“Ik wil degene die dit besloten heeft in de ogen aankijken”
Ido Dijkstra | Datum: 15 februari 2026
Johan Reuver en Angela Kamphuis | mkfotografie
Johan en Angela onterecht als beesten behandeld en gelabeld als terrorismeverdachten
Johan Reuver (63) en Angela Kamphuis (60) uit Geesteren werden in 2024 met een “gewelddadige roofoverval” van hun bed gelicht en daarna respectievelijk 4 en 2,5 maanden in voorlopige hechtenis gezet op verdenking van deelname aan een terroristisch netwerk. Het bleek complete onzin. De rechter sprak hen hiervan eind november 2025 volledig vrij, maar het Twentse echtpaar laat het er niet bij zitten. “Ik wil degene die dit besloten heeft in zijn ogen aankijken en op de man af vragen of hij beseft wat hij heeft aangericht”, aldus Reuver.
Het is vijf uur ’s ochtends, op 24 september 2024. Johan Reuver en Angela Kamphuis liggen na een lange werkdag in een diepe slaap, als een peloton zwaarbewapende, gemaskerde agenten van de Dienst Speciale Interventies (DSI) met een stormram de voordeur van hun huis openbreekt en de trap opstormt. Reuver schrikt wakker, wordt aan zijn haar getrokken, op de zijkant van zijn hoofd geslagen en in zijn ribben gebeukt, waarna hij een zak over zijn hoofd getrokken krijgt. Ook Kamphuis wordt mensonterend behandeld. “Ze houden zich nergens aan. Niemand die zegt wat er aan de hand is of een huiszoekingsbevel laat zien. Je weet niet eens met wie je te maken hebt. Het was een gewelddadige roofoverval. Bruut machtsvertoon, zonder enige functie. Als ze hadden aangebeld, had ik de deur open gedaan en gezegd: ga maar kijken of je wat vindt”, vertelt Reuver aan De Andere Krant.
“De prepensionado’s”, zoals ze zichzelf noemen, verdwijnen op verdenking van deelname aan een terroristische organisatie (artikel 140a van het Wetboek van Strafrecht) respectievelijk 4 en 2,5 maanden achter de tralies. Reden: het echtpaar dat al 45 jaar bij elkaar is, is verbonden aan Sapientes ab Oriente — latijn voor de Wijzen uit het Oosten — een Twentse volksbeweging die door het Openbaar Ministerie (OM) wordt gezien als terroristische militie, gelieerd aan de groepering van de soevereinenbeweging Common Law. De systeem- en maatschappijkritische Reuver en Kamphuis zijn volgens de Nationaal Coördinator Terrorismebestrijding en Veiligheid (NCTV) anti-institutionelen: mensen die buiten de maatschappij staan en bereid zouden zijn terroristisch geweld te gebruiken.
“Allemaal complete onzin. Sapientes ab Oriente is een beweging die pleit voor kleinschaligheid, gemeenschapszin en autonomie, volgens de kernwaarden van het Noaberschap, een Twents begrip dat is samen te vatten onder het motto: beter een goede buur, dan een verre vriend”, legt Kamphuis uit. Reuver: “Ik ben een grote man, met een grote mond en ik heb bij vele corona- en boerenprotesten vooraan gestaan. Ik werk met gemotoriseerde kettingzagen en vlijmscherpe messen in de bomensnoei. Ik ben al ruim 20 jaar lid van een schietvereniging als sportschutter. Maar dat maakt me nog niet gewelddadig. Dat ben ik namelijk niet. Ik moet er niet aan denken iemand wat aan te doen of te doden. Ik sta voor vrijheid, licht en liefde. Ja, ik ben kritisch en pik niet alles, maar binnen de wet.”
Eind november vorig jaar oordeelde de rechter dat het OM de verdenking van deelname aan een terroristische organisatie niet hard kon maken. Reuver kreeg nog wel een kleine taakstraf voor het bezit van illegaal vuurwerk, dat al tien jaar in de schuur lag en op het moment van aanschaf niet eens illegaal was. De buitenproportionele straf was toen al uitgezeten, “want voorarrest is gewoon een gevangenisstraf. Zonder proces zit je vast, kun helemaal niks, loopt je bedrijf schade op, kun je je kinderen en kleinkinderen niet zien. Jij zit vast tussen vier muren, terwijl buiten alles doorgaat”, aldus Kamphuis. “Alleen dat al is zo ontzettend onrechtvaardig.”
De vrijspraak was een meevaller, maar het vertrouwen in de rechtsstaat is er niet door hersteld. Wat Reuver en Kamphuis hebben meegemaakt, zien zij als symptomatisch voor het ontspoorde (rechts)systeem. “Gelijk hebben en gelijk krijgen zijn twee verschillende dingen”, aldus Reuver. “Dat weten wij als ondernemers al tientallen jaren. Ik heb zakelijke rechtszaken verloren, terwijl dat eigenlijk niet kon. In de coronaperiode is het systeem tegen het volk ingezet. Mensen dwingen iets in hun lijf te laten spuiten en buitensluiten als ze dat niet doen, dat gaat alle perken te buiten. Het heeft er bij ons voor gezorgd dat we ons nog meer zijn gaan uitspreken. Ik denk dat we daarom in het vizier van het OM zijn gekomen en als voorbeeld gesteld zijn.”
Tijdens een boerenprotest in 2023 is Reuver al eens in elkaar geslagen door een aantal Romeo’s — geheime politie die zich kleedt als demonstrant — nadat hij met zijn shovel een ijzeren hek aan de kant had getild. “Ze hebben ongetwijfeld gedacht: als we die Reuver — die zo veel durft — keihard aanpakken, dan schrikt de rest wel af. In het politieonderzoek zie je dat ook wel terug. Ze scanden mijn ap-berichten ook op de term ‘bom’. Ze vonden op dat woord 274 treffers en maakten er een rapport van op. Maar uit de volledige context blijkt dat het om ‘bom-en’ ging. Ja, dat woord gebruik je weleens als je bomensnoeier bent”, zegt hij.
De gevolgen van de inval zijn blijvend. Beide echtelieden kampen met slaapproblemen, herbelevingen en nachtmerries. “Ons eigen huis voelt niet langer als veilige plek”, stelt Kamphuis. De financiële schade door de inval, door stilgevallen bedrijven, gedoe met de bank, niet betaalde rekening en reputatieverlies, loopt in de miljoenen. Toch zeggen zij hun strijd niet te staken. Ze zijn nu bezig — via Woo-verzoeken en andere juridische middelen — de zogenaamde chain of authority, oftewel de mandaatketen, bloot te leggen. Het echtpaar wil weten wie de (eind)verantwoordelijke is die toestemming voor “de roofoverval”, zoals Reuver het steevast noemt, heeft gegeven. “Ik wil weten of deze functionaris daar de bevoegdheid voor heeft en of hij volgens de regels heeft gehandeld. We zijn niet uit op wraak, maar ik wil degene die dit besloten heeft in de ogen kijken en op de man af vragen of hij beseft wat hij heeft aangericht”, aldus Reuver. Het zal een lange weg zijn, weet Kamphuis. “We zien dat ze tot nu toe alles uit de kast trekken om onze Woo-verzoeken te traineren. We leven nu in een land waarin iedereen kan wegduiken voor zijn verantwoordelijkheid in het systeem, maar wij strijden tot ons recht is behaald.”
De angst om nogmaals met de ijzeren vuist van het justitieel apparaat in aanraking te komen, mag volgens Reuver nooit regeren. “Vrijheid is belangrijker dan geld of zekerheid. Niet zozeer voor onszelf. Wij zijn 60 en hebben al een mooi leven achter de rug, maar ik wil er alles aan doen om te voorkomen dat onze kinderen en kleinkinderen straks als slaaf moeten leven in een digitaal aangestuurde dictatuur. Zwijgen is daarbij geen optie. Het is nu de tijd om te kiezen aan welke zijde je staat.”
Het verhaal van Johan Reuver en Angela Kamphuis is geen incidentele blunder van het OM. Bram en Marieke uit Ommen kregen op 11 juni vorig jaar in de vroege ochtend bezoek van de Dienst Speciale Interventies en werden aangehouden, omdat zij onderdeel uit zouden maken van een ‘terroristisch netwerk’. Afgelopen week hoorden zij van het OM dat hun strafzaken zijn geseponeerd. Het OM schrijft dat Bram “kort na zijn aanhouding al in vrijheid gesteld door de rechter-commissaris”, terwijl hij zes dagen van zijn vrijheid is beroofd. Marieke zat uiteindelijk zestien dagen in voorarrest op de terroristenafdeling. “We zijn opgelucht dat de zaak geseponeerd is, omdat de dreiging dat ze ons nu zomaar komen ophalen is weggevallen”, stelt Marieke tegenover De Andere Krant. “Maar een hosannastemming is er niet. We zien het als startschot om net als Johan en Angela de onderste steen boven tafel te halen, want het OM mag hier echt niet mee wegkomen. Ze zijn alle perken te buiten gegaan en wij gaan alles uit de kast halen om dat aan het licht te brengen.”
Vrijdag 20 februari horen de vijf nog resterende verdachten in het Barracuda-dossier — Arno van Kessel, Ritske B., Harm S., John K. en John B. — in een pro-formazitting in Leeuwarden of zij de inhoudelijke behandeling van strafzaak al dan niet in vrijheid af mogen wachten.
Het verhaal van Bram en Marieke: dakl.nl/tunnelvisie
Wat je alleen leest in De Andere Krant
Dossiers
