De Aanslag

Allemaal aanslagen die passen in een politiek verhaal. Aanslagen die ook snel weer verdwijnen uit de spotlights van de media, ondertussen zijn ze in de hoofden van veel mensen gepland. Op 19 maart 2026 rond de klok van zeven in de ochtend klonk er een harde knal op het Pascalplein in Schoonhoven. Bij RTL vier wordt de buurvrouw geïnterviewd; “Ik lag nog in bed, dat kan wel eens een geweerschot zijn” dacht ik. “Daarna hoorde ik gekerm van mijn buurman”.

Het blijkt te gaan om een 36-jarige politiemedewerker van Iraanse afkomst, een tegenstander van de Iraanse regering waar hij op de sociale media over berichte.

Justitieminister David van Weel wijst direct na de schietpartij op een mogelijke betrokkenheid van het Iraanse overheid. Drie dagen later wordt in Dortmund een 27-jarig dakloze man als verdachte aangehouden. Op 29 april 2026 ga ik naar Schoonhoven. Ik neem de pont en rij via de Pasteurweg en de Leeghwaterstraat naar het plaats delict aan het Pascalplein een doodlopende straat aan de rand van Schoonhoven.

Het is onwaarschijnlijk dat de regering in Iran zich druk maakt om een Nederlandse Iraniër die vanuit het pittoreske Schoonhoven kritisch bericht over Iran. Het kan ook een afrekening in het criminele milieu zijn of een “crime passionele” van een boze buurman die heeft ontdekt dat het Iraanse slachtoffer een verhouding had met zijn vrouw. Of de aanslag is fake om de publieke opinie een kant op te duwen. “Iran is een kwaadaardig regime, zelfs in Schoonhoven schieten ze zomaar een kritische Iraniër neer die zijn vuilcontainer op straat zet”.

Ik stel 8 vragen over de aanslag aan de politie. Vragen die nooit aankomen.