“Nederland is afgegleden tot het Noord-Korea van West-Europa”
Ido Dijkstra | Datum: 28 juni 2026
John van Koppenhagen | ©mkfotografie
Interview Barracuda-verdachte en soeverein John van Koppenhagen
John van Koppenhagen — zelf schrijft hij soeverein john; van de familie van koppenhagen* — is een van de verdachten in de beruchte Barracuda-strafzaak. Volgens het Openbaar Ministerie (OM) wilde een groep soevereinen die het anti-institutioneel gedachtegoed aanhangen een aanslag plegen op de NAVO-top in Den Haag in 2025. De aanklager weet voor deze complottheorie tot op de dag van vandaag geen bewijs te overleggen. Oud-Defensiemedewerker Van Koppenhagen erkent als enige van de verdachten daadwerkelijk een soeverein te zijn, maar duidt het begrip heel anders dan inlichtingendienst NCTV, die het als “gevaarlijk” heeft gelabeld. “Ik vorm geen enkele bedreiging. En ik maak geen deel uit van een groep”, deelt Van Koppenhagen met De Andere Krant.
“Ik ben oud-medewerker van Defensie. Mijn militaire achtergrond maakt dat ik de wereld en de informatie die daaruit voortkomt door een militaire bril bekijk. Daardoor interpreteer ik de informatie anders dan de gemiddelde burger met twee danslessen en een visakte. Als ik naar de veiligheid in de wereld kijk, kijk ik met een kritische blik naar rode lijnen in de door mij verzamelde informatie. Soms zit er een paar jaar, in totaal duizenden uren, onderzoek in zo’n analyse. Ik doe op persoonlijk niveau wat de inlichtingendiensten ook doen. Ik probeer de patronen in de militaire operatie in Oekraïne te doorzien, maar ook in de situatie in het Midden-Oosten. En natuurlijk bekijk ik ook de situatie in Nederland kritisch. In de informatie die ik heb verzameld, zie ik zorgelijke rode lijnen ontstaan. Het heeft ertoe geleid dat ik serieus ben gaan preppen. Althans, totdat justitie binnenviel en veel van mijn spullen — allemaal wettelijk toegestane artikelen van een kompas en tot een zakmes aan toe — innam. Of eigenlijk moet ik zeggen: van me gestolen heeft. De vraag is: hoe dan?
Arrestaties
Ik kan nog niet alles uit de doeken doen, omdat de zaak nog bij de rechter ligt. Zoals iedereen wel weet, kan en zal alles tegen je gebruikt kunnen worden in Nederland, wat ik tegenwoordig ook wel het Noord-Korea van West-Europa noem. Ik ben twee keer aangehouden, voor het eerst in oktober 2024. Dit komt doordat er een anonieme briefschrijver is geweest. Ik vermoed dat hij een informant van justitie is, want ondanks zijn betrokkenheid in het dossier loopt hij, op een korte aanhouding na, heel vrolijk vrij rond. Bij mijn eerste aanhouding kwamen er zo’n 25 man politie kijken naar een oude man met bovengemiddeld veel prepspullen. Ik werkte netjes mee. Alles ging routinematig en zonder geweld of vervelende situaties. Bij mijn tweede aanhouding, op 11 juni 2025, bezat ik niets meer wat ik niet zou mogen hebben volgens de wet. Deze keer stormde de Dienst Speciale Interventies — militairen met politietaken — rond 5 uur ’s ochtends mijn woning binnen. Aangezien ik zelf heel veel mensen als beroepsmilitair heb opgeleid, wist ik hoe deze mensen waren getraind. Ik zat dus al half aangekleed op de rand van het bed met mijn handen in elkaar op mijn hoofd op ze te wachten. Ik ben vervolgens in de boeien met blinderingskap op, met hoge snelheid afgevoerd naar het politiebureau. Ik kreeg nog netjes een badjas om van de DSI. Als je maar meewerkt, kan er veel.
Van een chagrijnige rechtercommissaris op het bureau kreeg ik te horen dat er ‘dingen’ op mijn computer zouden staan. Let op: er zijn dus geen strafbare gedragingen van mij vastgesteld, er zijn ook geen strafbare voorwerpen aangetroffen in mijn bezit. Ik wist direct dat het niet ging om feitelijk strafbaar gedrag, maar om research en informatie die ik had verzameld. Bij zo’n verdenking zonder feitelijk gevonden strafbaar gedrag of materiaal treedt de omgekeerde bewijslast in werking: jij moet als verdachte gaan bewijzen dat wat ze over je beweren niet waar is.
