Vijf jaar corona-injecties: verborgen hartschade, ooginfarcten en oversterfte
Toine de Graaf | Datum: 24 januari 2026
BREDA 30 maart 2021 – Een overzicht van de XL vaccinatielocatie Breepark | ANP ROB ENGELAAR
Vier claims onder de loep – hoe veilig en effectief zijn de covidvaccins echt?
Begin januari 2021 begon Nederland met vaccineren tegen covid-19, na de ontvangst van de eerste mRNA-vaccins van farmaceut Pfizer-Biontech. Daarna volgden die van Astrazeneca, Janssen en Moderna. Hoewel ze in grote haast werden ontwikkeld, verzekerde het ministerie van VWS, met hulp van haar ‘ambassadeurs’ uit de medische wereld, dat de coronavaccins volkomen veilig waren en ons snel uit de pandemie zouden redden. Vijf jaar na dato maken we de balans op van het wetenschappelijke onderzoek dat direct vanaf de start van de prikcampagne op gang kwam en nog steeds doorgaat: hoe veilig en effectief zijn de covidvaccins echt?
Het was een populair chantagemiddel om twijfelaars te vermurwen: “Je doet het voor een ander”. Je nam de prik niet alleen voor jezelf, maar ook om oma te beschermen. Wie dat weigerde, was “asociaal”. Gaandeweg bleek de vork anders in de steel te zitten.
Al in het najaar van 2021 gaf ‘pro-vaxer’ Bill Gates een signaal af toen hij zijn aandelen van Pfizers mRNA-partner Biontech met forse winst had verkocht. Kort daarna werd hij loslippig. “We hadden geen vaccins die de overdracht blokkeren”, bekende hij op 5 november 2021 in een tv-interview met de voormalige Britse minister van Volksgezondheid Jeremy Hunt.
Rond diezelfde tijd liet een artikel in de European Journal of Epidemiology zien dat er geen relatie was tussen de vaccinatiegraad in een land en het percentage sars-cov-2 besmettingen. Sterker: de conclusie was dat in de landen en de VS-counties met de hoogste vaccinatiegraad, de hoogste percentages besmettingen gemeten werden.
In oktober 2022 klapte Pfizer-toponderhandelaar Janine Small uit de school in het Europese parlement tijdens een hoorzitting over de geheime sms’jes tussen EU-commissievoorzitter Ursula von der Leyen en Pfizer-baas Albert Bourla over de vaccincontracten. Europarlementariër Rob Roos vroeg aan Small of de Pfizer-vaccins vóór marktintroductie waren getest op bescherming tegen transmissie (overdracht) van het virus. Dit was niet het geval, antwoordde ze. Die bekentenis werd wereldnieuws.
In 2023 kwam daar nog een briefwisseling bij van Emer Cooke, directeur van het Europees Medicijnagentschap (EMA), met enkele Europarlementariërs die haar hadden verzocht om opschorting van de Europese handelsvergunningen van de coronavaccins. Cooke wees dit verzoek af, maar onderkende: “U hebt inderdaad gelijk als u erop wijst dat covid-19 vaccins niet zijn goedgekeurd om overdracht van de ene persoon op de andere te voorkomen. De indicaties zijn alleen bedoeld om de gevaccineerde personen te beschermen.” Je nam de prik dus uitsluitend voor jezelf en je kon daarna ook nog gewoon het virus verspreiden.
Het is de ‘moeder aller claims’ over de coronavaccins: de prikken zijn “veilig en effectief”. Maar klopt die wel? Wat de effectiviteit aangaat: die viel tegen. Wanneer de vaccins hadden gebracht wat in 2020 werd voorgespiegeld, zou covid-19 in de loop van 2021 al zijn uitgebannen. Dat was niet het geval. Er werden daarom ‘boosterprikken’ ingezet — en dat bij herhaling. Ook het afgelopen najaar vond in ons land weer zo’n prikcampagne plaats, bedoeld voor risicogroepen en zorgmedewerkers.
De vermeende veiligheid van de vaccins is een nog heter hangijzer. Bijwerkingencentrum Lareb werd in 2021 overspoeld door meldingen van bijwerkingen. In het voorjaar was het aantal meldingen acht keer zo hoog als verwacht. Op piekdagen waren het er 1500 en dikwijls waren ze minder onschuldig dan vooraf beloofd. Vooral de ‘onverklaarde’ oversterfte baart menigeen zorgen. Van vaccineren tegen een potentieel dodelijke infectieziekte mag je verwachten dat het de algemene sterftecijfers gunstig beïnvloedt, maar het tegendeel lijkt het geval. En dat wereldwijd: in landen waar fanatiek is geprikt tegen covid-19, treedt eenzelfde fenomeen op. Volgens immunoloog prof. Theo Schetters, die de sterftecijfers en -grafieken jarenlang volgde, overlijden in ons land sinds 2021 jaarlijks zo’n 13.000 mensen méér dan op basis van demografische ontwikkelingen mocht worden verwacht.
Dat er oversterfte is, staat niet ter discussie. Maar wel de achterliggende oorzaken. De voorbije jaren verschenen oversterfterapporten van aan de overheid gelieerde instituten, zoals het RIVM en onderzoeksinstituut Nivel. Die leken bedoeld om een mogelijke link tussen de verhoogde sterfte en de vaccins te ontkrachten. Ze hielpen politici en media aan hun mantra: “De oversterfte heeft niets te maken met de vaccins”. In de zomer van 2024 kwam een onafhankelijk oversterfterapport uit, gefinancierd via crowdfunding die in 2023 werd gestart door hoogleraar Waarschijnlijkheidsrekening Ronald Meester en datawetenschapper Marc Jacobs. Met medewerking van verschillende artsen en data-analisten concludeerden zij: “Statistiek zoals beschreven en uitgevoerd in dit rapport maakt een zeker causaal verband tussen covid-19-vaccinaties en sterfte aannemelijk”. Het vervolgonderzoek waartoe ze de overheid opriepen, kwam er niet.
Op dat moment lag er al een stapel verontrustend onderzoek die verklaringen aanreikte voor wat zich voltrok. Stolselvorming en trombose waren al in 2021 bekend als problemen, veroorzaakt door zowel het sars-cov-2-virus als coronavaccins, waarbij werd gewezen naar het giftige spike-eiwit dat op de mantel van het virus zit en dat het lichaam na vaccinatie zelf produceert.
In mei 2023 verscheen een grote studie van onderzoekers uit Taiwan en de VS die velen de ogen openden. Zij vergeleken een groep van ruim 700.000 gevaccineerde Amerikanen met een vergelijkbare (‘gematchte’) groep van ruim 700.000 ongevaccineerde. Aangetoond werd dat coronavaccinatie een langdurig verhoogd risico geeft op ‘occlusie’ (afsluiting) van het netvlies in het oog. Dit is ook bekend als ‘ooginfarct’ of ‘oogtrombose’, waarbij bloedstolsels het zicht aantasten. Gevaccineerden hadden een twee keer zo hoog relatief risico voor deze aandoening. Het risico was hoger na vaccinatie met het Janssen-vaccin, maar langduriger met de mRNA-vaccins van Pfizer en Moderna. Ontvangers van een eerste en tweede dosis van Pfizer of Moderna hadden een significant verhoogd risico op occlusie van het netvlies twee jaar na vaccinatie.
De Amerikaanse cardioloog Peter McCullough, die al eerder waarschuwde dat het spike-eiwit van het coronavirus óók via vaccins de binnenbekleding van de bloedvaten kan beschadigen en zo stolsels veroorzaken, was niet verrast. Hij sprak over het eerste “bewijs” voor langetermijn-vaatschade bij gevaccineerden. Volgens McCullough leidden de gegevens uit de studie “tot de overtuigende conclusie dat massale vaccinatie bij sommige ontvangers voortdurend, cumulatief vaatletsel heeft veroorzaakt dat al minstens twee jaar aanhoudt”. Deze uitkomsten voorspelden naar zijn overtuiging “een toename van niet-fatale en fatale” cardiovasculaire gebeurtenissen, zoals hartinfarcten en beroertes. En daarmee raakte dit onderzoek direct aan de discussie rond de oversterfte.
Hetzelfde kan worden gezegd van een Zwitserse studie die twee maanden later verscheen. Onderzoekers van het universitair ziekenhuis in Basel begonnen eind 2021 een ‘actieve’ studie naar eventuele hartschade door een Moderna-booster. Aanleiding waren de “zeldzame” gevallen van myocarditis (hartspierontsteking), bij vooral jonge mannen enkele dagen na mRNA-vaccinatie (Moderna of Pfizer). Deze ernstige gevallen kwamen aan het licht door ‘passieve’ surveillance: ze werden niet actief opgespoord, maar ontdekt bij een acute ziekenhuisopname.
De Zwitsers gebruikten de vermeende zeldzaamheid van deze bijwerking als vertrekpunt voor hun onderzoekshypothese. Die luidde dat mRNA-vaccin-geassocieerde schade aan de hartspier (‘myocardschade’) na boostervaccinatie mogelijk veel vaker voorkomt, omdat de symptomen “aspecifiek, mild of zelfs afwezig kunnen zijn, waardoor ze ontsnappen aan passieve surveillance”.
Medewerkers van het ziekenhuis in Basel (gemiddeld 37 jaar, 70 procent vrouw) werden na een boosterprik met het Moderna-vaccin onderzocht op mRNA-vaccin-geassocieerde hartspierschade. Daarbij werd gekeken naar een specifieke bloedmarker: ‘hoogsensitieve cardiaal troponine T’ (hs-cTnT). Hierbij bleek de hartspierschade helemaal niet zeldzaam te zijn. Van de 777 deelnemers hadden er 40 (5,1 procent) op de derde dag na de prik een verhoogd hs-cTnT. Bij 18 van hen werd geconcludeerd dat er waarschijnlijk een alternatieve oorzaak was voor deze stijging. Bij 22 deelnemers (2,8 procent, gemiddeld 46 jaar oud) werd mRNA-vaccin-geassocieerde hartspierschade vastgesteld. Kortom: bij 1 op de 35 geprikten. “Een buitensporig risico”, reageerde de Britse verplegingswetenschapper John Campbell op zijn YouTube-kanaal.
Opvallend was dat het bij de 22 geprikten met hartspierschade vooral om vrouwen ging, namelijk 20. Tot dan toe was myocarditis na vaccinatie vooral geassocieerd met jonge mannen. Ook opmerkelijk: slechts twee gevaccineerden rapporteerden pijn op de borst. De anderen meldden geen hartgerelateerde symptomen. Zonder deelname aan deze ‘actieve’ studie zou hun hartprobleem vrijwel zeker over het hoofd zijn gezien. McCullough veegde op basis van deze studie de populaire aanname dat myocarditis vaker voorkomt na een covid-19-infectie dan na mRNA-vaccinatie, resoluut van tafel. “Met een toenemend aantal gevallen van door autopsie bewezen fatale myocarditis, dagelijkse meldingen van onverwachte hartstilstanden en sterfgevallen en ruim 800 artikelen in de peerreviewed literatuur, kunnen we ervan uitgaan dat covid-19-vaccinatie een veel groter risico is voor het hart dan een sars-cov-2-infectie”, zei de cardioloog.
Wat de mogelijke link tussen de coronavaccins en kanker betreft: de belangrijkste studie over dat onderwerp verscheen begin deze maand in het tijdschrift Oncotarget. Het is een zeer controversiële kwestie onder wetenschappers: kunnen coronavaccins kanker veroorzaken en/of versnellen? Dit laatste fenomeen resulteerde in 2021 in een nieuw woord: ‘turbokanker’. Twee Amerikaanse kankeronderzoekers van naam, prof. Charlotte Kuperwasser en prof. Wafik El-Deiry, beoordeelden 69 wetenschappelijke artikelen uit de biomedische literatuur over covid-19/coronavaccinatie in relatie tot kanker. Zij stellen vast dat nog geen oorzakelijk verband kan worden aangetoond inzake de vaccins, maar zien voldoende sterke aanwijzingen die vervolgonderzoek urgent maken. “Niet wegkijken of blokkeren, maar vervolgstudies doen”, stelt het Artsen Collectief naar aanleiding van de studie. “De experimenten en ideeën liggen voor het oprapen.”
dakl.nl/oversterfterapport-meester-en-jacobs
dakl.nl/onderzoek-afsluiting-netvlies-na-covidvaccinatie
dakl.nl/onderzoek-sekse-verschil-hartspierschade
dakl.nl/covidvaccinatie-en-signalen-van-kanker
“Uit en te na getest”, beweerde VWS-minister Hugo de Jonge over de coronavaccins. Er waren “geen bochtjes afgesneden”. Het was op verschillende manieren bezijden de waarheid. Zo verleende het Europees medicijnagentschap (EMA) de vaccins een tijdelijke “voorwaardelijke” goedkeuring vanwege “acute noodzaak”. Dit betekende dat “aanvullend bewijs over de baten” moest worden afgewacht. Daarmee kreeg Pfizer, producent van het in ons land meest gebruikte coronavaccin, tot december 2023 de tijd om klinische onderzoeksrapporten in te dienen over de “werkzaamheid en veiligheid” en was het jarenlang formeel een “experimenteel” vaccin: de onderzoeksfase was nog niet afgerond.
In december 2020 benoemde Pfizer in zijn Risk Management Plan (RMP) “ontbrekende informatie”. Onder meer risico’s voor zwangere vrouwen en patiënten met auto-immuunziekten waren niet onderzocht. Beide groepen moesten maar gewoon de proef op de som nemen. Ook ontbraken “langetermijnveiligheidsgegevens” volgens het RMP.
Dit roept de woorden in herinnering van de Amerikaanse evolutionair bioloog Bret Weinstein. Afgelopen november benadrukte hij op het Moment of Truth-congres in Austin (Texas) dat het een leugen was, de mRNA-vaccins als “veilig” te kwalificeren. “Veilig betekent niet ‘zonder schade’, het betekent ‘zonder risico’”, zei hij. “Als je dronken naar huis rijdt en je rijdt nergens tegenaan, was het niet ‘veilig’. Het is het risico dat het onveilig maakt. Dus toen ze een gloednieuwe technologie introduceerden, waarvan ze de gevolgen op de lange termijn niet hadden onderzocht, was er geen enkele manier waarop ze het ‘veilig’ konden verklaren.”
Tijdens die bijeenkomst in Austin wees Weinstein ook op de “frauduleuze” wisseltruc die Pfizer had uitgehaald: in de klinische registratiestudie testte de farmaceut “een ander product” dan uiteindelijk massaal werd geïnjecteerd. In juli 2022 vestigde prof. Retsef Levi van de MIT Sloan School of Management in Cambridge (Massachusetts), samen met socioloog/criminoloog Josh Guetzkow van de Hebrew University in Jeruzalem, in The BMJ (voorheen The British Medical Journal) de aandacht op dit fenomeen.
Pfizer gebruikte twee productieprocessen: één voor de registratiestudie (‘proces 1’) en één voor de massaproductie (‘proces 2’). Bij proces 2 werd een genetisch gemodificeerde bacterie ingezet: Escherichia coli (E. coli). Ook werd een minder geavanceerde en goedkopere zuiveringstechniek toegepast dan in proces 1. Dit resulteerde in bacteriële DNA-vervuiling van de vaccins, wat door verschillende laboratoria is bevestigd. De vervuiling zou volgens insiders hebben geleid tot meer bijwerkingen dan in de registratiestudie en een mogelijk verhoogde kans op kanker. De registratie-autoriteiten lieten Pfizer hiermee wegkomen en deden er het zwijgen toe. Niemand die de prikstraten bezocht, wist dat een ander product werd ingespoten dan het product dat in de registratiestudie was getest en “veilig en effectief” bevonden.
dakl.nl/werkzaamheid-en-veiligheid-nog-open-vraag
dakl.nl/pfizer-verder-in-het-nauw-gedreven
Toen in januari 2021 het vaccineren begon, haalde de Nederlandse overheid alles uit de kast om twijfelende burgers richting prikstraat te helpen. Zo werden zorgvuldig gescripte filmpjes ingezet, die veelvuldig zijn geplugd in de media. Veel bekeken werd bijvoorbeeld ‘Hoe gevaarlijk is het coronavaccin?’ met VWS-‘ambassadeur’ en hoogleraar Immunologie prof. Marjolein van Egmond (Amsterdam UMC) in de hoofdrol. Het ging over de eventuele risico’s van de “genetische” mRNA-vaccins (Pfizer en Moderna). Van Egmond bezwoer dat de vaccins maar “heel kort” in het lichaam bleven. “Het is een training voor je immuunsysteem dat direct wordt geactiveerd en daarna breekt het lichaam het vaccin af”, beweerde ze.
Het was een wereldwijde boodschap: het vaccin bleef op de injectieplaats (“in de arm”) en verdween snel uit het lichaam. Maar al in juni 2021 stelde de Canadese immunoloog dr. Byram Bridle dat mRNA-vaccins niet op de injectieplaats bleven. In een ‘oudergids’ die hij schreef voor de Canadian Covid Care Alliance, verwees hij naar aanvullende gegevens uit dierproeven die producent Pfizer begin 2021 verstrekte aan de Japanse overheid. Op basis hiervan concludeerde Bridle dat de vaccininhoud zich door het lichaam verspreidde: naar hersenen, ogen, hart, milt, lever, bijnieren en eierstokken. Hij verbaasde zich erover dat niet was onderzocht of ook dáár spike-eiwit werd aangemaakt. Intussen was namelijk duidelijk dat het spike-eiwit zelfstandig schade kon aanrichten, onder meer via stolselvorming.
In 2023 meldde het behandelprotocol voor het ‘post-vaccinatie syndroom’ van de Amerikaanse Front Line Covid-19 Critical Care Alliance — inmiddels omgedoopt tot Independent Medical Alliance — op basis van wetenschappelijke bronnen dat bij patiënten met post-vaccinatie klachten het spike-eiwit “wel vijftien maanden in het bloed kan circuleren”. Kortom: wanneer het lichaam door een mRNA-injectie was geïnstrueerd om het spike-eiwit te produceren, kon deze aanmaak ruim één jaar doorgaan.
Vorig jaar schetsten toponderzoekers van de Amerikaanse Yale University een nog somberder scenario. Zij vergeleken 42 mensen met het post-vaccinaal syndroom (PVS) met 22 gezonde deelnemers. De studie was daarmee relatief bescheiden van omvang en moet bovendien nog door de peerreview van een wetenschappelijk tijdschrift. Opvallend was dat deelnemers aan het onderzoek die nooit met het coronavirus waren geïnfecteerd, maar wel aan PVS lijden, overwegend “significant hogere” niveaus van circulerend spike-eiwit in hun bloed hadden tussen 26 en 709 dagen nadat ze een coronavaccin hadden gekregen. Inderdaad: het Yale-team ontdekte bij één deelnemer bijna twee jaar na de coronaprik nog spike-eiwit in het bloed afkomstig van het vaccin.
Volgens de digitale ‘mRNA-schade bibliotheek’, die wordt bijgehouden door onder anderen Bridle, McCullough en Harvey Risch, hadden halverwege 2025 ruim zestig peerreviewed studies aangetoond dat zowel het mRNA dat codeert voor het spike-eiwit als het spike-eiwit zelf in verre lichaamsweefsels kunnen doordringen en systemische schade kunnen veroorzaken.
dakl.nl/hoe-gevaarlijk-is-het-coronavaccin-video
dakl.nl/onderzoek-immunoloog-byram-bridle
dakl.nl/chronische-ziekten-na-covidvaccinaties
dakl.nl/systemische-schade-spike-eiwit
Noot: Op deze pagina’s hebben we het over ‘coronavaccins’ omdat ze zo worden betiteld in de wetenschappelijke literatuur. Volgende week verschijnt een artikel in deze krant waarin duidelijk wordt gemaakt dat het in werkelijkheid om gentherapie gaat en de term ‘vaccin’ feitelijk niet correct is.
Wat je alleen leest in De Andere Krant
Dossiers
