Lachen, gieren, brullen

We worden overspoeld met nonsens, vrolijke nonsens en kwaadaardige nonsens. Er valt ontzettend veel te huilen maar toch ook heel veel te lachen, niet zomaar lachen, maar onbedaarlijk lachen, uitlachen en schaterlachen. Al was ik op 14 Februari, Valentijnsdag wel even uitgelachen.

Elon Musk heeft een AI-bedrijf overgenomen. Samen met zijn SpaceX is het volgens Amerikaanse media 1,25 Biljoen waard. Musk ziet toekomst voor AI vooral in de Ruimte. Ik moest denken aan Gerrit Komrij die zei: “Ik moet altijd lachen om wetenschappers die op zoek zijn naar sporen van buitenaardse intelligentie. Het is al een hele opgave om die op aarde te vinden”.

Jeffrey Epstein is een spion van Rusland schrijven de media in koor. Jeffrey is niet dood, iedere morgen schijnt hij zich helemaal dood te lachen op het terras van zijn favoriete koffiebar Polly aan Sderot Rotschild. Tegen iedereen zegt hij dat hij Jeffrey Epstein is, maar niemand die hem geloofd.

Joep Bertrams heeft een hele grappige cartoon over Lidewij de Vos gemaakt. Een echte dijenkletser. We zien Lidewij met een sjaal van ratten om haar nek waar de grote Joep hakenkruizen opgetekend heeft. Geniaal. Gelukkig doet al die framing er niet meer toe, het werkt averechts. Hoe harder er geroepen wordt dat FvD nazi’s zijn hoe meer mensen erop gaan stemmen, Nederland zit immers vol met rechtsextremisten net als ik.

Op 14 februari, zag ik foto van Jeffrey Epstein en wat medewerkers typend aan een tafel. Een dame in een witte bikini kruipt onder de tafel, haar rode slippers heeft ze keurig naast zich neergezet. De foto deed mij denken aan een scene die ik verdrongen heb naar de krochten van mijn brein.