Belgische politicus Annemans: ‘Onderzoek zaak-Dutroux gesaboteerd’
Van de redactie | Datum: 6 november 2026
Europarlementariër Gerolf Annemans tijdens een plenaire vergadering van het Europees Parlement in Brussel.
Fotografie: Belga Foto | Jonas Roosens
“Deksels werden stevig op onwelriekende potten vastgevezen”
Het Belgische Europarlementslid Gerolf Annemans (Vlaams Belang) zorgde vorige week opnieuw voor oproer door in de podcast ‘Behaved’ te stellen dat het onderzoek naar de zaak rond mensenhandelaar, zedendelinquent en moordenaar Marc Dutroux bewust is tegengewerkt. Hij stelt dat onderzoekspistes naar de betrokkenheid van een bredere elitekring zijn geblokkeerd en de bevolking onvolledig is geïnformeerd.
De zaak-Dutroux is een van de meest traumatische misdaaddossiers in de geschiedenis van België. Volgens het officiële narratief zou de pedofiel Marc Dutroux uit eigen beweging met zijn handlanger Michel Lelièvre (overwegend) minderjarige meisjes hebben ontvoerd en vervolgens opgesloten in verborgen ruimtes in de kelder van zijn huis om ze daar zelf seksueel te misbruiken. Van de zes ontvoerde meisjes hebben vier het niet overleefd. Van twee van hen zijn de lichamen teruggevonden in de tuin van Dutroux, van twee anderen onder een loods van de zedendelinquent. Twee meisjes werden bevrijd door de Belgische politie.
Anneman, die in 1996 en 1997 lid was van de parlementaire onderzoekscommissie in de zaak-Dutroux, schreef in 2004 het boek Dutroux, te veel om te geloven. Hij heeft altijd gesteld dat de zaak anders in elkaar steekt dan naar buiten is gebracht, maar de hiaten in het dossier zijn genegeerd en/of in de vergetelheid geraakt. “Het is allemaal verdwenen, ook bij de mensen. Ik bewonder jullie voor het aandacht vragen voor iets waar eigenlijk geen aandacht meer voor mag zijn in de politiek correcte betekenis van het woord”, stelt hij tegenover de podcastmakers van Behaved, Dylan Verlooy en Steven Arrazola de Oñate.
De Europarlementariër vertelt hen dat het beeld van Dutroux als een klungelaar met een gammele bestelwagen, die per ongeluk tegen de lamp is gelopen, niet klopt. Volgens Anneman is Dutroux geen eenzame perverseling, maar een leverancier van meisjes voor een veel groter netwerk. “Er is hogerop iets beschermd”, stelt Anneman, die tal van vraagtekens heeft gezet bij de betrokkenheid van hoge kringen, het slechte functioneren van gerechtelijke en politiediensten en “de linken naar andere bekende dossiers zoals de Bende van Nijvel, Agusta, Di Rupo en het Koninklijk Paleis”.
In het bijzonder is Annemaan ingezoomd op de connectie met Jean-Michel Nihoul, een zakenman die nauw betrokken was bij seksfeestjes in het Brusselse milieu. Hij vertelt dat de onderzoekscommissie waar hij deel van uitmaakte keer op keer door duistere figuren en via allerlei manipulaties is verlet de relatie tussen Dutroux, Nihoul en het seksmilieu in Brussel — dat volgens hem “kindjes en meisjes nodig had voor het gecompliceerde seksleven” — onder het vergrootglas te leggen. “Naarmate onderzoekers van allerhande politiediensten uiteindelijk in de Brusselse milieus terechtkwamen, die in meerdere of mindere mate gefrequenteerd werden door Jean-Michel Nihoul, sloot zich telkens het web, werden politieonderzoekers van hun onderzoek weggehaald of werden deksels stevig op onwelriekende potten vastgevezen”, aldus Anneman. Dutroux stelt zelf dat hij Nihoul alleen kende door een reparatie aan zijn auto, iets wat Anneman uiterst ongeloofwaardig vindt.
De politicus van Vlaams Belang stelt dat er meer dan voldoende aanwijzingen zijn om te kunnen vaststellen dat er wel degelijk een verband was tussen de twee in de laatste dagen voor de ontvoering van het laatste meisje door Dutroux. “In totaal hebben ze zo’n twee of drie uur met elkaar gebeld, Dutroux en Nihoul.” Hij vertelt dat Dutroux een extra sleutel aan zijn gevel had hangen, zodat zelfs tijdens zijn afwezigheid de meisjes uit de kelder gehaald konden worden.
In de zogenoemde X-dossiers hebben verschillende vrouwen verklaringen afgelegd waarin zij beweerden aanwezig te zijn geweest bij moorden en misbruik in de zaak-Dutroux. Zij werden via een grootschalige mediacampagne weggezet als onbetrouwbaar, terwijl hun verklaringen op belangrijke punten leken te kloppen, zoals de precieze wijze waarop een van de slachtoffers, Christine Hees, werd vastgebonden.
“Er zijn veel doden gevallen in het dossier Dutroux, en dan heb ik het nog niet eens over hoeveel kinderen er ontvoerd en nadien dood teruggevonden zijn in dit land”, aldus Anneman, die stelt dat zo’n dertig mensen die zich bemoeiden met het dossier Dutroux op raadselachtige wijze plots zijn overleden. “Men vraagt ons te geloven dat er geen netwerk was,” zegt hij. “Maar er is veel te veel bewijs voor dat dat wél bestond.”
Wat je alleen leest in De Andere Krant
Dossiers
