Interview Juno Burger: “Alleen het hart kan uitersten verenigen”
Barbara Le Noble | Datum: 24 maart 2026
Juno Burger | Fotografie: Sarah Julia Wong
Juno Burger nodigt mensen uit om met een ander perspectief naar het nieuws te kijken
Zijn gevoeligheid voor subtiele energieën zette Juno Burger ruim vijfentwintig jaar geleden op het pad van energiewerk. Burger, die zijn carrière ooit begon met een commerciële kantoorbaan, specialiseerde zich in het energetisch reinigen van ruimtes en mensen. Hij ontwikkelde een methode waarbij hij het compassievolle hart inzet. Op het platform ‘The Invitation’ worden bezoekers uitgenodigd vanuit een ander perspectief naar hun problemen te kijken en te experimenteren met het spanningsveld tussen acceptatie en verzet.
Juno Burger bekijkt de wereld vanuit de onderstroom, vanuit dat onzichtbare krachtenveld dat we alleen maar kunnen voelen. Zijn leven veranderde vanaf het moment dat hij zijn gevoeligheid herkende en erkende. Na zijn studie Communicatie & Marketing werkte hij enige tijd in het corporate wereldje. “In mijn maatpak reed ik iedere dag met mijn leaseauto naar kantoor en ik dacht dat ik gewoon goed bezig was — vanuit een conditionering als kind, dat je dan geslaagd bent. Toen ik eind 20 was, realiseerde ik me steeds meer dat zo’n leven voor mij niet de bedoeling was.” Burger raakte geïnteresseerd in persoonlijke ontwikkeling en spiritualiteit. “Mijn eerste stap op dat pad was dat ik, samen met een goede vriend, een reikicursus volgde bij Tante Roos, een oude Indische dame.”
Burger die nu een florerende healingpraktijk runt, heeft dagelijks te maken met cliënten die op een of andere manier vastlopen. Welke overeenkomsten ziet hij daarin, vraag ik hem. “In de basis komen problemen eigenlijk altijd voort uit een conflict, waarmee ik de situatie bedoel die ontstaat wanneer twee tegengestelde perspectieven tegenover elkaar staan. Tussen de uitersten ontstaat spanning. Dat kán een meningsverschil zijn tussen mensen, maar vaak is het een innerlijke strijd: twijfel tussen twee keuzes, botsende waarden of emoties. Het rationele denken probeert deze spanning op te lossen door te oordelen en één kant te kiezen, maar daarmee wijzen we automatisch iets anders af. Wat we afwijzen, blijft onder de oppervlakte aanwezig en voedt het conflict.”
Het is dus de kunst beide perspectieven bewust te onderzoeken en op te merken welke emoties daarmee gepaard gaan. Een conflict kan ook ontstaan wanneer we het nieuws in de krant lezen. In coronatijd bijvoorbeeld stonden mensen daardoor ineens lijnrecht tegenover elkaar, onder meer over vaccinatie. Ik had toen ook te maken met een conflict, want mijn man wilde zich laten vaccineren. Zelf had ik daartegen een enorme weerstand en zo ontstonden het conflict en spanning tussen uitersten. Ik was vooral bezig hem en anderen te overtuigen het niet te doen, maar dat werkte eerder averechts. Had ik dat misschien beter anders kunnen doen? Burger denkt van wel. “De mind is heel lineair, die denkt alleen maar: ‘Ik moet kiezen tussen dit of dat. Ik ben voor dit, maar tégen dat.’ Het probleem is dat je daarmee iets afwijst en niet erkent. Je zegt of denkt: ‘Vaccinatie wil ik niet, dat verwerp ik’, want daarover heb je een oordeel. Op dit moment ontstaat een conflict. Het probleem is dat de energetische lading op het afgewezen deel ondergronds gaat. Die blijft bestaan, want energie verdwijnt niet door ontkenning of afwijzing. Die lading kan zich ondergronds manifesteren, omdat we in het systemische nog steeds te maken hebben met de farmaceutische industrie en overheden die gewoon blijven vaccineren. Afwijzing en verzet zijn voeding voor de instandhouding van deze krachten.”
Kijken we naar een relatie, dan kan zo’n kwestie als wel of niet vaccineren ingewikkeld zijn. Het was duidelijk dat mijn man er heel anders in stond dan ik. Volgens Burger had ik best mijn eigen visie of mening kunnen delen, maar eerst had ik de spanning in mijzelf moeten oplossen. “Die lost op wanneer je vanuit rust spreekt, zonder belang te hechten aan de uitkomst”, zegt hij. “Daarvoor moet je wel eerst met dat conflict gaan zitten om te kijken wat het allemaal in je oproept. Frustratie, boosheid, verdriet en angst spelen dan vaak een rol. Het is de oefening om die emoties allemaal voorbij te laten komen, het met je hart te voelen en dat te laten zijn zoals het is. Dan kan het stof zakken en ontstaat rust en helderheid.”
Vanuit het bewuste denken wilde ik eigenlijk gewoon dat mijn man mijn advies zou volgen. “De ratio kan alleen maar kiezen uit de ene of de andere optie. Het hart hoeft niet te kiezen, want voor het hart is het allebei”, verduidelijkt hij. “Alleen op hartsniveau kunnen deze uitersten verenigen. De mind zou inderdaad kunnen zeggen: we gaan een middenweg kiezen. En dat doet die vaak ook. De mind kan hiernaar luisteren en denken: ‘Ah, dit is opgelost’. Alleen het verschil is dat het compassievolle hart de basis of de essentie is van dit verhaal en dat kun je niet faken. Het hart is rechtstreeks verbonden met eenheidsbewustzijn en daar bestaat geen dualiteit. De mind kan dus wel dénken over compassie, alleen dan werkt het niet, omdat het niet belichaamd wordt oftewel echt gevoeld. Iemand kan zeggen: ‘Ik accepteer jou helemaal zoals je bent’. Maar als hij in de tussentijd denkt: ‘Ik zeg dat nu wel, maar eigenlijk vind ik jou vet irritant’, dan líjkt het aan de buitenkant op compassie, maar is het gewoon totale bullshit.”
Er moet dus een belichaming zijn van compassie en dat moet je vóelen. Burger vervolgt: “Dat is waarover dit in essentie gaat: je brengt het conflict naar een plek van compassie. Het compassievolle hart is een metafoor voor de bron, waaruit al het leven voortkomt. Vanuit het perspectief van de bron is er geen spanning, want de bron kijkt naar een conflict en ziet iemand die wel wil vaccineren en iemand die niet wil vaccineren en de spanning daartussen, maar heeft geen voorkeur. Bij de één realiseert de bron zich: ‘Oh dat ben ik’ en bij de ander realiseert de bron zich: ‘Oh dat ben ik ook’.” Beiden komen voort uit dezelfde bron.
Zijn er dan ook geen verwachtingen meer van de uitkomst? Burger noemt nogmaals het dilemma van wel of niet vaccineren. “Als je dat naar het compassievolle hart brengt en je voelt en onderzoekt alle gevoelens, weerstand en oordelen en je transformeert dat helemaal, dan kom je dus op een plek uit waar alles mogelijk is. Waar alle scenario’s mogelijk zijn. Dit kan ertoe leiden dat je man zegt: ‘Ik ga het toch niet doen.’ Niet omdat jij dat graag wilde, maar als gevolg van die energetische oefening. Er zit geen spanning meer op en hij kan nu onbelemmerd tot een bepaalde conclusie komen. Als hij zich toch laat vaccineren, is het voor jou niet langer een probleem, omdat je dat hele transformatieproces in jezelf al hebt gedaan. Je hebt de negatieve emoties getransformeerd tot compassie en begrip. En dan ben je niet langer afhankelijk van de uitkomst. Sommigen denken: ‘Ik ga het nu naar mijn hart brengen en dan gaat het precies zoals ik wil’. Maar zo werkt het niet. Eigenlijk zeg je nu: trust the process. Wat er gebeurt, is de realisatie dat er niets búiten je is, maar dat jij die bron bent. Dan ben je dus alle mogelijke scenario’s en alle mogelijke uitkomsten tegelijkertijd. Dus who cares of het dit of dat wordt?”
Leidt alles bewust ervaren en omarmen niet tot onverschilligheid en besluiteloosheid? Burger, stellig: “Mensen denken dat omarmen hetzelfde is als alles oké vinden, wat niet zo is. Ik ben daadkrachtig en trek duidelijke grenzen, met het verschil dat het vanuit mijn blauwdruk komt en dus zonder lading is. Met blauwdruk bedoel ik ieders unieke essentie, een pakket met eigenschappen en talenten waarmee je op aarde bent geïncarneerd, zonder de conditioneringen.”
Door een conflict uit het hoofd naar het compassievolle hart te brengen, transporteer je het van een plek van spanning naar een plek van eenheid waar geen conflict kan bestaan, want in de nabijheid van waarachtige compassie valt alle spanning weg.
Dus je zou eigenlijk ook kunnen zeggen, verbind je met het hart en wees als dat hart? “Nee, dit is een veelgemaakte denkfout. Je hoeft niet naar het hart te gaan. Het gaat erom dat je opmerkt dat er een conflict is in jou. Het bewustwordingsproces van ah, hier is een conflict en dat bestaat uit deze componenten. En op het moment dat je beseft dat er niets hoeft te veranderen, dan vindt die transfer plaats, van de mind naar het hart.”
“Wat er eigenlijk gebeurt in dat compassievolle hart, is dat twee tegengestelde krachten samen worden gebracht”, vervolgt hij. “Wanneer dat conflict verdwijnt, ontstaat vanuit een ontlading van spanning iets nieuws, een derde kracht. Carl Jung noemt het de derde weg, die zich ontvouwt uit een alchemistisch proces. Het alchemistisch principe dat je van lood goud kunt maken, wordt ook wel omschreven als het zuiveren van het onedele naar het volmaakte. Op basis van dezelfde principes kan een conflict ook veranderen, waarbij het lood de metafoor is voor het conflict en het goud voor liefde. Niet alleen de vorm verandert, maar ook de frequentie. De zwaarte valt weg, zodat de frequentie resoneert met de essentie. We herkennen de derde weg vanuit onze blauwdruk dan ook als iets heel natuurlijks, maar waarvan we ook beseffen ‘dit had ik met mijn mind nooit kunnen bedenken’. Meestal komt het onverwachts, terwijl we het tegelijkertijd herkennen als van dit klopt, dit is helend voor mij, maar ook voor het grotere geheel. Het geeft richting, helderheid en daadkracht. Dat zit allemaal in die derde weg die als een rode loper voor je uitrolt.”
Het interne conflict waarover Juno Burger op deze pagina spreekt, is iets dat ook kan ontstaan door het volgen van het nieuws en dus het lezen van onze krant. We ontvangen regelmatig berichten van lezers die hun abonnement niet verlengen met de reden dat het nieuws hun te zwaar valt. En vaker ook met de toevoeging dat ze op een later moment, wanneer dit gevoel minder geworden is, de krant weer zullen gaan lezen. Lezers die ons blijvend steunen en het belang van onze onafhankelijke berichtgeving onderschrijven, geven ons ook vaker terug dat zij teneergeslagen raken bij het lezen van de krant.
Het spanningsveld tussen geïnformeerd blijven, niet wegkijken van alles wat er in de wereld gebeurt en een positief krachtig mens blijven, voelen we bij de krant ook. Om tot een andere orde te komen, hebben we onze positieve creatiekracht nodig én helpt het te weten in welke wereld we leven. Dit lijken tegenstelde zaken, maar met de hulp van Juno Burger willen we gaan onderzoeken of we dit interne conflict kunnen oplossen. Door het te erkennen, erover in gesprek te gaan, ervaringen te delen en het met compassie te bezien. Door dit thema te adresseren, kan het veld van nieuws delen en ontvangen wijzigen, krijgen we als makers relevante inzichten wat onze berichtgeving met onze lezers doet en hopen we de collectieve zwaarte te verminderen en ons aller gemoed te sterken.
Voor wie zich aangesproken voelt en wil meepraten over de ogenschijnlijke tegenstelling waar deze krant, ongewild, aan bijdraagt, gaan we een avond organiseren met Juno Burger. Heb je interesse in deze bijeenkomst en wil je jouw ervaring delen, dan horen we dat heel graag via reageer@deanderekrant.nl.
Sander Compagner — uitgever De Andere Krant
Bekijk ook de meest recente De Andere Tafel over dit onderwerp: https://deanderekrant.nl/wat-als-nieuws-niet-het-probleem-is-maar-onze-reactie-erop/
Het boek ‘The Invitation’ is te koop via de webshop van De Andere Krant: https://deanderekrant.nl/bestellen/the-invitation/
Lezers van De Andere Krant zijn uitgenodigd om via Facebook aan te sluiten bij The Invitation Community en mee te doen aan The Invitation. Per 1 april start er een introductieweek waarin Juno dagelijks een video deelt die je meer inzicht geeft in wat er gebeurt. Je vindt er praktische tips hoe je deze methodiek in je leven toepast en integreert. Dit is ook de plek waar je je ervaringen met The Invitation kunt delen, vragen kunt stellen en je anderen kunt helpen of zelf geholpen kunt worden met jouw favoriete probleem.
Meer in De Andere Krant: Lees in de krant meer opmerkelijke nieuwsberichten, achtergronden, columns en bijzondere initiatieven en tips in onze SamenLeven rubrieken.
Lees meer en weet meer met een abonnement op De Andere Krant. Nog geen abonnee? Overweeg dan een van onze abonnementen of probeer 6 weken voor € 20 met het proefabonnement en steun de onafhankelijke journalistiek!
Wat je alleen leest in De Andere Krant
Dossiers
