“Bill Gates is geen filantroop, maar een makelaar in macht”

Emma Oldenkamp en Ido Dijkstra
Datum: 28 oktober 2026

bill-gates-is-geen-filantroop-maar-een-makelaar-in-macht

Illustratie: Leon Baaren aka ©The Artoonist

Zelfverklaard weldoener moest zich verantwoorden bij de Rechtbank in Leeuwarden

Van alle gedaagden in de bodemprocedure die Arno van Kessel en Peter Stassen zijn begonnen tegen de verantwoordelijken voor het opdringen van de mRNA-prikken aan de wereldbevolking, is Bill Gates onbetwist de machtigste. De oprichter van Microsoft heeft zichzelf vanaf het jaar 2000 gepositioneerd als filantroop die de wereld wil redden door zijn fortuin uit te delen, maar de façade van Gates als weldoener brokkelt in rap tempo af. Onderzoeksjournalist Tim Schwab schreef een onthullend boek over de schaduwzijde van de miljardair met de titel: ‘Het probleem Bill Gates — De mythe van de goede miljardair’.

William Henry Gates jr. werd op 28 oktober 1955 in Seattle geboren met een gouden lepel in zijn mond. Zijn moeder Mary Maxwell Gates kwam uit een bankiersfamilie, zijn vader Willliam Henry sr. was een advocatenzoon. In zijn vorig jaar uitgebrachte memoires Source Code — My Beginnings vertelt Gates dat zijn moeder het gezin modelleerde naar de Kennedy-familie. Opmerkelijk, gezien zijn ogenschijnlijke conflict met RFK jr., de huidige Amerikaanse gezondheidsminister die hem verwijt zijn fortuin aan te wenden om macht te vergaren.

Gates weet van zichzelf dat hij een bevoorrecht mens is. “Het is onmogelijk het onverdiende privilege dat ik geniet te negeren. Geboren worden in de rijke Verenigde Staten is als een winnend lot uit de geboorteloterij, net als geboren worden als witte man in een samenleving die witte mannen bevoordeelt.” Zijn bovengemiddelde rijke afkomst gaf toegang tot elite-onderwijs, computerkampen en prestigieuze universiteitsprogramma’s. “Ik groeide op met voordelen die lang niet alle kinderen hadden”, aldus Gates. Zo leerde hij al vroeg programmeren en beschikte hij over startkapitaal. Dat lag aan de basis van zijn Microsoft-imperium, het grootste softwareconcern ter wereld, wat volgens critici mede zo groot werd door concurrenten op de softwaremarkt te onderdrukken. Maar daarover gaat dit verhaal niet.

The Bill & Melinda Gates Foundation
In 2000 trad Gates terug als Microsoft-CEO en richtte hij met zijn toenmalige vrouw Melinda, met wie hij drie kinderen heeft en van wie hij in 2021 scheidde (zie kader), The Bill & Melinda Gates Foundation op. “Ik heb al op zeer jonge leeftijd besloten dat ik de rijkdom die ik in mijn leven zou vergaren, ooit zou willen teruggeven aan de samenleving”, zei hij bij de oprichting van de stichting. Tot 2008 bleef hij nog wel softwareontwikkelaar bij Microsoft, maar in 2008 liet hij de werkvloer voor wat die was. “I realized the world needed my time more than Microsoft did”, zei hij met gevoel voor pathos.

Filantropie werd daarna zijn hoofdmissie, al bleef hij tot 2020 zijn zetel in het Microsoftbestuur behouden. Reguliere media, niet zelden door hem gefinancierd via fondsen, presenteerden hem in de decennia die volgden als redder van de wereld. Een kleine greep uit ronkende koppen:

The New York Times (2000) — Tech Titan Turns Humanitarian: Gates Channels Fortune Into Saving Lives Worldwide

Time Magazine (2005) — The World’s Most Influential Donor: Gates Takes Aim at Global Inequality.

The Guardian (2012) — Bill Gates: The Man Who Might End Polio Forever

Le Monde (2018) Bill Gates, Le Philanthrope Qui Réinvente La Santé Mondiale (Bill Gates, de filantroop die de wereldgezondheid heruitvindt)

De Volkskrant (2020) — ‘Bill Gates zet nu al zijn miljarden op corona’

Klik hier

Foundation ontving ook veel overheidsgeld
In werkelijkheid is het niet zo dat Gates zijn geld weggeeft voor het goede, stelt onderzoeksjournalist Tim Schwab in zijn 365 pagina’s tellende boek over Gates. “De Gates Foundation geeft niet zomaar geld aan arme mensen om uit te geven zoals zij dat willen. En ze verricht evenmin uitgebreid veldonderzoek naar de behoeften van de begunstigden om te horen wat hun zorgen zijn, over oplossingen te praten en hun ideeën te financieren. In plaats daarvan doneert Gates geld uit zijn privékapitaal aan zijn privéstichting.” Foundationconsultants bepalen vervolgens hoe universiteiten, denktanks, nieuwsredacties en belangenorganisaties moeten handelen, zo stelt de onderzoeker. “Zo heeft Gates zomaar een echoput vol belangenbehartigers in het leven geroepen die het politieke discours in de richting van zijn ideeën stuurt.”

Zijn stichting verbindt met Gates’ vermogen — dit jaar door Forbes op 117 miljard dollar geschat — overheden, ngo’s, media en onderzoeksinstellingen aan elkaar. The Gates Foundation, zoals de stichting na de scheiding van Melinda sinds 2024 heet, was in 2025 goed voor 8,4 miljard dollar aan ‘liefdadigheidssteun’. Een spreadsheet op de site vermeldt ruim 41.000 gefinancierde organisaties en projecten. Gates kocht zich via deze partijen ‘in’ bij overheden, maar de foundation ontving opmerkelijk genoeg zelf ook veel overheidsgeld. Volgens antwoorden op Duitse parlementsvragen uit 2023, droeg Duitsland zo’n vier miljard euro over aan de (toen nog) Bill & Melinda Gates Foundation, onder meer voor projecten rond bevolkingsbeheersing en abortus in Afrika.

Experimenteren met Indiërs
De resultaten van die methode zijn verpletterend, vaak in negatieve zin, stellen critici van de vrije media. Mikki Willis, regisseur van de documentaire Plandemic, reisde naar India en ondervroeg mensen die betrokken waren bij vaccinatieprojecten die gefinancierd zijn door de foundation. “De Gates Foundation vertelde duizenden — voornamelijk jonge — vrouwen die bij deze proeven betrokken waren dat het slechts ging om gezondheidsprikjes, vitamine-injecties”, vertelt hij in een interview met de Amerikaanse onderzoeksjournalist Ben Swann. Deze zogenaamde vitamineshots bleken in werkelijkheid experimentele prikken te zijn, legt hij uit. “Ze stuurden ronselaars naar dorpen met de allerarmste bevolking van India om kinderen te verzamelen. Sommige meisjes keerden niet terug en veel meisjes die wel terugkwamen, konden niet meer op hun benen staan, omdat ze verlamd waren geraakt. Hun optreden in het land was ronduit barbaars, net als de leugens die ze verspreidden en de omkoping van politici.” Volgens Willis is er sprake van een agenda om de bevolkingsomvang in derdewereldlanden terug te dringen. Hij zegt dat met deze injecties zo’n half miljoen jonge vrouwen zijn gesteriliseerd. “Het draait om het beheersen van bevolkingsgroepen en het verkrijgen van controle over natuurlijke hulpbronnen.” Deze visie van Gates zou voortkomen uit wat hij meekreeg van zijn vader William H. Gates sr., die in de raad van bestuur van Planned Parenthood zat, een instituut dat de bevolkingsgroei wil inperken. Na de dood van zeven meisjes stelde het Indiase parlement een onderzoek in, waaruit bleek dat politici waren omgekocht. Informatie hierover is inmiddels grotendeels van het internet verwijderd.

Micronaaldjes
Gates stopt zijn geld behalve in vaccins ook in talloze andere vermeende gezondheidsprojecten, zoals een pleister met micronaaldjes waarmee mRNA-lipidenanodeeltjes en een permanente digitale markering van medische gegevens in het lichaam kunnen worden geïnjecteerd (zie link). Die markering is met het blote oog onzichtbaar, maar met speciale digitale technologie via de huid uit te lezen. Epidemioloog Nicolas Hulscher van de McCullough Foundation noemt de technologie ‘het merkteken van het beest’, een verwijzing naar het bijbelboek Openbaring hoofdstuk 13. “Het is de bedoeling dat deze implantaten worden ingezet tijdens de volgende geplande pandemie — een biologisch ‘vaccin’-paspoort dat bepaalt wie mag winkelen, uit eten mag gaan of reizen”, waarschuwt hij. De reguliere media betitelen deze lezing simpelweg als complottheorie.

Of het uitkomt, zal moeten blijken. Feit is dat The Gates Foundation tot op het allerhoogste niveau (mee)beslist wat er in de lichamen van de wereldbevolking gespoten dient te worden. De stichting is een van de grootste investeerders in de WHO en ‘kocht’ invloed in het Amerikaanse National Institutes of Health (NIH). In coronatijd mocht Gates daarom aanschuiven bij topgeheime covid-briefings van de Amerikaanse regering. Uit een brief van het Amerikaanse ministerie van Energie blijkt dat hij zeven jaar lang een zogenoemde Q-machtiging bezat, vergelijkbaar met de allerhoogste geheimhoudingsniveaus binnen de Amerikaanse regering. Zo had Gates toegang tot geheime informatie en gesprekken op het moment dat werd besloten over ‘vaccins’, lockdowns en andere beperkende gezondheidsmaatregelen.

Inmiddels heeft Gates ook belangen in de voedselindustrie. Hij kocht de afgelopen jaren tienduizenden hectares landbouwgrond op en is inmiddels de grootste private eigenaar van landbouwgrond in de VS. Hij financiert een project dat zogenoemde ‘klimaatvaccins’ ontwikkelt: een injectie die het microbioom van koeien verandert, zodat ze minder methaan zouden uitstoten. Ook Apeel, een middel dat op verse producten wordt gespoten zodat ze er langer goed uit blijven zien, kreeg een zak geld van Gates. Het laagje bestaat uit chemicaliën die het Internationaal Agentschap voor Kankeronderzoek (IARC) waarschijnlijk kankerverwekkend noemt. Gates steunt ook Savor Butter uit Illinois, synthetische boter gemaakt van koolstof en waterstof, zonder dierlijke of plantaardige materialen.

Commerciële contracten
Schwab is in zijn boek vernietigend over Gates, die volgens hem de status filantroop niet verdient. “Bill Gates doneert niet zomaar geld om ziektes te bestrijden en onderwijs en landbouw te verbeteren, maar hij gebruikt zijn enorme rijkdom om politieke invloed te verwerven en het leven op aarde naar zijn eigen beperkte wereldbeeld te reorganiseren. (…) Het liefdadige karakter van Gates’ giften moet ook in twijfel worden getrokken, omdat er zo vaak voordelen voor de familie Gates mee gepaard gaan: of het nu gaat om de 100 miljoen die de stichting heeft gedoneerd aan de elitaire privéschool waar de Gates-kinderen naartoe gingen of de gulle gift van de stichting aan de journalistiek, die de reputatie van de Gates Foundation en de familie Gates heeft opgepoetst. De giften van de Gates Foundation aan redacties moeten, net als haar giften aan particuliere bedrijven, worden gezien als commerciële contracten, niet als liefdadigheidsgiften, en mogen niet in aanmerking komen voor belastingvoordelen”, stelt hij.

De schrijver gaat niet zo ver om Gates bewust kwaadaardig te noemen — al zegt hij wel diverse ex-medewerkers anoniem te hebben gesproken die de miljardair omschrijven als een hork die alles beter weet. Al op pagina 23 van zijn boek legt Schwab uit wat volgens hem ‘het probleem met Gates’ is. “In bepaalde opzichten zijn de goede bedoelingen van Gates de kern van het probleem. Wie het lijstje van weerzinwekkende leiders in de geschiedenis langsloopt, ziet ziekelijke narcisten en veel mensen met onwankelbare overtuigingen: mannen — meestal mannen — die oprecht geloven dat zij het best weten wat goed voor anderen is. Vroeg of laat moeten we onderkennen hoe kwaadwillend en ondemocratisch deze machtsstructuur is. (….) Ons is wijsgemaakt dat Bill Gates een filantroop is, terwijl hij eigenlijk een makelaar in macht is. En de Gates Foundation wordt ons voorgespiegeld als een charitatieve instelling, terwijl ze in wezen een politieke organisatie is, een instrument dat Bill Gates gebruikt om het openbaar bestuur mee te beïnvloeden.”

Gates blijft ondertussen stoïcijns doorgaan met zijn stichting, naar eigen zeggen nog een kleine twintig jaar. “Ik weet precies wanneer dit verhaal zal eindigen: op 31 december 2045 houdt de stichting op te bestaan”, schrijft hij op de website van zijn stichting. “Maar niemand van ons weet hoe het zal aflopen. Dat deel is nog niet geschreven.”

dakl.nl/micronaaldpleister

Boekentip

Gates, de Staat en vijftien anderen in het gedaagdenbankje in Leeuwarden

Naast Bill Gates zijn er nog vijftien anderen gedaagd in de bodemprocedure in Leeuwarden. De Staat der Nederlanden is ook gedaagd.

Mark Rutte: voormalig premier die politieke eindverantwoordelijkheid droeg voor het coronabeleid in Nederland.
Hugo de Jonge: voormalig minister van Volksgezondheid die de bevolking de mRNA-prikken heeft opgedrongen.
Wopke Hoekstra: voormalig minister van Financiën, verantwoordelijk voor de financiering, contracten en steunpakketten van het coronabeleid.
Sigrid Kaag: voormalig minister van Buitenland Zaken en vicepremier die internationale afspraken maakte over het coronabeleid.
Jaap van Dissel: RIVM-directeur wiens adviezen leidend waren voor de ingrijpende maatregelen, in het bijzonder de vaccinatiestrategie.
Marion Koopmans: viroloog en OMT-lid. Zij adviseerde de overheid.
Agnes Kant: directeur van bijwerkingencentrum Lareb. Zij verzuimde de vele meldingen van ernstige bijwerkingen van de mRNA-injecties te delen met de bevolking.
Albert Bourla: Pfizer-CEO. Liet mRNA-prikken toe op de markt zonder goede communicatie over de risico’s.
Evert Hofstra: Arts infectieziektebestrijding bij GGD Fryslân, die de corona-injecties promootte.
Diederik Gommers: In de coronacrisis het hoofd van de Nederlandse Vereniging voor Intensive Care (NVIC) en lid van het Outbreak Management Team (OMT).
Cornelia van Nieuwenhuizen: minister van Infrastructuur en Waterstaat tijdensde coronacrisis. Zij was onder andere verantwoordelijk voor de distributie van de corona-injecties.
Giselle van Cann: in de coronacrisis was zij hoofdredacteur van NOS Nieuws, dat verzuimde kritische vragen te stellen over het beleid.
Paul Jansen: in de coronatijd hoofdredacteur van De Telegraaf, een van de grootste kranten van Nederland. Het medium verzaakte zijn journalistieke waakhondfunctie.
Ernst Kuipers: begon de coronacrisis als de belangrijkste coördinator van de ziekenhuiszorg en eindigde de pandemie als de politiek verantwoordelijke minister van Volksgezondheid.
Feike Sijbesma: voormalig DSM-topman en speciaal coronagezant van Nederland, bestuurslid van het WEF. Laatste gedaagde is de Staat der Nederlanden, wegens beleidsfouten, disproportionele coronamaatregelen, gebrekkige transparantie en grote maatschappelijke schade. In plaats van het volk te beschermen, heeft de Staat de bevolking volgens Stassen blootgesteld aan groot gevaar.

‘Omgang met Epstein reden van scheiding tussen Bill en Melinda Gates’

De scheiding van Bill en Melinda Gates in 2021, na een huwelijk van 27 jaar, volgde na een vertrouwensbreuk toen de naam van Bill Gates wederom opdook in de Epstein-files — in totaal wordt hij meer dan 3000 keer genoemd. Melinda Gates vertelde in een interview met de Wild Card-podcast van NPR, na een vraag van de journalist, dat die “herinnering oproept aan zeer, zeer pijnlijke tijden” in haar huwelijk met de Microsoft-oprichter. Zij liet doorschemeren niet eens te willen weten wat er allemaal is gebeurd op Epstein-Island, waar minderjarige meisjes seksueel misbruikt zijn door de machtigen en beroemden der aarde. “Die vragen zijn voor die mensen en zelfs voor mijn ex-man”, vervolgde ze. “Zij moeten voor die dingen verantwoording afleggen, niet ik.”

Gates zelf heeft in eerste instantie zijn banden met Epstein gebagatelliseerd, totdat journalisten meer bewijs boven tafel haalden. Dit jaar zei hij tegenover NBC News dat hij “spijt heeft van elke minuut die hij doorbracht” met Epstein, maar hij ontkent seksueel misbruik van meisjes. Documenten die door het Amerikaanse ministerie van Justitie zijn vrijgegeven, bevatten een beschuldiging van Epstein dat Gates een seksueel overdraagbare aandoening heeft opgelopen tijdens zijn bezoek an Epstein-Island. De woordvoerder van Gates noemde de bewering “volstrekt absurd”. In een e-mail in de Epstein-files werd onthuld dat Jeffrey Epstein aan Bill Gates schreef: “Ik geef je antibiotica die je stiekem aan Melinda kunt toedienen en het recept voor jouw penis”. The Wall Street Journal publiceerde in 2021 dat Gates onder druk is vertrokken uit het bestuur van Microsoft, nadat een affaire van Gates met een medewerkster van het bedrijf aan het licht was gekomen.