De nieuwe wereldorde van Donald Trump
Karel Beckman | Datum: 20 januari 2026
Illustratie: Leon Baaren aka The Artoonist
de balans van een jaar ‘make america great again’
Vanaf dag één van zijn tweede termijn als president heeft Donald Trump er alles aan gedaan om de neoliberale, globalistische wereldorde te slopen. Tot teleurstelling van veel van zijn aanhangers lijkt dat niet te leiden tot een bescheidener plek van de VS in een multipolaire wereld. Trump lijkt als geen andere president uit te zijn op Amerikaanse wereldhegemonie.
Revolutie! Dat was de korte maar krachtige kop op de voorpagina van onze krant precies een jaar geleden. Donald Trump verraste meteen na zijn aantreden vriend en vijand met een hele serie verregaande presidentiële decreten, waarin hij afrekende met het ene progressieve heilige huisje na het andere. Transgenderisme, klimaatbeleid, censuur, farmagedreven gezondheidsbeleid, massa-immigratie, overheidsverspilling — alles ging op de schop.
In zijn inaugurele rede op 20 januari 2025 sprak hij mooie, zelfs verbindende woorden. “De hele natie verenigt zich in rap tempo achter onze agenda — jong en oud, mannen en vrouwen, Afrikaanse Amerikanen, Spaanstalige Amerikanen, Aziatische Amerikanen, mensen uit de binnensteden, buitenwijken, van het platteland.” Hij beloofde corruptie en verval aan te pakken, Amerika te herindustrialiseren en te zorgen voor wereldvrede. “De nalatenschap waar ik het meest trots op zal zijn is die van vredestichter en verbinder. Wij zullen ons succes niet alleen meten aan de veldslagen die we winnen, maar ook aan de oorlogen die we beëindigen — en het belangrijkste: de oorlogen die we zullen vermijden.”
Hoewel duidelijk was dat Trump een einde wenste te maken aan de globalistische wereldorde die onder meer had gezorgd voor de wereldwijde covid-lockdowns, was de vraag wel wat hij er voor in de plaats zou gaan stellen. America First kon twee kanten uitgaan: een Amerika dat een bescheiden plek innneemt in een meer gelijkwaardige wereldorde of een Amerika dat de wereld wenst te overheersen. Alexander Doegin vatte het ‘Trumpisme’ scherp samen: “De verkiezing van Trump wordt soms gezien als overwinning van de multipolaire wereldorde‚ maar de houding van de Trumpisten op dit gebied is complex”, schreef de conservatieve Russische filosoof in een artikel dat wij overnamen. “Het idee van een multipolaire wereldorde past niet helemaal bij hun ideologie. De Trumpisten streven naar een nieuwe Amerikaanse hegemonie, gebaseerd op traditionele‚ ‘witte’‚ christelijke‚ patriarchale westerse waarden‚ waaronder vrijheid‚ individualisme en de markt. Voor de landen die hier buiten vallen‚ biedt het Trumpisme twee opties: aansluiting bij het Westen of het innemen van een marginale positie.”
Doegin wees daarbij op Trumps uitspraken over het kopen van Groenland‚ het annexeren van Canada en het in beslag nemen van het Panamakanaal. Trumpisten beschouwen China als hun belangrijkste tegenstander‚ schreef hij. “Rusland beschouwen ze als bijzaak. Trumpisten hebben geen last van Russofobie‚ zoals de globalisten‚ maar ook geen bijzondere liefde voor Rusland. Het conflict met Oekraïne zien ze als een regionale zaak. Ze willen het liefst het conflict beëindigen‚ maar ze zijn bereid om het aan de Europese globalistische regimes over te laten. Als dat deze regimes verzwakt‚ des te beter.”
Het nieuwe globalisme
Menig andere toonaangevend criticus van het globalisme, zoals David Icke, Naomi Wolf, Catherine Austin Fitts, James Corbett en de Zweedse onderzoeker en Rockefeller-expert Jacob Nordangard, was sceptisch over de beloften van Trump. “De anti-globalist is nu een globalist”, tweette David Icke nadat de Amerikaanse president een groot verbond had aangekondigd met een aantal Big Tech miljardairs, onder wie Peter Thiel, oprichter van Palantir, de aan de Amerikaanse inlichtingendiensten gelinkte specialist in surveillance-software. Thiel, lid van het befaamde Bilderberg-netwerk en alumnus van het Young Global Leaders programma van het World Economic Forum, bleek ook de geldschieter te zijn achter de nieuwe vice-president J.D. Vance.
Nordangard zei al in juli 2024 in onze krant: “Trump wordt gesteund door machtige financiers die deel uitmaken van het globalistische machtsapparaat. Hij is de sloper die van de elite de taak heeft gekregen de wereldorde van het Amerikaanse imperium te beëindigen en in chaos te storten en zo de weg vrij te maken voor een nieuwe internationale orde.”
Nu, anderhalf jaar later, denkt de Zweed er nog steeds zo over. “Trump heeft de oppositiebeweging tegen de globalistische controle onder zijn paraplu verzameld. Deze beweging zal de prijs moeten betalen voor hun associatie met Trump”, voorspelt hij. Dat Trump afgelopen week besloot om uit 66 internationale organisaties te stappen, is volgens Nordangard “een teken van zwakte en een teken dat het Amerikaanse Rijk op het punt staat om te worden ontmanteld. Het is in het voordeel van China en Rusland. Zij worden dominant in het internationale stelsel.”
Oorlog en vrede
Veel anti-globalisten hoopten dat Trump zich zou ontpoppen als vredestichter. Daarin zijn ze teleurgesteld. Volgens de website Antiwar.com voerde de VS onder Trump in de eerste vijf maanden van 2025 meer luchtaanvallen uit dan onder Biden in vier jaar tijd. Ze bombardeerden vorig jaar zeven landen. Alleen al in Somalië voerden ze 127 bombardementen uit. Onlangs kwamen nog zeven kinderen om bij een Amerikaans bombardement in het zuiden van Somalië.
Trumps belofte dat hij de oorlog in Oekraïne “in 24 uur tijd” zou beëindigen, heeft hij niet waargemaakt. Trump steunt die oorlog nog steeds, hoewel hij die het liefste overlaat aan de Europeanen, zoals Doegin al had voorzien.
Vrede in Gaza is ook nog steeds ver te zoeken, ondanks het ‘vredesakkoord’ dat in oktober tot stand kwam. Sinds die tijd zijn er gemiddeld vijf Palestijnen per dag gedood in Gaza. Israël blijft Libanon bombarderen en lijkt erop gebrand de hele Westoever te ontdoen van Palestijnen. Trump bleek een nog grotere steunpilaar van Israël te zijn dan zijn voorganger Biden. In de Knesset sprak hij vorig jaar een liefdesverklaring uit aan zijn goede vriend ‘Bibi’, “een man van uitzonderlijke moed en patriottisme”. Hij schepte op dat hij “voor miljarden dollars aan militaire steun” had verleend aan Israël. “Bibi belde me zo vaak — kun je me dit wapen bezorgen, dat wapen? Van sommige had ik nog nooit gehoord, Bibi. Maar we hebben ervoor gezorgd, nietwaar? Het zijn de beste wapens. En je hebt ze goed gebruikt.”
In Syrië participeerde Trump in een regime change-operatie tegen Assad. Een van de dieptepunten in zijn regeringsjaar was voor velen het bezoek van de nieuwe leider van Syrië, Abu Mohammed al-Jolani aan het Witte Huis in november. De voormalige emir van al-Qaeda en mede-oprichter van terreurorganisatie ISIS, die eerder nog een prijs van 10 miljoen dollar op zijn hoofd had staan, werd met alle egards ontvangen door Trump.
Bij Trumps meest recente wapenfeit, de inval in Venezuela, kwamen volgens schattingen zo’n tachtig mensen om. De ontvoering van de Venezolaanse president Maduro werd vooraf gegaan door een serie brute aanslagen op onbekende personen in bootjes in de Caribische Zee. Meer dan honderd mensen werden zo zonder vorm van proces geëxecuteerd. Rechter en voormalig Fox News presentator Andrew Napolitano, zeker geen Trump-hater, noemt deze aanvallen ronduit oorlogsmisdaden.
Volgens de Trump-regering voert de VS een oorlog tegen het ‘narcoterrorisme’, een zelfverzonnen begrip, stelt Napolitano. De Nederlandse regering is een van de heel weinigen die dit argument serieus nemen, zo bleek vorige week in een Kamerdebat. Vorig jaar nog stelde Trump de voormalige Hondurese president Hernandez op vrije voeten. Die had een gevangenisstraf van 45 jaar gekregen in Texas wegens drugssmokkel. Trump heeft ook uitstekende relaties met president Daniel Noboa van Ecuador, die volgens betrouwbare bronnen de controle heeft over de Ecuadoraanse cocaïne-export — vele malen groter dan die van Venezuela.
Macht en moraliteit
Dat Trump zich schuldig maakt aan regime change-operaties, terroristen steunt, bombardementen uitvoert, is allemaal niet uniek. Zijn voorgangers deden dat ook. Nieuw is wel dat Trump niet pretendeert dat hij bezig is met het ‘bevorderen van democratie’ of iets in die geest. In interview met de New York Times begin deze maand zei hij dat de internationale rechtsorde hem niet interesseert. De enige grens die hij erkent, zei hij, is “mijn eigen moraliteit”.
Door veel waarnemers wordt Trump vergeleken met een Romeinse keizer. “Het is 2026 en de maskers zijn afgeworpen”, constateert onafhankelijk onderzoeker James Corbett. “Verdwenen is het vijgenblad dat Amerika’s militaire avonturen iets te maken hebben met mensenrechten of democratie of geweldloze transities of een van die andere leugens waarmee Uncle Sam zijn onwettige invasies witwaste. Het gaat gewoon om grondstoffen en geld.”
Stephen Miller, die door velen wordt beschouwd als de meest invloedrijke adviseur in het Witte Huis, verwoordde de filosofie van de regering-Trump heel direct in een interview op CNN eerder deze maand. “Je kunt heel lang praten over internationale subtiliteiten (niceties) en ga zo maar door”, zei Miller, “maar we leven in een wereld, de echte wereld, die wordt geregeerd door kracht, door macht. Dit zijn de ijzeren wetten van de wereld sinds het begin der tijden.” Over Venezuela verklaarde Miller: “Wij hebben onze strijdkrachten buiten het land gestationeerd. We hebben een compleet embargo ingesteld op hun olie en al hun handel. Als ze handel willen drijven, hebben ze onze toestemming nodig. Voor al hun economische activiteiten hebben ze onze toestemming nodig. Dus wij zijn de baas.”
Overheidsuitgaven en miljardairs
Er is dan ook weinig reden om aan te nemen dat Trump het in 2026 rustiger aan gaat doen op het militaire front. Afgelopen week kondigde hij zelfs aan dat hij het defensiebudget in 2027 met 50 procent wil verhogen. Op zijn platform TruthSocial schreef hij: “In het belang van het land, in deze moeilijke en gevaarlijke tijden, heb ik besloten dat het defensiebudget voor 2027 niet 1 biljoen (1000 miljard dollar — red.) moet zijn, maar 1,5 biljoen. Dit maakt het mogelijk voor ons om het ‘Droomleger’ te bouwen waar we recht op hebben en dat ons veilig zal houden… Als het niet zo was dat wij in het verleden door de invoertarieven van zoveel landen zijn afgeperst, dan zou 1 biljoen wel genoeg zijn geweest, maar dankzij onze invoertarieven en de enorme inkomsten die ze opleveren, kunnen we ons makkelijk 1,5 biljoen veroorloven en tegelijkertijd onze staatsschuld verlagen en een aanzienlijk dividend uitkeren aan Amerikaanse patriotten met bescheiden inkomens.”
Trump leek aanvankelijk aan te sturen op forse bezuinigingen op de overheidsuitgaven. Wie herinnert zich niet het Department of Government Efficiency (DOGE) dat onder aanvoering van Elon Musk de kettingzaag in de overheid zette. In eerste instantie beloofde Trump 2 biljoen aan bezuinigingen, later 1 biljoen. Hoeveel DOGE, dat inmiddels is opgeheven, onder de streep heeft opgeleverd, is onduidelijk. Volgens de Wall Street Journal bijna 250 miljard dollar, volgens de New York Times een fractie daarvan. Relevanter is dat de totale overheidsuitgaven onder Trump niet zijn verlaagd, maar met 4 procent gestegen naar zo’n 7 biljoen. De staatsschuld steeg met 7 procent naar 30,3 biljoen, 85.000 dollar per hoofd van de bevolking.
De kwetsbare financiële positie van de VS is waarschijnlijk een belangrijke reden waarom Trump zijn zinnen heeft gezet op geografische expansie. Hij kan de grondstoffen van gebieden als Venezuela en Groenland goed gebruiken om de nationale inkomsten op te krikken. Veel van zijn grote geldschieters staan in de rij om hem daarbij van dienst te zijn. Bill Armstrong, ceo van het oliebedrijf Armstrong Oil and Gas Company, vergeleek Venezuela met West Palm Beach in Florida vijftig jaar geleden. In beide gevallen gaat het om “lucratief vastgoed”, zo zei hij in een ontmoeting met Trump afgelopen week.
Trump heeft zich in zijn regering omringd met miljardairs — zeker twaalf van zijn topfunctionarissen behoren tot die categorie. Zelf heeft hij ook enorme financiële belangen. Zijn zakelijk imperium omvat het cryptoconcern World Liberty Financial (WLF), de Trump Media & Technology Group, honderden hotels, resorts, golfbanen en kantoorgebouwen in de hele wereld en grote aandelenpakketten in vele bedrijven, waaronder Apple en Nvidia.
Er hangt een zweem van corruptie rond Trumps zakelijke activiteiten. Zijn bedrijf WLF geeft een eigen cryptomunt uit, de $WLFI. WLF verkocht vorig jaar voor 750 miljoen dollar $WLFI-crypto’s aan het bedrijf Alt5 Sigma. Dat leverde de familie Trump 500 miljoen dollar in cash op. Een van de ‘adviseurs’ van Alt5 Sigma is Donald Trump junior. Trumps oudste zoon is ook ‘adviseur’ van bedrijven als drone-producent Unusual Machines en investeringsfirma 1789 Capital, die vorig jaar contracten binnensleepten van het Pentagon.
Controversieel zijn daarnaast de vele steenrijke personen die hij vorig jaar gratie verleende, zoals Changpeng Zhao, oprichter van het grootste cryptoplatform ter wereld, Binance, die was veroordeeld wegens witwassen. Binance was een belangrijk platform voor de crypto’s van WLF.
Censuur en de Deep State
Misschien wel de grootste teleurstelling voor een groot deel van Trumps achterban is dat hij op geen enkele manier de deepstate heeft aangepakt, wat hij wel had beloofd in zijn verkiezingscampagne. Van de grote schoonmaak van de CIA en andere geheime diensten die door Trump was aangekondigd, is nooit meer iets vernomen.Hij doet er alles aan om de kwestie-Epstein te bagatelliseren. Hij heeft ook niets gedaan om bijvoorbeeld 9/11 opnieuw te laten onderzoeken.
Trump heeft wel van meet af aan de censuur op sociale media aangepakt. Daarbij beperkt hij zich niet tot de VS, maar richt hij zich ook nadrukkelijk op Europa. Vorige maand nog ontzegde hij een aantal van de meest notoire Europese censuurplegers letterlijk de toegang tot de VS. Daaronder onder meer de Franse ex-Eurocommissaris Thierry Breton, een van de architecten van de EU Digital Services Act waarmee Brussel probeert het internet te controleren. Trump vaardigde daarnaast een decreet uit dat de praktijk van het debanking in de VS tegengaat. Veel overheidscritici raakten onder Biden hun bankrekening kwijt.
Toch is het de vraag of het Trump om de vrijheid van meningsuiting gaat. Zijn acties kunnen ook worden gezien als onderdeel van de cultuuroorlog die de Trumpisten voeren tegen het progressieve, woke gedachtengoed. Trump en zijn regeringsleden zien met lede ogen aan dat hun oude bondgenoot Europa in handen is gevallen van hun culturele vijanden. Zo waarschuwde J.D. Vance onlangs nog dat als gevolg van de islamisering van Europa, Europese kernwapens binnen vijftien jaar in handen kunnen komen van “islamitische extremisten”. In de nieuwe Nationale Veiligheidsstrategie die vorige maand door de regering-Trump werd uitgebracht, wordt uitgebreid betoogd dat de VS ervoor moet zorgen dat bondgenoot Europa terugkeert naar conservatieve waarden.
Ook in eigen land zijn de Trumpisten voluit de strijd aangegaan met ‘linkse’ én vermeende ‘antisemitische’ krachten. Op 25 september vaardigde Trump een presidentieel decreet uit tegen “binnenlands terrorisme” en “georganiseerd politiek geweld”. Dit werd breed geïnterpreteerd als een oorlogsverklaring aan gewelddadige groepen als Antifa, maar in het decreet worden ook overtuigingen als “anti-Amerikanisme, anti-kapitalisme, anti-christendom” en “vijandigheid ten aanzien van traditionele Amerikaanse waarden als het gezin, religie en moraliteit” aangemerkt als “indicatoren” van “terroristische activiteiten”, die door de FBI moeten worden aangepakt. Tegelijkertijd maakte de FBI jacht op studenten die zich kritisch uitlieten over Israël.
Immigratie en deportatie
De cultuuroorlog is het duidelijkst zichtbaar in het snoeiharde immigratie- en deportatiebeleid dat Trump erop nahoudt. Dat hij de uit de hand gelopen illegale immigratie aanpakt, kan op veel steun rekenen. De manier waarop dit gebeurt, gaat ook veel van zijn aanhangers te ver. Uit heel de VS komen verhalen — en videobeelden — van zwaarbewapende, gemaskerde agenten van immigratiedienst ICE die met veel geweld mensen van de straat plukken en wegvoeren. Er zijn volgens officiële cijfers afgelopen jaar 300.000 mensen het land uitgezet — sommigen komen in buitenlandse gevangenissen terecht, zoals in El Salvador — en 69.000 opgesloten in een van de tweehonderd gevangenkampen die zijn ingericht voor dit doel. Bij diverse incidenten zijn inmiddels vier mensen gedood door de ICE-agenten.
De brute executie van een activiste, Renee Nicole Good, op 7 januari in Minneapolis door ICE-agent Jonathan Ross, een Irak-veteraan, heeft in heel de VS tot protesten geleid. Good blokkeerde met haar auto de rijbaan en hinderde het werk van de ICE-agenten, maar zij leek op het punt te staan om weg te rijden toen zij in het gezicht werd geschoten door Ross, die haar uitschold voor fucking bitch. Het incident is goed te volgen op videobeelden.
Schokkend als deze gebeurtenis was, was voor veel Amerikanen nog schokkender de reactie van Trump en Vance die eensgezind verklaarden, nog voordat enig onderzoek was gedaan door de autoriteiten, dat Good een poging deed om de agent aan te rijden. Kirsti Noem, directeur van het Department of Homeland Security (DHS), waar ICE onder valt, noemde Good een “binnenlandse terrorist”, dezelfde term die in het presidentieel decreet van Trump is gebruikt.
De meesten die de videobeelden bekijken, zien iets heel anders. Vrijwel iedereen is het erover eens dat de vrouw geen bedreiging vormde voor de ICE-agent.
Wat velen daarnaast zorgen baart, zijn de radicale boodschappen die worden verspreid door DHS en andere ministeries op sociale media, die voor velen — ook tegenstanders van massa-immigratie — worden ervaren als op zijn minst extreem-nationalistisch. Zo meldt het ministerie van Arbeid in een tweet: “One Homeland. One People. One Heritage. Remember who you are, American”. (“Eén thuisland, één volk, één erfenis. Vergeet niet wie je bent, Amerikaan.) Kirsti Noem gaf na het incident in Minneapolis een persconferentie waarbij ze achter een lessenaar stond met de opmerkelijke tekst, “One of us, all of yours”, met andere woorden, ‘pak je er één van ons, dan pakken we jullie allemaal’. ICE werft werknemers met de slogan “We’ll have our home again” (‘We pakken ons land terug’), met een afbeelding van een eenzame ruiter in een berglandschap. DHS toonde rond Kerstmis een tweet met het beeld van een idyllisch, leeg strand, en de tekst: “America after 100 million deportations”. Niet alleen het beeld, maar ook het getal kwam alarmerend over. Er zijn in de VS, dat 350 miljoen inwoners telt, geen 100 miljoen illegale immigranten.
Trump zelf laat zich ook regelmatig agressief uit. “I love the smell of deportations in the morning”, schreef hij vorig jaar op zijn platform TruthSocial. Doegin lijkt goed te hebben gezien dat de Trumpisten compromisloze strijders zijn voor wat zij beschouwen als “traditionele, ‘witte’, christelijke, patriarchale waarden.”Het gevolg is dat de Verenigde Staten nog gepolariseerder zijn geworden dan een jaar geleden. Sommigen vrezen voor een regelrechte burgeroorlog. Van de verbinding die Trump in het vooruitzicht stelde in zijn inaugurele rede, is in elk geval niet veel meer over.
Trump heeft minstens op één punt voor een positieve ontwikkeling gezorgd. Onder minister van Gezondheid Robert F. Kennedy wordt de almacht van de farmaceutische industrie stukje bij beetje teruggerold. Kennedy heeft op veel hoge posten experts benoemd die zich hebben onderscheiden door hun verzet tegen de lockdowns en de mRNA-vaccinaties. Hij laat voor het eerst onderzoek doen naar de schadelijke effecten van alle vaccinaties. Hij beijvert zich ook voor gezonder eten. Afgelopen week nog haalde Kennedy hard uit naar de Duitse medische terreur en de “criminalisering” van Duitse artsen die weigerden mee te doen aan de coronamaatregelen.
Wat je alleen leest in De Andere Krant
Dossiers
