Nieuws Vaccinatieschade

Remedie tegen vaccinatieschade (deel 2)

RemedieTegenPrikschade
💨

ONTGIFTINGSPROTOCOL MET EIWITSPLITSENDE INGREDIËNTEN​
ONTGIFTINGSPROTOCOL MET EIWITSPLITSENDE INGREDIËNTEN
Datum: 28 september 2023
Vaccinatieschade

Toine de Graaf

Toine de Graaf

De Amerikaanse cardioloog Peter McCullough publiceerde onlangs met andere wetenschappers een basisprotocol voor het ‘detoxen’ van het spike-eiwit van het sars-cov-2-virus. In het vorige nummer gingen we in op één van de drie voedingssupplementen uit dit protocol: nattokinase. In dit tweede deel aandacht voor bromelaïne en curcumine. Vooral bromelaïne kan zowel circulerend spike-eiwit als stolsels afbreken en bijdragen aan verlichting van klachten bij vaccinatieschade en long covid.

Veel mensen met vaccinatieschade (of long covid) ‘danken’ hun symptomen (mede) aan circulerend spike-eiwit en bijkomstige stolselvorming. Dit werd afgelopen mei bijvoorbeeld weer bevestigd in een wetenschappelijk overzichtsartikel. De ‘review’ ging in op het ziektemechanisme van zowel het ‘post-covid-19-vaccinatiesyndroom’ als long covid, die volgens de auteurs “in veel gevallen moeilijk te onderscheiden zijn”. Een belangrijk raakvlak tussen deze “spike-eiwit gerelateerde pathologieën” is volgens hen microstolsel-vorming. Als mogelijke behandeloptie noemden ze onder meer nattokinase.

Bromelaïne werd niet genoemd in de review, maar ook dit supplement is onderdeel van het detox-protocol van McCullough en zijn coauteurs. Bromelaïne behoort tot de zogenaamde ‘eiwitsplitsende’ enzymen. Deze enzymen ondersteunen de maag bij de eiwitvertering en zitten vooral in ananas, kiwi, mango en papaja. Bromelaïne is feitelijk een verzamelnaam voor een groep stoffen met een breed bereik. Ze zitten vooral in het onderste deel van de stengel van de ananas en doen méér dan eiwitten splitsen. Zo gaan ze tevens trombose- of stolselvorming tegen. Bovendien activeert bromelaïne het plasmine, waardoor reeds gevormde stolsels worden opgelost.

Al in 1972 verscheen de eerste publicatie over de gunstige invloed die bromelaïne heeft op de samenklontering van bloedplaatjes. In een studie werd bromelaïne gegeven aan 20 proefpersonen die een beroerte (CVA) of hartaanval hadden doorgemaakt, of die verhoogde waarden hadden voor bloedplaatjesaggregatie. Bromelaïne zorgde bij 17 deelnemers voor een afname van de bloedklontering. Bij 8 van de 9 proefpersonen die een te hoge waarde hadden voor bloedplaatjesaggregatie bracht bromelaïne deze waarde terug tot normale niveaus. Als remmer van bloedklontering kan bromelaïne dus bijdragen aan het verlagen van de kans op trombose en longembolie (waarbij het stolsel in de longen belandt).

De kwaliteiten van bromelaïne zijn niet volledig over het hoofd gezien gedurende de ‘coronapandemie’. Zo verscheen begin 2021 een publicatie over bromelaïne en het sars-cov-2-virus van wetenschappers uit de VS en Duitsland. Hierin werd de antitrombotische werking onderkend én een antivirale werking aangetoond. McCullough en zijn coauteurs benadrukken in hun detox-protocol vooral drie eigenschappen van bromelaïne. Behalve dat het eiwitten (zoals het spike-eiwit) kan doen oplossen, werkt het als antistollingsmiddel én ontstekingsremmer. Ook dat laatste is belangrijk, omdat circulerend spike-eiwit de ontstekingsniveaus in het lichaam verhoogt. De auteurs adviseren een dagdosis van 500 mg bromelaïne. Net als bij nattokinase, dat ook stolling tegengaat, wijzen ze wel op een verhoogd risico van bloedingen. Daarnaast schrijven ze dat bromelaïne maagdarmklachten kan geven en allergische reacties. Ook kan het de opname (‘absorptie’) van bepaalde medicijnen verhogen, waaronder antibiotica, chemotherapeutische middelen, ACE-remmers, benzodiazepinen en antidepressiva. Mensen die medicatie gebruiken, doen er daarom verstandig aan om gebruik van bromelaïne af te stemmen met een arts.

Curcumine, het derde supplement in het detox-protocol, heeft onder andere een ontstekingsremmende werking bij virale infecties. Ook stimuleert het de ‘fibrinolyse’. Kortom: het is in staat het eiwitrijke fibrine te splitsen, waardoor stolselvorming wordt tegengegaan. Curcumine is afkomstig uit de kurkumaplant, ook bekend als geelwortel en in Indonesië als koenjit. In Aziatische landen zoals India wordt de geelwortel al duizenden jaren medicinaal toegepast. In de keuken kennen we het als specerij en één van de bestanddelen van kerriepoeder. De best onderzochte kurkumaplant is de ‘Curcuma longa’. Ze behoort tot de gemberfamilie en de wortelstok is rijk aan curcumine. Met deze stof is er wel een probleem: curcumine wordt moeilijk in de darm opgenomen en weer snel uitgescheiden. Hierdoor worden slechts lage concentraties in het bloed bereikt. Toevoeging van bepaalde stoffen, zoals piperine (uit zwarte peper), verlengt de periode die curcumine in het lichaam aanwezig is. Daarnaast zijn innovatieve technologieën ontwikkeld om de opname te bevorderen. In het protocol wordt geadviseerd om gebruik te maken van curcumine verrijkt met piperine of van een innovatieve vorm (nano-curcumine of liposomale curcumine). De aanbevolen dosis is tweemaal daags 500 mg. De nieuwe vormen van curcumine zijn niet belastend voor de lever of het maagdarmkanaal, terwijl dit wel kan gelden voor hogere doseringen van gewone curcumine. Een aandachtspunt is dat supplementen met curcumine de werkzaamheid verminderen van hormonale medicatie (schildklierhormoon en estradiol). Ook hier geldt dus: sluit gebruik kort met een arts.

De samenstellers van het detox-protocol relativeren hun eigen werkstuk: “De duur van de therapie en de impact op klinische resultaten zoals levenskwaliteit, symptoomscores, ziekenhuisopname en overlijden zijn onbekend.” Klinische studies moeten immers nog plaatsvinden. Ze adviseren het protocol ten minste drie maanden vol te houden, en gedurende een jaar of langer voort te zetten als “basis detoxificatieregime”. Ze schrijven een rationele keuze te hebben gemaakt: “We hebben ervoor gekozen ons te richten op nattokinase, bromelaïne en curcumine als een hanteerbare triade met een goed gekarakteriseerd veiligheidsprofiel en voldoende informatie over dosering in de klinische praktijk.”

De auteurs benadrukken dat hun basisprotocol kan worden aangevuld met andere stoffen. Als “hoopvolle producten” noemen ze: ivermectine, hydroxychloroquine, selenium, Iers zeemos, groene thee-extract (Camillia sinensis), Nigella sativa (zwarte komijn), paardenbloemextract (Taraxacum officinale) en glutathion. Een bijzondere vermelding krijgt het voedingssupplement Augmented N-acetylcysteïne (NAC), waarvan ze een dagdosis van 400 tot 1000 mg adviseren. In 2021 is in labonderzoek aangetoond dat acetylcysteïne en bromelaïne elkaars werking versterken ten aanzien van sarscov-2. Beide stoffen kunnen gezamenlijk bindingen in het spike-eiwit oplossen, waardoor het schadelijke eiwit uiteenvalt.

De auteurs geven tot slot nog aan dat laboratoriumbepalingen nuttig kunnen zijn bij evaluatie van de respons op de behandeling. In dit verband noemen ze onder meer hs-CRP (ontstekingswaarde), D-dimeer (bloedstolseltest) en een bepaling van de kwantitatieve antilichamen voor het spike-eiwit. Ook dit is een argument om dit protocol toe te passen onder medische begeleiding. De vraag is wel wie in de Nederlandse setting hiervoor de meest aangewezen persoon is. Huisartsen hebben doorgaans weinig kennis van voedingssupplementen. Een mogelijke optie is een online consult met een bij het Nederlandse Teleartsen Genootschap (NTG) aangesloten arts.


Twee andere protocollen

De Amerikaanse Front Line Covid-19 Critical Care Alliance (FLCCC Alliance), opgericht door de ic-artsen Pierre Kory en Paul Marik, heeft naast een I-Recover behandelprotocol voor long covid een I-Recover-protocol voor het ‘post-vaccinatiesyndroom’. De beginletter ‘i’ van I-Recover verwijst naar ivermectine, dat centraal staat in de behandeling omdat dit medicijn het spike-eiwit neutraliseert. Daarnaast is in het uitgebreide ‘Post-Vaccine Treatment Protocol’ van 56 pagina’s (versie juli 2023) plaats voor een groot aantal voedingssupplementen, waaronder ook nattokinase, bromelaïne, curcumine en NAC.

De Amerikaanse arts Thomas E. Levy gebruikt voor long covid en coronavaccinschade de overkoepelende term ‘persistent spike-eiwit syndroom’ (PSP-syndroom). “Het is niet verrassend dat de kans op het PSP-syndroom rechtstreeks verband houdt met de totale hoeveelheid spike-eiwit in het lichaam, en elke injectie levert meer van dit giftige eiwit”, aldus Levy. In zijn PSP-behandelprotocol is een hoofdrol weggelegd voor onder meer ozontherapie, vitamine C in hoge dosering en waterstofperoxideverneveling.8 Daarnaast vindt Levy dat stoffen moeten worden toegevoegd die het spike-eiwit afbreken: nattokinase, bromelaïne en NAC.



 
Wil je meer weten?
Koop de nieuwste editie bij jou in de buurt, of bestel deze editie.
Wil je meer weten?
Koop de nieuwste editie bij jou in de buurt, of bestel deze editie.




©2024 De Andere Krant.
Alle rechten voorbehouden.