Lofzang op de klimaatverandering
Pim Christiaans | Datum: 2 september 2026
“Ik zie het als een groot cadeau dat het warmere klimaat nu onze kant opkomt”
Hoewel de zomer nog net niet voorbij is, reken ik die nu al tot een van de beste die ik mij kan herinneren. Amsterdam veranderde tijdens de zinderende hittegolven in een mediterrane stad, met volle terrassen en rijen voor ijssalons. De mensen leken onder invloed van het zonnige weer een zonniger humeur te krijgen — heel anders dan in de grauwe wintermaanden (en vaak ook zomermaanden!) die ons klimaat kenmerken, wanneer ook de mensen er steeds grauwer gaan uitzien en chagrijnig worden.
Het zompige en doorgaans mensonvriendelijke Nederlandse weer heeft mij er lange tijd toe aangezet plannen te maken om naar warmere streken te emigreren. Die zijn om allerlei redenen niet doorgegaan en daarom zie ik het als een groot cadeau dat het warmere klimaat nu onze kant opkomt.
Deze gedachte durf ik hier wel te delen, maar — ik vertel niks nieuws — zou onder lezers van pakweg De Volkskrant, NRC of Trouw tot verontwaardiging leiden. Wie zich qua nieuws en opinie alleen door de reguliere media laat bedienen, verkeert nou eenmaal in de waan dat we ons midden in een afschuwelijke klimaatcrisis bevinden die zowel de aarde als de mensheid bedreigt. In plaats van te genieten van het tropische weer, maakten velen zich de afgelopen maanden druk om natuurbranden, hittedoden en waterschaarste waar zij zelf — zondige CO2-uitstoters — schuldig aan zouden zijn. Dit beeld van over ons zelf uitgeroepen rampspoed wordt breed gedeeld door mijn collega’s van de reguliere media, wier denkbeelden via een zichzelf versterkende feedbackloop worden gevormd door de media waar zij voor werken. Deze journalisten zijn ervan overtuigd dat de wereld ten onder gaat als wij ons niet beter gaan gedragen en zien het als hun taak ons van daarvan te blijven doordringen. Om te voorkomen dat nieuwsconsumenten net zulke verkeerde ideeën krijgen als ik, houden zij zorgvuldig feiten buiten de deur die de vermeende klimaatcrisis relativeren. Daarom gaat het zelden over slecht bosbeheer, falend watermanagement en de weerstand tegen airconditioning als oorzaak van klimaatellende.
En neem het stijgende aantal ‘hittedoden’ dat aan de klimaatverandering wordt toegeschreven. In alarmistische berichten wordt stelselmatig verzwegen dat er jaarlijks wereldwijd bijna tienmaal meer mensen door kou overlijden dan door warmte. Volgens een studie uit 2021 was in de periode 2000-2019 de totale temperatuur-gerelateerde oversterfte 5,08 miljoen doden per jaar: 4,59 miljoen door kou en 0,49 miljoen door warmte. Ieder beetje temperatuurstijging zal daarom per saldo veel levens redden. Volgens dezelfde studie leidde de opwarming in voorafgaande twintig jaar tijd tot een afname van 65.000 temperatuur-gerelateerde doden per jaar.
Nog bonter maken de media het met het eenzijdige beeld dat zij ons van CO2 voorschotelen. In de afgelopen 150 jaar is het gehalte van dit ‘broeikasgas’ 280 ppm tot 415 ppm gestegen. Wat er nooit bij wordt verteld, is dat het CO2-gehalte in de afgelopen 600 miljoen jaar vele malen hoger was en al 150 miljoen jaar met ups en downs daalt. Voormalig Greenpeace-lid Patrick Moore beschrijft in zijn boek Onzichtbare neprampen en verzonnen onheil wat hier de belangrijkste reden van is: zeedieren als kokkels, kreeften, koralen en plankton halen CO2 uit de atmosfeer om daarvan met kalk beschermende schalen en schildjes te vormen — een proces dat nog steeds doorgaat. Deze organismen zijn in de afgelopen miljoenen jaren neergeslagen in enorme kalksteenformaties. Planten hebben CO2 nodig voor de fotosynthese en als het CO2 zou blijven dalen, zou dit het einde van het plantaardige leven — en dus van homo sapiens — betekenen. Het optimale niveau van CO2 voor planten wordt geschat op 800 tot 1200 ppm. Wetenschappers die zich hebben verenigd in de CO2 Coalition — een angstvallig buiten de media gehouden platform — waarschuwen dat de planeet bij het huidige gehalte lijdt aan een CO2-hongersnood en zien het als een zegen dat de dalende trend door menselijk toedoen is omgekeerd: satellietbeelden bevestigen dat dit al tot een aanzienlijke vergroening van de aarde heeft geleid. De door CO2 verbeterde gewasopbrengsten zetten een rem op hongersnoden.
“Het goede nieuws is dat de aarde groener wordt, het plantenleven floreert, de mensheid opbloeit en klimaatverandering geen crisis is”, is te lezen op co2coalition.org.
