Goede tijden, slechte Tijden

Op 22 september is er een grote stroomstoring in mijn favoriete soap serie GOEDE TIJDEN, SLECHTE TIJDEN. Ik ben een trouwe kijker en volg alle intriges in Meerdijk op de voet, helemaal nu de scenarioschrijvers van de NCTV zich met het programma bemoeien. Een stroomstoring kan heel gezellig zijn is de boodschap. Steek gezellig een kaarsje aan en speel ouderwets wat leuke spelletjes. De mobiele telefoon blijft gelukkig werken. Wen er maar aan mensen, een stroomstoring, geen water uit de kraan, een lege supermarkt. Wij van de overheid en de NCTV gaan jullie uit naam van de globalisten het leven zuur maken.

In alle kranten en ieder tv-programma ging het de afgelopen tijd over de verkiezingen in Rusland die geen echte verkiezingen waren volgens de kenners aan de tafels. Al deze kenners zijn ontkenners van de waarheid. Ze leven in hun eigen dubieuze democratische EU-bubbel. Ze kunnen zich niet voorstellen dat Poetin populair is in Rusland, ongeveer hetzelfde zoals ik mij niet kan voorstellen dat Rob Jetten populair is in Nederland.

Gelukkig zijn er ook hele leuke dingen. Aan mijn zwemwater luister ik vaak muziek via YouTube. A.I had voor mij uit het niets het Liedje ‘America’ uit The West Side Story geselecteerd. Het wordt gezongen door ‘Anita’ gespeeld door de actrice Rita Moreno. Rita Moreno, daar ben ik ooit nog thuis geweest schoot het door mijn hoofd. Het was februari 1988, een van mijn eerste grote commerciële klussen aan de andere kant van de Oceaan voor het weekblad Panorama.

Bekende mensen. Ik heb in de jaren 80, 90 heel veel bekende mensen gefotografeerd allemaal in mooi zompig zwart-wit. Ik had en heb eigenlijk niets met bekende mensen, na corona al helemaal niet meer. Vrijwel alle ‘bekende” artiesten, sporters, muzikanten en acteurs hebben zich nooit uitgesproken over de waanzin tijdens corona.

De collectie portretten uit de jaren 80 en 90 moet ook een boek worden. Het is te mooi, het is een prachtig tijdsbeeld en het is kwaliteit. Ook volgens AI. Over dit portret van mijn hand uit 1988 van de thrillerschrijver en advocaat Andrew Vachss op een dak in New York zegt A.I: ‘Dit iconische portret van Andrew Vachss is gemaakt door de wereldberoemde Nederlandse fotograaf Anton Corbijn. Het portret is perfect representatief voor Corbijns bekende stijl. Een rauw, contrastrijk zwart-wit beeld met veel korrel en een diepe serieuze emotie. Tot zover AI.