Kamerverhuur aan kwetsbare jongeren is dubbele winst
Hendriëlle de Groot | Datum: 27 maart 2026
Miranda van der Deijl | ©mkfotografie
“Hier is het juist het tegenovergestelde — menselijker en warm”
De woningnood is groot. Vooral voor jongeren uit een kwetsbare situatie is er vaak geen plek om te wonen. Via Kamers met Aandacht kunnen zij een kamer huren bij particulieren. Dit nog jonge, maar groeiende initiatief helpt hen een dak boven het hoofd te vinden en levert ook verhuurders iets waardevols op.
Miranda van der Deijl en Nick Habermehl hadden hun zolderkamer over en besloten deze beschikbaar te stellen aan een jongere. Miranda werkte zelf jarenlang in de jeugdzorg, maar haalde steeds minder voldoening uit haar werk. Inmiddels werkt ze als een van de negentien regiomanagers voor Kamers met Aandacht, een organisatie die zes jaar geleden werd opgericht en die kamerhuur bemiddelt tussen gemeenten, jeugdhulporganisaties, verhuurders en jongeren. Inmiddels zijn in 114 gemeenten jongeren en verhuurders aan elkaar gekoppeld. Zo’n vierhonderd jongeren vonden via het initiatief een kamer. Op de wachtlijst staan nog ongeveer 155 gegadigden.
“De transitie van de jeugdzorg naar de gemeenten maakte mijn werk steeds minder leuk”, vertelt Miranda. “Terwijl ik juist de zorg in ben gegaan omdat ik iets wilde betekenen voor hen die het minder goed hebben in het leven.” Veel jongeren uit de jeugdzorg vallen na hun 18e in een gat. Tot die tijd wonen ze vaak onder begeleiding in een instelling, pleeggezin of gezinshuis. Daarna moeten ze zelfstandig verder en staan ze soms letterlijk met een vuilniszak op straat. “Ineens moeten ze alles zelf regelen. Als je dan geen steun of netwerk van familie hebt en meteen op jezelf moet wonen, is dat best een opgave.”
Vanuit die gedachte ontstond Kamers met Aandacht. “Het idee is dat een jongere wel op zichzelf woont, maar niet helemaal alleen”, legt Miranda uit. “Er is altijd wel iemand bij wie ze even kunnen aankloppen voor een vraag of een gezellig praatje.” Als regiomanager hoort ze soms schrijnende verhalen. Vandaag nog kreeg ze een telefoontje over een jongen die door zijn strenggelovige ouders uit huis was gezet. “Hij slaapt al weken in zijn auto. Dat kan toch niet de bedoeling zijn.”
Hun kinderen waren net het huis uit, toen Nick en Miranda hun zolder beschikbaar te stelden. Inmiddels woont Atakan er ruim een jaar. Nick had in eerste instantie zijn bedenkingen, vertelt hij. Tot hij op zijn werk aan de overkant van de straat een jongere uit een leegstaand kantoorpand zag komen die daar de nacht had doorgebracht — in de vrieskou. “Dat moment gaf de doorslag.”
Tijdens de intake werd veel aandacht besteed aan het vinden van de juiste match. Toen Atakan voor het eerst met zijn hulpverlener kwam, hadden Miranda en Nick Bossche bollen gehaald. “Hij liet het gebak staan”, vertelt Miranda. “Zo zenuwachtig was hij. Het is voor jongeren natuurlijk ook spannend: twee vreemde mensen, een coördinator en een hulpverlener die bij het gesprek zitten.”
Het klikte en ze besloten ervoor te gaan. Het bevalt hen alle drie erg goed, vertellen ze aan de keukentafel in hun huis in Leidschendam. Op zolder heeft Atakan zijn eigen ruimte met een keukenblokje. Eerder verbleef hij op verschillende plekken, onder meer in een gezinstehuis. Dat zorgde voor een hele andere dynamiek, vertelt hij. “Daar woonde ik met acht of negen anderen. Hier heb ik meer rust.”
Ook is het contact anders, vertelt hij. Informeler. “Op andere plekken gaat het vaak over je proces of traject”, vertelt hij. “Dat voelt soms best koud. Hier is het juist het tegenovergestelde — menselijker en warm.” En juist daarin schuilt de kracht, heeft Nick ervaren. “In het begin dacht ik dat ik de hulpverlener moest gaan spelen. Maar eigenlijk hoeft dat helemaal niet.” Er zijn geen verplichte ‘contactmomenten’. Af en toe koken ze samen of Atakan past op de kat. Alles verloopt gemoedelijk, al is er wel een huurcontract. Toen Atakan er kwam wonen, hebben ze samen de zolder opgeknapt en geschilderd. “Hij was nog nooit in een bouwmarkt geweest”, zegt Miranda.
Het initiatief laat ook zien dat mensen iets voor elkaar kunnen betekenen, zonder dat de overheid alles uit handen probeert te nemen. “We zeggen vaak dat de overheid minder bemoeienis moet hebben”, zegt Miranda. “Maar dat betekent ook dat we als gemeenschap naar elkaar moeten omkijken.” Ze ziet veel mensen die iets willen betekenen voor een ander, maar soms niet goed weten waar ze moeten beginnen. “Velen wonen nog in grote huizen terwijl hun kinderen het huis uit zijn. Dan kan het heel mooi zijn om een kamer beschikbaar te stellen.” Ze noemt het voorbeeld van een 83-jarige vrouw bij wie een jongere kwam wonen, waardoor zij zich ook minder eenzaam voelde.
Ondanks goede bedoelingen staat in de praktijk de wet- en regelgeving soms in de weg. Bij het verhuren van een kamer komt veel kijken. De maximale hospitahuur is van vijf jaar teruggebracht naar twee jaar. Ook moet in een groot aantal gemeenten hiervoor een vergunning worden aangevraagd, waarvan de kosten flink uiteenlopen. Ander punt van zorg is wat er gebeurt als jongeren weer zelfstandig moeten gaan wonen? Miranda: “Vervolghuisvesting is spannend want de woningmarkt is ontzettend krap.” Atakan reageert inmiddels dagelijks op woningen, hoewel hij op papier nog een jaar kan blijven.
Doel is dat jongeren na een tijdje zelfstandig kunnen wonen. Tot die tijd kan een kamer een groot verschil maken. “Soms gaat het om hele kleine dingen”, zegt Miranda. “Dat je iemand bijvoorbeeld kunt helpen met een brief van de gemeente.”
Om privacyredenen gebruiken we alleen de voornaam van Atakan.
Tips voor mensen die overwegen een kamer beschikbaar te stellen via Kamers met Aandacht:
1. Laat je ‘supermancape’ in de kast liggen
“Je hoeft een jongere niet te redden”, zegt Miranda. “Het is al genoeg als je er bent wanneer iemand een vraag heeft.”
2. Geef jongeren de tijd om te landen
Veel jongeren hebben al meerdere woonplekken gehad. Atakan: “Geef ze in het begin gewoon even tijd, vooral de eerste weken. Laat ze eerst een beetje landen en wennen.”
3. Maak duidelijke afspraken
Bijvoorbeeld over schoonmaken, logees of laten weten wanneer iemand ergens anders slaapt.
4. Respecteer elkaars ruimte
Nick: “Het is belangrijk is dat een jongere echt een eigen plek heeft. De zolder is van Atakan.”
5. Wees nieuwsgierig naar de ander
Dat vindt Miranda misschien wel het belangrijkste. “Jongeren doen iets soms anders dan je zou verwachten. Dan helpt het nieuwsgierig te zijn en niet te snel een oordeel te vormen.”
Meer in De Andere Krant: Lees in de krant meer opmerkelijke nieuwsberichten, achtergronden, columns en bijzondere initiatieven en tips in onze SamenLeven rubrieken.
Lees meer en weet meer met een abonnement op De Andere Krant. Nog geen abonnee? Overweeg dan een van onze abonnementen of probeer 6 weken voor € 20 met het proefabonnement en steun de onafhankelijke journalistiek!
Wat je alleen leest in De Andere Krant
Dossiers
