Gemeente Haarlem pest ondernemer de politiek in
George Woodham | Datum: 11 maart 2026
David Looman | ©mkfotografie
Aannemer David Looman: “Zo losgezongen van de realiteit zijn de meeste mensen. Ze lezen geen politieke programma’s.”
Aannemer David Looman staat bij de gemeenteraadsverkiezingen van 18 maart als lijsttrekker van BVNL Haarlem op de kieslijst. Het verhaal van een bevlogen ondernemer die door de invoering van de zogenaamde nulemissiezone in de hoofdstad van Noord-Holland de politiek werd in gepest.
Belang van Nederland, de partij van oud-Tweede Kamerlid Wybren van Haga, is de partij die zegt hardwerkende ondernemers zo vrij mogelijk te willen laten zodat zij kunnen doen waar ze goed in zijn: ondernemen. De 61-jarige David Looman is daar één van, maar volgens de BVNL-lijsttrekker in Haarlem is dat in zijn stad nauwelijks meer mogelijk. De voornaamste reden daarvan is de invoering van de nulemissiezone op 1 juni 2025. Het gemeentebestuur heeft die ingesteld voor het centrum van de Noord-Hollandse hoofdstad om ‘schadelijke’ vracht- en bestelauto’s uit de binnenstad te weren voor “een gezondere leefomgeving in de stad en een beter klimaat”, aldus de gemeente. Deze zone maakt het Looman, geboren en getogen Haarlemmer, ondoenlijk in het centrum van de stad, waar hij woont en werkt, zijn geld te verdienen.
“Die gasten die dat verzonnen hebben zijn helemaal losgezongen van de realiteit”, zegt Looman. “Ik zag die milieuzone een paar jaar geleden al aankomen, met al dat dieselgeneuzel in heel Europa. Toen dacht ik: ik moet mijn dieselbus inruilen voor een benzinebus, want dan geldt het niet voor mij. Maar wat blijkt: het ging dus niet alleen om dieseluitstoot. Het gaat gewoon om de grijze kentekens (lichte bedrijfswagen — red.) en dus mocht ik met mijn keurige, mooie benzinebus, waar nog geen ton op stond, de milieuzone ook niet meer in. Terwijl ik woon en werk in de binnenstad, binnen de milieuzone. Een Haarlems gemeenteraadslid van D66 zei daarop: ‘Maar het is toch maar een paar honderd meter van de rand van de milieuzone tot aan de klus? Dan kun je toch met een handkar gaan?’ Wat voor schrikbarend realiteitsbesef heb je dan? Ik ken vijf andere aannemers uit de binnenstad die allemaal zijn gestopt. Die zeggen: Dit is onhaalbaar. Niet te doen, niet mee te werken”, vertelt hij.
Looman voelt zich als aannemer “zwaar gecastreerd”, omdat hij nu alles met zijn personenauto moet doen. Het grote materiaal dat uit de professionele bouwmarkt komt, moet hij laten bezorgen. “Maar ja, die komen dan ‘tussen 7 en 12’, want die moeten uit Utrecht komen. En dan moet je dus tegen je klant zeggen: ‘Er komen tussen 7 en 12 drie pallets gipsplaten. Wilt u die even naar binnen halen, mevrouw?’ Daar wil je je klanten eigenlijk niet mee opzadelen, maar je kunt moeilijk zelf van 7 tot 12 gaan zitten wachten en factureren. Daar gaan ze natuurlijk niet voor betalen.”
oomans frustratie over met name de nulmissiezone in zijn stad was zo groot, dat hij zich meldde bij BVNL, waar hij nu de lijsttrekker is. De partij wil de zone zo snel mogelijk weg hebben, minder regeldruk op woningen en bijvoorbeeld woonruimte boven winkels weer beschikbaar krijgen en daarmee levendigheid terugbrengen in een stad die volgens hem de laatste jaren “flink verpauperd” is. “Dat is jammer, want het kan hier zo mooi en zo gezellig zijn”, zegt hij.
Zijn partij is ook fel gekant tegen het wijd verspreide en dure betaald parkeren in de stad, de azc-dwang van de Spreidingswet en de voorrang op sociale huurwoningen die statushouders krijgen van het Haarlemse stadsbestuur waar met name GroenLinks/PvdA en D66 de dienst uitmaken: “Er is geen Nederlander die dat echt wil. Alleen mensen die met molentjes lopen”, zegt Looman. “Die losstaan van de werkelijkheid. Maar het houdt een keer op. Ik hoor van jongeren hier dat ze tot wel zeventien jaar op een woning moeten wachten. We kunnen statushouders toch niet maar woningen geven en onze eigen jeugd tot hun 40e bij hun ouders laten wonen?”
De politicus annex ondernemer verbaast zich er vooral over dat er in zijn stad zoveel mensen zijn die stemmen op de partijen die kwellend beleid maken voor ondernemers, maar ook henzelf. “Ik had mijn laatste grote klus van vorig jaar aan de Brouwerskade, nog net binnen de milieuzone, net afgerond. Ik stond toen nog even te kletsen met twee buurvrouwen waar ik leuk contact mee had, terwijl ik daar aan het verbouwen was. Ze kwamen me af en toe een kopje koffie brengen. Leuk. Toen zei ik tegen een van hen die een verkiezingsposter van D66 in haar raam had hangen: ‘Ik moet mijn bus verkopen en dat is jullie schuld’. Beetje als een geintje, maar het is wel zo. ‘Hoezo dan?’, zegt ze. ‘Nou, jij bent toch voor D66?’, zeg ik. ‘Die zijn voor de milieuzone’. ‘Ja, maar dat heeft er toch niets mee te maken dat ik op D66 stem?’, krijg je dan terug. Zo losgezongen van de realiteit zijn de meeste mensen. Ze lezen geen politieke programma’s. Het lijkt wel of ze nergens over nadenken en ze vergeten gewoon dat het consequenties heeft, want zij moeten nu vijf uur wachten op drie pallets met gipsplaten en straks mogen ze ook hun leuke twintig jaar oude Volvo wegdoen”, besluit hij.
Meer in De Andere Krant: Lees in de krant meer opmerkelijke nieuwsberichten, achtergronden, columns en bijzondere initiatieven en tips in onze SamenLeven rubrieken.
Lees meer en weet meer met een abonnement op De Andere Krant. Nog geen abonnee? Overweeg dan een van onze abonnementen of probeer 6 weken voor € 20 met het proefabonnement en steun de onafhankelijke journalistiek!
Wat je alleen leest in De Andere Krant
Dossiers
