“Waar is de baby van Lisa?”
Ella Ster | Datum: 29 augustus 2026
Fotografie: ©Black Umbrellas
‘Black Umbrellas’ stellen stilzwijgend vragen over satanisch ritueel kindermisbruik
De protestgroep ‘Black Umbrellas’ duikt steeds onaangekondigd op, om stilzwijgend en met prikkelende teksten op spandoeken aandacht te vragen voor de zaak Lisa, een slachtoffer van georganiseerd sadistisch kindermisbruik. In politierapporten wordt de groep als “extremistisch” afgeschilderd. “Tijdens de demonstraties is het contact met de politie juist heel goed”, verklaart oprichter Thomas Anderson tegenover De Andere Krant. “We eisen simpelweg dat er onafhankelijk onderzoek naar satanisch ritueel misbruik wordt uitgevoerd, iets dat nota bene in de Tweede Kamer is besproken.”
De Black Umbrellas trekken de aandacht door hun gemaskerde verschijning, zwarte met rode kleding en zwarte paraplu’s. Met hun pop-updemonstraties verschijnen ze zonder vooraankondiging voor een kortdurend protest in de openbare ruimte. Het is altijd stilzwijgend: “Wij staan met grote spandoeken op een locatie en that’s it” zegt oprichter Thomas Anderson* die nooit met de pers praat, maar een uitzondering maakt voor De Andere Krant.
Ze blijven altijd maar even staan en verdwijnen daarna net zo snel als ze verschenen. De teksten op hun spandoeken zijn prikkelend: There is no greater evil than those who willingly hurt innocent children (Er is geen groter kwaad dan degenen die bewust onschuldige kinderen pijn doen), of When child traffickers rule a nation, verwijzend naar de gelijknamige documentaire over georganiseerd misbruik en kinderhandel in Nederland.
Anderson koos specifiek voor de zwarte paraplu als tegenhanger van de gele paraplu’s van coronademonstranten, om naast de kritiek op het coronabeleid ook het onderwerp satanisch ritueel misbruik aan de kaak te stellen. “Als je er een aantal naast elkaar zet, dan vormt het een vlak, visueel werkt het heel sterk. De zwarte kleding, paraplu’s en maskers passen bij het duistere onderwerp”, vertelt Anderson. “We willen anoniem blijven en het gaat niet om wie er achter die maskers schuilgaan, maar om de boodschap die wij uitdragen. Als Black Umbrellas staan wij voor een onafhankelijk, second opinion-onderzoek naar satanisch ritueel misbruik van kinderen.”
Negen van de tien keer komt er politie op hun demonstraties af. “Zij krijgen dan een melding dat er bijvoorbeeld vijftien gemaskerde mannen ergens staan en komen met spoed om poolshoogte te nemen.” In het rapport Fenomeenanalyse Extremisme (2023) van politie Regio Haaglanden en Hollandsmidden dat gebaseerd is op publicaties van de AIVD en NVTC, worden de Black Umbrellas onder het hoofdstuk “anti-overheidsextremisme” vermeld. Het rapport stelt: “Enkele leidende personen binnen deze groep zijn al langer in beeld bij de politie als aanhanger van extreemrechts gedachtegoed.” Anderson is verbolgen over deze classificering. “Dat vind ik heel heftig, het voelt eigenlijk best bedreigend. Er staat nog net geen ‘terrorisme’ bij. Terwijl we als groep altijd aardig en netjes zijn naar de politie. We schreeuwen niet, zijn niet agressief en gebruiken nooit geweld. Daarnaast hanteren we de voorwaarde dat deelnemers geen strafblad hebben en bereid moeten zijn zich te legitimeren.”
In het rapport Algemeen Veiligheidsbeeld 2024 waarin de Politie Eenheid Den Haag de ontwikkelingen in relatie tot criminaliteit, openbare orde en veiligheid schetst, worden de Black Umbrellas als een voorbeeld van “anti-institutionele en extreemrechtse groepen” genoemd en wordt gesteld dat “hun demonstraties soms gepaard gaan met extreemrechtse symbolen, zoals blijkt uit het meedragen van de Prinsenvlag (oranje-wit-blauwe vlag met VOC-logo, geassocieerd met fascisme en kolonialisme — red.)”. Anderson herkent zich niet in dat geschetste beeld. “Dat van de Prinsenvlag klopt ook niet, we hebben onze eigen vlaggen met het logo van de Black Umbrellas.”
“Ik maak hieruit op dat ze een dossier willen opbouwen, terwijl het geschetste beeld niet strookt met de praktijk, want we hebben juist een heel goed contact met de politie. Ik stel me altijd keurig voor, geef hen een hand, vertel wat ons doel is en identificeer me als ze dat vragen. Ze willen vaak weten hoe lang we van plan zijn ergens te staan. Meestal niet langer dan een half uurtje, de tijd die nodig is om video’s te maken. Op verschillende social mediakanalen halen we daar 250.000 views mee, dat krijgen we zelfs niet voor elkaar als we ergens een hele dag staan, daarom zijn de video’s het doel. Vaak krijgen we complimenten van de politie, die zeggen ‘geweldig wat jullie hier doen’. Toen we bij het kantoor van DPG-media stonden, boden ze zelfs aan om tot het einde bij ons protest te blijven om het in goede banen te leiden.”
In een intern document van de politie, ‘Herkennen, duiden, handelen: complottheorieën en anti-institutioneel gedachtegoed’ (augustus 2025) opgesteld door het Kenniscentrum Contraterrorisme, Extremisme en Radicalisering (CTER), wordt ‘satanisch ritueel kindermisbruik’ aangeduid als een vorm van ‘complotdenken’ en ‘anti-institutioneel gedachtegoed’. Het houden of bijwonen van “fysieke bijeenkomsten of de mobilisatie van groepjes voor actief verzet”, zoals de protestacties van de Black Umbrellas, wordt in het document geclassificeerd als “radicalisatie”.
Anderson beschouwt de overheid, rechterlijke macht, landsadvocatuur en de financiële sector als één geheel, waarbij alle onderdelen openlijk en heimelijk met elkaar samenwerken, om uiteindelijk meer controle uit te oefenen over de bevolking. Hij licht toe: “Kijk, het satanisch ritueel misbruik dat wij aankaarten, dat is écht een gevaarlijk onderwerp, hetgeen waar alles om draait en waar niemand over mag spreken. Het kindermisbruik is de lijm van het systeem, om bepaalde bestuurders chantabel te maken. Verder denk ik dat we binnen de groep allemaal ons eigen verhaal en motivatie hebben. Alleen de kern van de zaak is simpelweg de kinderen. Daar komen we voor op. Wij willen dat het satanisch ritueel kindermisbruik in Nederland stopt.”
De groep ontstond eind 2022 toen de deelnemers elkaar bij de coronademonstraties tegenkwamen. Het begon toen Anderson tijdens een van die demonstraties een banner op straat vond met de tekst ‘stop de sado pedo elite’. “Ik raapte die banner op en hield deze met drie vrienden vast. Maar doordat we met de stoet meeliepen, zag niemand goed wat er op het spandoek stond. Toen gingen we op de hoek van de straat staan, waar iedereen langs liep en de tekst wel goed kon lezen. Zo is het idee geboren om een stilstaand protest te houden.” De Black Umbrellas zijn inmiddels een wisselend gezelschap van zo’n 30 mensen, die beurtelings meedoen met de protestacties.
Aanvankelijk demonstreerden ze op allerlei plekken die zij in verband brengen met satanisch ritueel misbruik. Zo stonden ze in het najaar van 2022 bij de winkel van het in opspraak geraakte modemerk Balenciaga, omdat hun advertenties doordrenkt zouden zijn met pedofiele en satanische symboliek. In de advertenties poseerden kinderen met teddyberen in BDSM-kleding. BDSM staat voor Bondage & Discipline, Dominantie & Submissie en Sadisme & Masochisme. De afbeeldingen werden onder grote publieke druk verwijderd. Ook hielden ze een protestactie voor het Carré in Amsterdam, waar Marina Abramovich optrad, een kunstenares die berucht is vanwege haar ‘spirit-cooking rituelen’ met bloed en urine. “We richten ons nu op de zaak Lisa. In de Tweede Kamer wordt de satanische kunst, of Balenciaga, niet besproken, maar de zaak Lisa en de vermiste baby was er wel onderwerp van gesprek.”
Anderson verwijst naar de Kamervragen naar aanleiding van de Argos-uitzendingen in 2018 en 2019 over sadistisch seksueel misbruik zoals Het verhaal van Lisa, over een meisje dat in 2013 op 15-jarige leeftijd aangifte deed van zeer gewelddadig seksueel misbruik (zie kader). Dit verhaal en de uitzending Glasscherven en duistere rituelen in 2020, over ritueel kindermisbruik, leidde tot een motie om een parlementaire onderzoekscommissie in te stellen, die binnen de Kamer de unanieme steun kreeg. Deze commissie Hendriks deed in 2020-2022 onderzoek naar ‘Georganiseerd Sadistisch Misbruik van Minderjarigen’. Dat onderzoek deugde niet, vindt Anderson. “In de motie stond dat ze de aard en de omvang zouden onderzoeken. Dat is niet gebeurd. Ze hebben ook letterlijk verklaard niet aan waarheidsvinding te gaan doen.” Hendriks verklaarde in zijn eindrapport dat “we niet aan waarheidsvinding kunnen doen, omdat het verifiëren van bewijsmateriaal voorbehouden is aan politie en justitie”. Dit terwijl de commissie onder auspiciën van het ministerie van Justitie opereerde.
De Black Umbrellas eisen een nieuw onderzoek dat juist onafhankelijk is van Justitie. “Hoe kan iemand als Jan Hendriks, die openlijk pleit voor de legalisatie van kinderporno, onafhankelijk zijn?”, zegt Anderson. Daarbij doelt hij op het opmerkelijke feit dat hoogleraar Jan Hendriks, de voorzitter van de onderzoekscommissie, in 2015 heeft gepleit voor een experiment om aan pedofielen gemanipuleerde kinderporno beschikbaar te stellen “omdat pedofiele gevoelens wellicht kunnen worden beteugeld” en “het aantal gevallen van kindermisbruik wel eens zou kunnen dalen”.
Critici stelden dat de claims in de Argos-uitzendingen niet zouden kloppen. “Die Argos-uitzendingen zijn niet gerectificeerd”, werpt Anderson tegen. “Terwijl er hard bewijs is, zoals twee gynaecologen die onafhankelijk van elkaar verklaren dat Lisa is bevallen van een baby. Die baby is spoorloos, dus is er sprake van een misdrijf. Dat is waarom we op die zaak Lisa blijven hameren. Wij zeggen: dit moet onderzocht worden.”
In december 2023 stonden de Black Umbrellas met een spandoek voor de deur van een voormalig topambtenaar van Justitie, die volgens hen bij de zaak Lisa was betrokken. De actie haalde het nieuws. “Als het de volgende dag in de krant staat, dan weet je dat je beet hebt”, stelt Anderson. “Het was een nieuw spandoek dat we nooit eerder hadden vertoond met de vraag: ‘Waar is de baby van Lisa?’, dat snijdt echt hout.”
Ook in de EO-documentaire Het Complot (2025) kwam dit protest in beeld en werden de Black Umbrellas onterecht afgeschilderd als een groep die “met een megafoon” voor iemands huis “staat te tetteren”, terwijl zij altijd een stilzwijgend protest houden. “Alles wordt geframed en verdraaid”, concludeert Anderson.
De zaak Lisa legt pijnlijke feiten bloot en daarom staat de protestgroep op locaties die met dit dossier te maken hebben, zoals de Kubuswoningen in Rotterdam en de Nieuwe Scheveningse Bosjes in Den Haag, die beide door Lisa zijn genoemd als misbruiklocaties. Zwijgzaam houden ze bordjes met confronterende vragen over het dossier omhoog: ‘Waarom werd het onderzoek gesloten en het medisch rapport over de bevalling niet toegelaten?’ en ‘Waarom volgde het OM de aanwijzing van de stichting zoekhonden pas een maand later op?’.
Ondanks dat ze in het politierapport te boek staan als ‘anti-institutioneel’ heeft Anderson nog steeds vertrouwen in de politiek en de rol van de Tweede Kamer om een onafhankelijk onderzoek af te dwingen: “We leven toch in een democratie? We gaan net zo lang door met demonstreren totdat er een tweede, onafhankelijk onderzoek naar satanisch ritueel misbruik en de zaak Lisa komt. Omdat de waarheid boven tafel moet komen.”
* Thomas Anderson is een pseudoniem, de echte naam is de bij de redactie bekend.
De zaak Lisa (niet haar echte naam) gaat over een meisje dat in 2013 op 15-jarige leeftijd aangifte deed van zeer gewelddadig seksueel misbruik, groepsverkrachtingen en martelingen door haar vader en andere mannen. Lisa verklaarde dat zij op jonge leeftijd een baby had gekregen, die zou zijn gedood en begraven.
Na de eerste aangifte in 2013, die het OM op basis van een rapport van de LEBZ (Landelijke Expertisegroep Bijzondere Zedenzaken) seponeerde, werd ook een verzoek om een strafrechtelijk onderzoek van Lisa’s moeder afgewezen, zonder inhoudelijke behandeling of getuigen te horen. In 2017 volgde een tweede aangifte met nieuwe steunbewijzen. Deze omvatten ondertekende gynaecologische verklaringen dat Lisa op minderjarige leeftijd was bevallen, een rapport van recherchebureau Hoffman dat kinderporno op de laptop van de hoofdverdachte had aangetroffen, sporenonderzoek door zoekhonden en radarscans op de plek waar Lisa’s baby begraven zou zijn. Opnieuw adviseerde de LEBZ niet te vervolgen, terwijl zij het ondersteunende bewijs van de zwangerschapsverklaring niet meenamen in hun beoordeling.
De zaak Lisa kreeg publieke bekendheid door twee radio-uitzendingen van Argos: Het verhaal van Lisa (2018) en Mocht de Haagse rechter oordelen over kindermisbruik? (2019). De producties werden opgevolgd door de radio-uitzending Glasscherven en duistere rituelen (2020) over georganiseerd misbruik en satanisch ritueel misbruik, op basis van 200 getuigenissen. Wat dit journalistieke onderzoek vooral blootlegt, is de vreemde opeenstapeling van niet gevolgde standaardprocedures en drogredenen van opsporingsinstanties en het Openbaar Ministerie om de getuigen niet te horen, of aangiftes te seponeren. In december 2023 haalde de VPRO de spraakmakende uitzendingen offline. Waren het bij nader inzien onzorgvuldige journalistieke producties zoals de omroep beweerde, of kwamen ze juist te dicht bij een onwelgevallige waarheid?
Volgens FVD-Kamerlid Gideon van Meijeren “is er geen enkele ruimte voor twijfel dat er een strafbaar feit heeft plaatsgevonden, want niemand weet waar die baby is”. Hij diende eind 2025 een motie in voor second-opinion onderzoek naar georganiseerd sadistisch misbruik, dat onafhankelijk van Justitie moet plaatsvinden. Doordat de PVV haar aanvankelijke steun op de dag van de stemming introk, sneuvelde het voorstel.
Eind 2023 werd Lisa’s moeder zelf veroordeeld wegens smaad, stalking en opruiing, nadat zij de namen van de vermeende daders publiek had gemaakt. Ze kreeg 180 uur taakstraf en het hoger beroep tegen dit vonnis loopt nog. Daarnaast is de zaak in behandeling bij het VN-Vrouwenrechtencomité (CEDAW-Comité). Vanwege deze lopende zaken wil de moeder van Lisa op advies van haar advocaat naar de krant geen verdere mededelingen doen.
dakl.nl/argos-offline
dakl.nl/srm-in-de-doofpot
dakl.nl/hetcomplot
dakl.nl/misbruik
Meer in De Andere Krant: Lees in de krant meer opmerkelijke nieuwsberichten, achtergronden, columns en bijzondere initiatieven en tips in onze SamenLeven rubrieken.
Lees meer en weet meer met een abonnement op De Andere Krant. Nog geen abonnee? Overweeg dan een van onze abonnementen of probeer 6 weken voor € 20 met het proefabonnement en steun de onafhankelijke journalistiek!
Wat je alleen leest in De Andere Krant
Dossiers
