“Van controversiële ontdekkingen krijg ik energie”
Ton Verheijen | Datum: 1 september 2026
Twan Houben | ©mkfotografie
Twan Hoeben: van directeur tot onderzoeksjournalist
Twan Houben was lange tijd directeur van beursgenoteerde bedrijven. De fraude en corruptie waarmee hij geconfronteerd werd, maakte een andere ambitie in hem wakker. Inmiddels besteedt Houben driekwart van zijn tijd aan onderzoeksjournalistiek. “Ik krijg energie van het doen van controversiële ontdekkingen. Als ik ontdek dat zaken onder de tafel zijn voorbereid en dat kan bewijzen met data en bronnen, geeft me dat een goed gevoel.”
“Ik lees veel. Laatst heb ik de biografie gelezen van Ursula von der Leyen, een narcistisch persoon en de baas van Europa. Hoe kan het dat we worden aangestuurd door zieke mensen die ons belastinggeld uitgeven aan zaken waar wij vaak niks aan hebben? Daar probeer ik een vinger achter te krijgen. Mensen vragen soms: wanneer ben jij wakker geworden? Als het over de EU gaat, was ik in 1998 al helemaal wakker, omdat nieuwe EU-wetgeving vaak op de agenda van het directieoverleg van mijn aandeelhouders stond. Ik onderzoek onderliggende patronen en de ernstige gevolgen daarvan. Kijk maar naar de miljarden die naar Oekraïne gaan, terwijl onze sociale zekerheid wordt afgebroken en onze eigen jongeren geen perspectief meer hebben. Zij kunnen geen huis krijgen en niet rondkomen van hun salaris. Vind je het gek dat zoveel dertigers mentaal wiebelig zijn?”
Het FD meldde eind juli dat meer mensen onder de dertig thuis zitten met psychische klachten. Twan: “Het is statistisch onderbouwd, ook door het Trimbos Instituut, dat het aantal mensen met psychische problemen na corona fors is toegenomen. Dat komt volgens mij deels doordat mensen het vertrouwen in hun eigen regering kwijt zijn. Ik vind het verschrikkelijk om te zien welke kant onze samenleving op gaat. Als er niet meer mensen wakker worden, staat Nederland er over tien jaar net zo voor als Engeland nu. Nog meer excessen, nog meer afbraak en criminaliteit. In Engeland leeft 26 procent van de bevolking onder de armoedegrens, zelfs Roemenië en Moldavië scoren beter. De selectie van politieke leiders moet anders. Er wordt helemaal niet gecheckt of ze geschikt zijn. Politici krijgen niet eens een assessment.”
Welkom in de wereld van Twan Houben. We zitten aan de keukentafel van zijn gerenoveerde boerderij in Drenthe. Twan praat gemakkelijk over zichzelf en zijn schaduwkanten. Geboren in Zaandam, daarna verhuisd naar Deventer, Kerkrade, Leerdam, Oosterhout, Gilze-Rijen en Sas van Gent. Toen hij op zijn 19e ging studeren in Maastricht, had hij al op zeven plaatsen in Nederland gewoond. “Voor de hechting van een kind is dat helemaal niet goed, maar over zulke dingen dacht ik als tiener niet na.” Twan hield zichzelf altijd voor dat hij uit een goed nest kwam. Zijn vader had een prima baan. Twan had een goed stel hersens en kon alle studies doen die hij maar wilde, dus wat had hij te klagen? Dat zijn broer en hij weinig liefde kregen, was geen issue.
Maar knagen deed het natuurlijk wel. En die onvrede vond een uitweg. Op de middelbare school ging Twan luisteren naar de muzikale bezweringen van bands als Pink Floyd, Deep Purple en Led Zeppelin. Dat maakte het er niet gemakkelijker op want ene John Travolta was de koning van het schoolplein. Een buitenbeentje met de verkeerde muzieksmaak werd al snel een doelwit van pesterijen. Als jongeman zonder al te veel zelfvertrouwen werd Twan een kant op geduwd die hij eigenlijk niet wilde maar lijdzaam onderging: “Ik wilde twee dingen: de journalistiek in of plaatjes draaien op de radio. Die ambities werden bij ons thuis de kop in gedrukt. Mijn vader zei: ‘Dat is niks, je verdient er te weinig mee. Jij kunt beter in het bedrijfsleven gaan werken.’”
Dat gebeurde dus ook. Na omzwervingen via de hogere hotelschool en een studie rechten ging Twan aan de slag als directeur voor middelgrote bedrijven. De eerste jaren draaide het om (veel) geld verdienen. Dat verzachtte de onvrede. De rafelrandjes van dat werk werden een beetje weggemoffeld. “Ik heb met allerlei onbetrouwbaar volk gewerkt toen ik nog strategische en algemene managementfuncties had. Ik zag wel dat het gewetenloze lui waren, maar ik was daar verder niet mee bezig. Bij het Engelse bedrijf Wagon plc, mijn laatste baan in loondienst, zat ik in de divisiedirectie. Mijn divisie bestond uit 3500 medewerkers. Eens in de maand hadden we een vergadering in Birmingham. Een vast agendapunt was de EU. We discussieerden dan over nieuwe EU-wetgeving en de effecten op het bedrijf. Mijn belangstelling voor Europa, en het schrijven daarover, is daar geboren.”`
In de harde zakenwereld werd zijn diepgewortelde afkeer van fraude en corruptie getriggerd. Door zijn ongemakkelijke jeugd had Twan voelsprieten ontwikkeld voor onrecht: “Bij meerdere bedrijven is aan mij gevraagd of ik wilde meewerken aan fraude: de jaarrekening aanpassen, schuiven met kosten en andere trucs om financiële resultaten er beter uit te laten zien dan ze waren. Daar werkte ik nooit aan mee. Een keer had ik zelf ontdekt dat er gefraudeerd was. Ik zei tegen die adjunct-directeur: ‘Goh, we hebben 2,5 miljoen euro extra winst staan, maar dat is deels papieren winst, want het zijn geactiveerde kosten die op de balans staan als investering maar eigenlijk in de verlies- en winstrekening horen. Dat lijkt op fraude.’ Hij vond het juist een goed idee. We zouden onze targets halen en kregen een hogere bonus. Ik wilde die bonus niet en heb ’m teruggestort. Kort daarna kreeg ik te horen dat ik maar een andere baan moest zoeken, omdat ik niet bij de bedrijfscultuur paste. Eerlijkheid was niet gewenst.”
Twan Houben | ©mkfotografie
Ook daarna kwam hij in situaties dat hij gemakkelijk een smak geld in zijn zak kon steken. “Als je zoiets een paar keer hebt meegemaakt en je zit in elkaar zoals ik… dat gaat niet samen. In de loop der jaren ben ik steeds kritischer gaan kiezen voor mensen met wie ik wel en niet wilde omgaan. Ik ben me ook steeds bewuster geworden van de traumatische ervaringen in mijn jeugd. Pas na mijn scheiding begon ik me te realiseren dat ik uit een disfunctioneel gezin kwam. Toen ik 3 was, lag mijn moeder anderhalf jaar in het ziekenhuis. Dat soort dingen heeft me gevormd. Hoewel ik geen spijt heb gehad van mijn studies en mijn tijd in het bedrijfsleven, heb ik later in mijn leven wel geleerd dat ‘je passie volgen’ belangrijker is dan achter het geld aan gaan.” Uiteindelijk gooide hij het over een andere boeg en richtte hij zijn adviesbureau Wardsteyn Trends & Analyse op om ondernemers te adviseren over het maken van verstandige strategische keuzes. Daarnaast ging hij zich bezighouden met onderzoeksjournalistiek. Daaraan besteedt hij nu driekwart van zijn tijd.
Twan is auteur voor het onafhankelijke nieuwsplatform Indepen en hij schrijft over maatschappelijke, politieke en bestuurlijke thema’s. In zijn artikelen legt hij de nadruk op onafhankelijke analyse, feiten, transparantie en het kritisch bevragen van beleid en macht. Zijn werk is gericht op het bieden van context en verdieping voor lezers die verder willen kijken dan de waan van de dag. Op Indepen staan tientallen artikelen van zijn hand. Een willekeurige greep: Epstein-files over de ECB, Monetaire manipulatie en verdwijnen van de middenklasse, Hoe de ECB via inflatie en lage spaarrentes staatsschulden laat verdampen, Brussel, massa-immigratie en wanbeleid drukken brede welvaart, Chaos, incompetentie en fraude bij EU-fonds NextGeneration. Het is stevige kost, niet heel geschikt voor de massa.
“Ik hou van controversiële onderwerpen en haal veel energie uit het ontdekken van ontwikkelingen die niet gedeeld worden in de reguliere media”, verklaart Houben. “Fraude, corruptie, dat soort onderwerpen. Als ik ontdek dat zaken onder de tafel zijn voorbereid en dat kan bewijzen met data en bronnen, geeft me dat een goed gevoel. Zo ontdekte ik vier jaar geleden dat de EU een studiegroep had om geschiedenisboeken op middelbare scholen te herschrijven. Zoiets ga ik dan onderzoeken. Ik heb ook onderzocht welke hooggeplaatste VVD’ers belangen hebben in de wapenindustrie. De oude voorzitter van de VVD heeft een kunststofverwerkingsbedrijf dat levert aan de wapenindustrie. Dat is nog geen bewijs dat de VVD daarom zo hard loopt te trekken aan Defensie, maar het ruikt wel een beetje vreemd.”
Interessante bevindingen deelt hij op LinkedIn. Daar had hij in 2025 zo’n 1,5 miljoen views. Zijn volgers zijn onder andere journalisten van reguliere media, hoogleraren van Nyenrode, UvA, Universiteit Utrecht, de Universiteit van Maastricht en veel directeuren-grootaandeelhouders van middelgrote ondernemingen. Wat hij schrijft wordt uiteraard niet altijd gewaardeerd. Twan: “Niet iedereen kan de waarheid verdragen. Toen ik een paar jaar geleden begon op LinkedIn, kreeg ik nogal wat bedreigingen over me heen. ‘Vuile leugenaar’, dat soort taal. Dat gebeurde iedere week wel een paar keer. In het begin vond ik dat heel erg, omdat ik er alles aan doe om mijn stukken zorgvuldig te onderbouwen. Toch heb ik ook geleerd dat zulke mensen mentaal vaak niet in orde zijn. Ieder gezond mens neemt de moeite om met respect te reageren, ook als hij of zij het er niet mee eens is. Ik heb toen wel besloten dat alleen degenen mogen reageren die aan mij gelinkt zijn of mij volgen, de tweedegraads contacten. Dat scheelt een hoop gedoe.”
Zijn boodschap wordt er niet gemakkelijker op voor de gemiddelde Nederlander. Over Europa is hij kraakhelder. “Nederland moet zo snel mogelijk uit de euro. De EU moet in vijf jaar tijd geherstructureerd worden naar het vroegere EEG-model. Lukt dat niet, dan eruit.” Ook over de Europese ambities van IJsland is hij duidelijk. IJsland overweegt momenteel een lidmaatschap van de EU in een referendum. Twan’s boodschap aan de IJslanders: “Jullie zijn een rijk landje en hebben Europa nergens voor nodig. Lidmaatschap van de EU gaat jullie welvaart kosten. Advies: geen lidmaatschap. Ik hoop dat jullie er goed over nadenken en dat jullie verstandige leiders hebben die dat ook doen.” In Nederland lijken we het stadium voorbij van kiezen voor het nationaal belang. Onze politici bedenken volgens Twan zelf “bijna niks” en worden gedwongen de EU-agenda uit te voeren. Beleid maken dat goed is voor de Nederlanders, lijkt ver weg. Twan: “Het streven naar een gezonde balans tussen nationale en internationale belangen bestaat bijna niet meer. Het nationaal belang ligt in de vuilnisbak. Rutte, Schoof en Jetten voeren orders uit Brussel uit. Daarom is er ook zoveel maatschappelijke onrust, want heel velen zien dit. De populariteitscijfers van Jetten zijn nog lager dan die van Schoof. Van alle stemgerechtigden staat nog 26 procent achter deze regering. Bij Schoof was dat 35 procent. Met deze generatie Nederlandse en Europese politici zijn we op weg naar een centraal geleid Europa, een USSR-model. Er zullen landen moeten opstaan die tegenwicht bieden. Victor Orbán gaf wat tegenwicht, Giorgia Meloni ook. Er moeten landen komen die zeggen: ‘Europa, dit doen wij zelf! Hier blijf je vanaf!’”
Meer in De Andere Krant: Lees in de krant meer opmerkelijke nieuwsberichten, achtergronden, columns en bijzondere initiatieven en tips in onze SamenLeven rubrieken.
Lees meer en weet meer met een abonnement op De Andere Krant. Nog geen abonnee? Overweeg dan een van onze abonnementen of probeer 6 weken voor € 20 met het proefabonnement en steun de onafhankelijke journalistiek!
Wat je alleen leest in De Andere Krant
Dossiers
