Er zijn tijden waarin de wereld verandert door macht, oorlog en besluiten. En er zijn tijden waarin zij verandert door iets dat nauwelijks zichtbaar is. Dit boek gaat over die tweede beweging. Het speelt zich af in de eerste eeuwen van onze jaartelling, in het oostelijke Middenlandse Zeegebied — een wereld vol goden, rijken, wetten en woorden. Maar het gaat niet over geschiedenis. Niet over religie. Het gaat over mensen die ontdekken dat vrijheid niet wordt gegeven en niet wordt afgedwongen, maar ontwaakt. Ze spraken over de weg — niet als richting in de wereld maar als beweging in het hart. Wat zij achterlieten was geen leer en geen systeem, maar een herinnering dat de mens een oorsprong in zich draagt die niet van buitenaf wordt gestuurd. Een lezer zegt over deze eerste roman van Broere: “Het boek raakte me en nam me moeiteloos mee naar de tijd waarin je het positioneert. Het doet verstillen en brengt je naar binnen.”