Europese rechtszaken bieden hoop voor slachtoffers coronavaccinatieschade
Toine de Graaf | Datum: 6 mei 2026
Slachtoffers met prikschade krijgen toegang tot fabrikantgegevens
Er gloort hoop voor Europeanen met ernstige vaccinatieschade na een coronaprik: in Griekenland heeft een rechter een schadevergoeding van 300.000 euro toegekend aan nabestaanden van een prikslachtoffer. Voor zover bekend is dit de eerste keer in een EU-land. Ook in Duitsland lijkt de rechtspraak te ‘kantelen’ en BioNTech — samen met Pfizer verantwoordelijk voor de meest gebruikte mRNA-prik binnen de EU — wordt langzaam in het defensief gedrongen.
“Het begint”, berichtte de Zweedse journalist Peter Imanuelsen vorige week op zijn Substack ‘The Freedom Corner with PeterSweden’. “Rechtbank gelast schadevergoeding voor vaccinatiedode.” Aanleiding was een uitspraak van een rechtbank in Athene die de Griekse staat veroordeelde tot het betalen van 300.000 euro schadevergoeding aan nabestaanden van een prikslachtoffer: 120.000 aan de weduwnaar en 90.000 aan haar twee dochters.
Hun moeder overleed in 2021 aan vaccin-geïnduceerde immuun trombotische trombocytopenie (VITT), een zeer zeldzame maar ernstige bijwerking van vooral de coronaprikken van AstraZeneca en Janssen. De rechtbank oordeelde dat er een direct causaal verband bestaat tussen de prik van AstraZeneca en het overlijden van de vrouw. Zij had geen andere onderliggende ziekten of gezondheidsproblemen. “Met andere woorden: ze was kerngezond voordat ze de injectie kreeg”, aldus Imanuelsen.
Hij noemt het een “baanbrekende uitspraak”, omdat voor het eerst een Europese staat verantwoordelijk wordt gehouden voor schade ontstaan door volksgezondheidsbeleid. De verdediging voerde namens de Griekse overheid aan dat de coronaprik “vrijwillig” was en de staat daarom niet aansprakelijk zou zijn. Daar ging de rechter niet in mee, omdat de overheid een centrale rol had vervuld in de organisatie en uitvoering van de vaccinatiecampagne en de prikken sterk had gepromoot als onderdeel van haar volksgezondheidsbeleid. Het bericht van Imanuelsen werd razendsnel overgenomen door alternatieve media. Die wijzen erop dat deze uitspraak gunstige gevolgen kan hebben voor vergelijkbare zaken in andere Europese landen en dat het de deur opent voor nieuwe schadeclaims.
Griekenland is niet het enige Europese land waar de rechtspraak lijkt te ‘kantelen’: ook in Duitsland is iets gaande. Opvallend is dat daar vaccinproducent BioNTech, samen met Pfizer verantwoordelijk voor de meest gebruikte mRNA-prik binnen de EU, langzaam in het defensief wordt gedrongen. Met dank aan de Duitse advocaat Tobias Ulbrich, wiens vasthoudendheid zelfs is doorgedrongen tot in de VS. Daar vestigde onderzoeksjournalist Jon Fleetwood vorige week op zijn Substack de aandacht op een gerechtelijke uitspraak in Hamm, bij Dortmund.
Een hogere regionale rechtbank (Oberlandesgericht) vernietigde daar onlangs een uitspraak van een lagere regionale rechtbank (Landgericht) in Arnsberg. Dit betekent dat een mannelijke eiser met vaccinatieschade die juridisch wordt bijgestaan door het advocatenkantoor van Ulbrich alsnog gelijk krijgt: de rechter in Hamm gelastte een volledig nieuw onderzoek van het bewijsmateriaal. “Dit is een belangrijke overwinning voor gedupeerden, omdat het bevestigt dat rechtbanken hun claims serieus moeten nemen”, concludeert Fleetwood. Duitse rechters kunnen niet langer klakkeloos meegaan in de visie van BioNTech. “De loyaliteit aan farmaceutische bedrijven moet nu plaatsmaken voor gezond verstand.”
Het is de tweede juridische tegenvaller in korte tijd voor BioNTech. Half april beval de regionale rechtbank van Aurich al dat de vaccinproducent 32 categorieën interne veiligheids-, toxiciteits- en productiegegevens over haar mRNA-coronaprikken moet overdragen. De gegevens hebben onder meer betrekking op effecten van de lipide nanodeeltjes (waarin het mRNA verpakt is), spike-eiwitten, de variatie tussen de verschillende batches (partijen vaccins), DNA-vervuiling, biodistributie (verspreiding in het lichaam) en het kankerrisico. Het betekent dat slachtoffers met prikschade eindelijk toegang krijgen tot fabrikantgegevens die hen lange tijd zijn ontzegd. Fleetwood ziet een aardverschuiving: “Duitse rechtbanken zijn niet langer bereid slachtoffers van vaccinatieschade in een lastig parket te brengen”. Hij stelt dat de weg naar echte verantwoording “een stuk duidelijker” is geworden. “Farmaceutische bedrijven kunnen de gegevens niet langer verbergen en de slachtoffers hoeven niet langer het onmogelijke te bewijzen zonder die gegevens.”
Afgelopen maandag meldde Ulbrich op X een nieuwe ontwikkeling: het Oberlandesgericht Keulen onderschrijft de gerechtelijke uitspraak in Hamm, in verband met schadeclaims van twee vrouwen tegen BioNTech. Later deze maand verwacht Ulbrich hierover meer te kunnen melden.
Interessant is hoe de zaken tegen de Duitse farmaceut zich verder gaan ontwikkelen, omdat alles erop wijst dat uiteindelijk de Duitse staat zal moeten afrekenen bij gunstige uitspraken voor gedupeerden. In maart 2023 publiceerde het Nederlandse Woo-team, met daarin onder anderen data-analist Wouter Aukema, namelijk een analyse van de ongelakte EU-vaccincontracten. Daaruit blijkt dat elke EU-lidstaat die een bestelling plaatste bij de Amerikaans-Duitse vaccinleverancier Pfizer-BioNTech “onherroepelijk en onvoorwaardelijk” gebonden is aan de contractvoorwaarden die de fabrikant onder meer vrijwaren van juridische aansprakelijkheid. EU-lidstaten draaien op voor alle claims van derden, “nu of in de toekomst”. Zelfs in geval van “grove schuld” of een “defect product” waardoor burgers schade zouden lijden. Het Woo-team concludeerde dat Pfizer-BioNTech carte blanche heeft gekregen van de EU.
De aansprakelijkheid van de EU-lidstaten is eeuwigdurend en onbeperkt, niet afgekapt tot een limiet van bijvoorbeeld 1 miljard euro. “Daardoor begrijp ik nu overigens beter de opstelling van bijvoorbeeld bijwerkingencentrum Lareb, het College ter Beoordeling van Geneesmiddelen (CBG) en het ministerie van VWS”, zei Aukema eind 2024 hierover in De Andere Krant. “Als zij bijvoorbeeld meegaan in het oversterfterapport van prof. Ronald Meester en Marc Jacobs en de coronavaccins laten vallen, gaat de Nederlandse staat failliet.”
Sommige EU-landen hebben een vangnet voor slachtoffers met coronavaccinatieschade, zoals Denemarken, Finland en Frankrijk. De meeste aanvragen worden er wel afgewezen, zo blijkt uit een Taiwanese studie uit 2025, waarin wereldwijd vaccinatieschade-compensatieprogramma’s uit veertien landen met elkaar zijn vergeleken. In Denemarken werden er van de 3069 ingediende vaccinatie-schadeclaims 331 goedgekeurd, wat neerkomt op 11 procent. In Finland was dat 31 procent en in Frankrijk 27 procent.
dakl.nl/ongelakte-eu-vaccin-contracten
dakl.nl/interview-aukema-2024
dakl.nl/studie-schadeclaims
“Mijn gezondheid is verwoest op de dag dat ik die prik haalde”, vertelde Magdalena Dzambo in 2024 aan De Andere Krant. Haar eerste symptomen begonnen in 2021 binnen 24 uur na de eerste Pfizer-prik. “Een medisch specialist in het Maastricht UMC heeft bij mij een ‘chronisch pijnsyndroom ontstaan sinds de coronavaccinatie’ gediagnosticeerd.”
In 2023 stuurde Dzambo daarom haar eerste ‘stuitingsbrieven’: naar Pfizer en het ministerie van VWS. Daarin stelde zij beide instanties aansprakelijk voor haar vaccinatieschade, nadat ze juridisch advies had ingewonnen. Daardoor werd het haar duidelijk dat wanneer ze aanspraak wil blijven maken op een mogelijke schadevergoeding, ze stuitingsbrieven diende te sturen naar de producent (Pfizer), de staat (ministerie van VWS) en de arts die de vaccinatie had toegediend (GGD). In 2024 verzond ze daarom ook een stuitingsbrief naar GGD Rotterdam-Rijnmond.
“Als je niet binnen drie jaar een stuitingsbrief naar de producent stuurt (of een rechtszaak opstart), komt je claim te vervallen”, aldus Dzambo. “Voor de staat en de arts gelden een verjaringstermijn van vijf jaar. Door je brief ‘stuit’ (onderbreek) je de verjaring. Daarna gaat een nieuwe termijn lopen. Je moet dus elke drie jaar een brief sturen naar de producent, en elke vijf jaar brieven naar de staat en de arts. Ik moet daarom vóór juni van dit jaar weer een nieuwe brief sturen naar Pfizer.”
Ze adviseert een stuitingsbrief zowel per mail als aangetekend per post te verzenden (met ontvangstbevestiging). In de brief dien je te vermelden wanneer je bent geprikt en met welke vaccin(s), welke klachten je daarvan ondervindt en je stelt de ontvanger aansprakelijk. “Ze kunnen vervolgens vragen om je medisch dossier. Maar geef dit nooit, want daarmee leg je de eigen kaarten open op tafel en verzwak je je positie. Stuur alleen een brief, verder hoef je niks te doen, ook al komen ze met vragen.”
Een voorbeeldbrief is te vinden op de website van Dzambo: thelongshot.nl/stuitingsbrief
HELP MEE ONS DOEL TE BEREIKEN – 1000 EXTRA ABONNEES
We delen als krant al vijf jaar artikelen gratis en zullen dat blijven doen. Omdat we deze week 1000 nieuwe abonnees willen werven, zijn de artikelen deze week alleen geheel te lezen voor onze abonnees. Word ook abonnee en krijg toegang tot ons complete archief. Mis geen enkel artikel van De Andere Krant en bouw mee aan ons vrije nieuwsplatform.
Meer in De Andere Krant: Lees in de krant meer opmerkelijke nieuwsberichten, achtergronden, columns en bijzondere initiatieven en tips in onze SamenLeven rubrieken.
Lees meer en weet meer met een abonnement op De Andere Krant. Nog geen abonnee? Overweeg dan een van onze abonnementen of probeer 6 weken voor € 20 met het proefabonnement en steun de onafhankelijke journalistiek!
Wat je alleen leest in De Andere Krant
Dossiers
