“De sfeer is hier in principe juist heel vredig tijdens demonstraties”

Het is vrijdag 15 mei en ondanks het slechte weer staat een groepje van zo’n vijftien personen, diep weggedoken in hun jassen, te demonstreren tegenover de ingang van het gemeentehuis in Loosdrecht. Het zijn inwoners van Loosdrecht. Aanvankelijk reageren ze voorzichtig vanwege eerdere ervaringen met verdraaiingen van hun uitspraken in de media, maar willen uiteindelijk toch anoniem hun verhaal vertellen aan De Andere Krant.

Een 30-jarige vrouw met blond haar in een staart vertelt dat ze op 25 april heeft meegelopen in de vrouwenmars als protest tegen de komst van het asielzoekerscentrum. “Dat was echt fantastisch, ik heb de hele weg met kippenvel gelopen. Ik liep vooraan, maar als je dan onderweg wordt uitgemaakt voor racist, is dat heel naar. Dat was niet de intentie van onze vrouwenmars. Ik trek me daar niet zoveel van aan, ik weet waar ik voor sta. Wij stonden daar als vrouwen met onze kinderen echt voor onze veiligheid, omdat het veiligheidsplan van de gemeente niet klopt.”

Een andere vrouw die zichtbaar aangedaan is, stelt dat veel vrouwen die meeliepen in de vrouwenmars zich hebben teruggetrokken, omdat ze van verschillende kanten werden uitgemaakt voor racist, fascist en extremist. “We zijn gewoon normale mensen — mannen, vrouwen, kinderen ­— maar worden steeds voor allerlei nare dingen uitgemaakt”, concludeert ze. Zo kwam er ironisch genoeg vernietigende kritiek vanuit de hoek van de Dolle Mina’s, een feministische beweging met roots in de jaren ’70 die zegt zich in te zetten voor vrouwen. De vrouwenmars in Loosdrecht zou volgens hen bijdragen aan racisme en alleen maar gebruikt worden om een extreemrechtse agenda te dienen.