Antiparasitaire middelen genezen kanker in kleine studie
Toine de Graaf | Datum: 25 april 2026
Paul Marik
Onderzoekers pleiten voor meer onderzoek naar ivermectine en mebendazol
Ivermectine en mebendazol, medicijnen die al decennialang tegen parasitaire infecties worden ingezet, lijken veelbelovend in de strijd tegen kanker, zo suggereren Amerikaanse onderzoekers. In een kleine observationele studie rapporteerde ruim 80 procent van de 197 kankerpatiënten “klinisch voordeel” na zes maanden gebruik van beide middelen, waarbij de ziekte bij een derde volledig verdween. De middelen werden veelal naast de reguliere behandeling gebruikt en de bijwerkingen waren mild. De onderzoekers pleiten voor grootschalig vervolgonderzoek.
Omdat de medicijnen ivermectine en mebendazol al decennialang worden gebruikt tegen parasitaire infecties, is er veel kennis vergaard over hun veiligheidsprofiel. Tegelijk hebben ze in laboratoriumstudies meerdere gunstige effecten op kanker laten zien, zoals remming van het aantal kankercellen als gevolg van celgroei en celdeling. Ook bleken de middelen in staat kankerstamcellen gericht aan te pakken.
Tegen deze achtergrond lijkt het merkwaardig dat ivermectine en mebendazol nog nooit uitgebreid zijn getest in de oncologische praktijk. Toch is dit eenvoudig te verklaren: de patenten op deze middelen zijn al jarenlang verlopen, waardoor ze financieel niet interessant zijn voor Big Pharma. Investeringen in onderzoek zijn moeilijk terug te verdienen, omdat er geen patent is dat een producent een tijdelijk monopolie verschaft. Elke farmaceut mag deze medicijnen maken, wat de prijzen onder druk zet. Dit is anders bij chemo- en immuuntherapeutica, de bekendste medicatie bij kanker. Volgens een schatting van het internationale martkonderzoeksbureau Fortune Business Insights gaat er jaarlijks alleen al in chemotherapeutica minstens 100 miljard dollar om.
The Wellness Company, een Amerikaanse firma die via een webwinkel ivermectine en mebendazol verkoopt, en de McCullough Foundation van de coronakritische cardioloog Peter McCullough, sloegen desondanks de handen ineen en initieerden een “observationele” studie. Het is niet ideaal dat een bedrijf met financiële belangen, zoals The Wellness Company, een studie financiert en daarvoor onderzoekers en auteurs levert, zoals hier het geval is. Beïnvloeding van de uitkomsten ligt dan als het ware om de hoek. Toch lijkt het de enige weg om iets te veranderen aan de status quo, waarbij ivermectine en mebendazol ondanks hun potentie buiten de oncologische praktijk worden gehouden. The Wellness Company neemt bovendien een zakelijk risico, omdat de concurrentie die niet investeert in onderzoek eveneens kan profiteren van eventuele gunstige uitkomsten.
De studie startte met 197 patiënten met een gemiddelde leeftijd van 67 jaar, waarbij er een bijna gelijke verdeling was tussen mannen en vrouwen. Het betrof een brede dwarsdoorsnede van kankerpatiënten, met tumoren van prostaat (28 procent), borst (18 procent), longen (9 procent), dikke darm (5 procent) en een scala aan andere vormen. Bij aanvang van de studie meldde 37 procent “actieve kankerprogressie”. Bijna de helft had minder dan een jaar geleden de diagnose gekregen, terwijl anderen al langer ziek waren. Velen hadden al standaardbehandelingen ondergaan, zoals chemotherapie (32 procent), bestraling (29 procent) en chirugie (42 procent).
De deelnemers kregen offlabel — dus voor een andere aandoening dan waarvoor de middelen zijn geregistreerd — capsules met 25 mg ivermectine en 250 mg mebendazol voorgeschreven door erkende Amerikaanse zorgverleners. De dosering werd individueel bepaald, wat meestal neerkwam op één of twee capsules per dag. Een deel van de patiënten gebruikte een hogere dagelijkse dosering of cyclische schema’s, afhankelijk van de status van hun ziekte en tolerantie voor de capsules.
Na ongeveer zes maanden vulden 122 van de 197 patiënten gestandaardiseerde digitale vragenlijsten in, op basis waarvan hun ziektestatus, therapietrouw en de veiligheid van de middelen werden beoordeeld. Meer dan 4 op de 5 deelnemers rapporteerden verbetering of stabilisatie van hun kanker: bij 33 procent was de ziekte verdwenen, bij 16 procent afgenomen en 36 procent meldde stabilisatie. De therapietrouw was opvallend hoog naar oncologische maatstaven: 87 procent voltooide het volledige initiële protocol van negentig capsules, en 66 procent ging ook na zes maanden door met de middelen. Dit suggereert dat het behandelschema goed te verdragen is.
De veiligheidsresultaten ondersteunen dit: een kwart van de patiënten meldde bijwerkingen, die overwegend mild waren zoals maag-darmklachten. Bijna 94 procent van de deelnemers met bijwerkingen zette de behandeling voort met kleine aanpassingen. Dit staat in scherp contrast met de toxiciteit van veel conventionele oncologische therapieën. Veel patiënten maakten overigens gedurende de follow-up gelijktijdig gebruik van zulke therapieën, waaronder chemotherapie (28 procent), bestraling (21 procent) en chirurgie (20 procent). Daarnaast nam bijna de helft voedingssupplementen en deed 38 procent dieetaanpassingen.
De onderzoekers spreken van een “overtuigend klinisch signaal” dat deze goed te verdragen middelen therapeutische voordelen kunnen bieden bij kanker. Zij zijn echter voorzichtig in hun conclusies, onder meer vanwege het observationele karakter van het onderzoek en de afhankelijkheid van zelfgerapporteerde uitkomsten. Zij betitelen hun bevindingen als “hypothesegenererend”, en die hypothese komt er kortweg op neer dat ivermectine en mebendazol gedurende negentig dagen een significant voordeel oplevert voor een hele reeks aan kankersoorten. De auteurs pleiten daarom voor “prospectieve, gerandomiseerde, placebogecontroleerde klinische studies” om hun observaties te bevestigen en optimale doseringsstrategieën vast te stellen.
De studie is vooralsnog alleen beschikbaar als preprint via het onderzoeksplatform Zenodo.org en wordt momenteel beoordeeld door oncologische tijdschriften voor publicatie. De vraag is hoe voortvarend dit publicatieproces zal verlopen, want het zal duidelijk zijn dat big pharma niet staat te applaudisseren. Epidemioloog Nicolas Hulscher, eerste auteur van de studie, meldt op de Substack ‘Focal Points’ dat de onderzoeksresultaten een uitdaging vormen voor de gangbare aanname dat farmaceutische interventies bij kanker uitsluitend kunnen voortkomen uit “dure, zeer toxische therapeutische benaderingen”. Hij stelt dat een onderzoeksignaal van deze omvang “normaal gesproken onmiddellijk zou leiden tot grootschalige klinische investeringen als het afkomstig was van een nieuw, gepatenteerd farmaceutisch middel”.
Het gaat echter om hergebruik van goedkope geneesmiddelen die al decennialang bestaan. En dat maakt continuering van deze onderzoekslijn lastig. Ook de Britse verplegingswetenschapper John Campbell is realistisch genoeg om te vrezen voor een moeizaam vervolgtraject, zo meldde hij op zijn populaire YouTube-kanaal. Zijn bespreking van de studie genereerde binnen enkele dagen 250.000 views. Campbell vindt dat vervolgstudies nu “dringend” moeten worden uitgevoerd. “We weten het niet zeker, maar we zouden de kanker van je vrouw, man, moeder, vader, zoon of dochter kunnen genezen met ivermectine en mebendazol”, stelt hij. “Maar de gerandomiseerde, dubbelblinde, gecontroleerde onderzoeken met een grote populatieomvang, worden gewoonweg niet uitgevoerd.” Campbell vindt het “een schande en een belediging” voor de onderzoekswereld.
De algemene opvatting is dat de coronacrisis de wereld weinig goeds heeft gebracht. Toch danken we de huidige oncologische aandacht voor ivermectine en mebendazol hieraan: toen artsen wereldwijd op zoek gingen naar mogelijkheden om covid-19 te behandelen, stuitten zij onder meer op ivermectine. Zij verdiepten zich in deze stof, en vonden daarbij tevens een berg met kankerstudies. Hierdoor kwamen ook andere anti-parasitaire medicijnen op de radar, zoals mebendazol.
Een van de eersten die in het dossier dook, was de Canadese oncoloog/radioloog William Makis. Hij zou inmiddels duizenden kankerpatiënten hebben geholpen met doses ivermectine, mebendazol en ook fenbendazol. Weliswaar in de hoedanigheid van “kankercoach”, een beroep dat in Canada nauwelijks is gereguleerd.
Een voorvechter van ivermectine die op hetzelfde spoor zit, is de Amerikaanse ic-arts Paul Marik. Hij richtte in de coronatijd met vakgenoot Pierre Kory de Frontline Covid-19 Critical Care Alliance (FLCCC) op. Samen ontwikkelden ze behandelprotocollen rond ivermectine voor covid-19, long covid en long vax. Ook Marik raakte geïntrigeerd door het effect van deze middelen op kanker. Het resulteerde in zijn boek Cancer Care, dat onder meer gaat over offlabel hergebruik van bestaande middelen bij de behandeling van kanker. Ivermectine, mebendazol en fenbendazol krijgen in zijn boek een “sterke aanbeveling”, naast onder meer vitamine D, curcumine en omega 3-vetzuren.
Meer in De Andere Krant: Lees in de krant meer opmerkelijke nieuwsberichten, achtergronden, columns en bijzondere initiatieven en tips in onze SamenLeven rubrieken.
Lees meer en weet meer met een abonnement op De Andere Krant. Nog geen abonnee? Overweeg dan een van onze abonnementen of probeer 6 weken voor € 20 met het proefabonnement en steun de onafhankelijke journalistiek!
Wat je alleen leest in De Andere Krant
Dossiers
