Infantino wereldkampioen hypocrisie
Mayke Wijnen | Datum: 19 juli 2026
Illustratie: ©Wilfred Klap
Schurkend tegen de fine fleur van de wereldpolitiek preekt FIFA-baas schaamteloos over Agenda 2030
Na komende zondag — als de finale van het WK voetbal in New York City is — verdwijnt Gianni Infantino weer van het wereldtoneel. Zal het tijdelijk of definitief zijn? In de ogen van de voetballiefhebber verdient de 56-jarige Zwitserse Italiaan een donkerrode kaart vanwege gesjoemel met de spelregels, nepotisme, het commercieel uithollen van de sport ten koste van de echte fan, hypocrisie en corruptie. Het is maar de vraag of hij geschorst wordt, want de voetbalbons is de voorbije tien jaar de ideale zetbaas gebleken om de populairste sport ter wereld voor het karretje van Agenda 2030 te spannen.
Hij was de afgelopen weken niet te vermijden: Gianni Infantino. Zat de voorzitter van de wereldvoetbalbond FIFA ’s middags nog bij pakweg Qatar-Zwitserland in San Francisco (California), ’s avonds was hij al weer present bij Australië-Turkije in het Canadese Vancouver. Steevast geflankeerd door de crème de la crème van de wereld. De voetbalbons legde alleen al in de poulefase van het WK voetbal in Amerika, Canada en Mexico zo’n 50.000 kilometer af. In zijn privéjet, uiteraard. De Franse website RFI berekende dat de teller aan het einde van het toernooi op zo’n slordige 300 tot 500 ton CO2 zal staan — een gemiddelde reiziger heeft daar enkele tientallen jaren voor nodig.
Het doet vele critici refereren aan de hypocrisie van wereldleiders die jaarlijks in Davos — bij het elitefeestje van het World Economic Forum (WEF) — na aankomst in hun privéjets plannen uit de doeken doen om het gewone volk te dwingen om minder te gaan vliegen. Drie keer raden wie begin dit jaar bij die WEF-bijeenkomst het WK voetbal “een groen project noemde”. Dat riep Infantino niet zomaar. De reislustige bobo werd in 2016, enkele maanden nadat de Sustainable Development Goals (SDG’s, ook Agenda 2030 — red.) van de VN het daglicht zagen, ‘gekozen’ tot FIFA-baas. In 2021 ging hij expliciet een samenwerkingsverband aan met de VN om tot een vlottere implementatie van Agenda 2030 te komen. Hij sprak daarbij grote woorden over voetbal “as a force for good” en “een instrument voor hoop”. Gezondheid, inclusie, gendergelijkheid en duurzaamheid, allemaal SDG’s, zijn volgens Infantino heel belangrijk. De voetbalwereld “moet zijn verantwoordelijkheid nemen” om deze doelen te realiseren, klonk het.
Al een jaar later, tijdens het WK van 2022, kreeg gastheer Qatar — dat er heel andere (religieuze) normen en waarden op nahoudt — te maken met genderneutrale wc’s en een hele discussie over lgbtq-rechten. Infantino introduceerde in datzelfde jaar ook de campagne Green Card for the Planet, waarin het volk werd gewezen op “zijn verantwoordelijkheid om voor onze planeet te zorgen”, aldus de voetbalbobo. De FIFA zou zelf meehelpen door de eigen emissies tegen 2030 terug te dringen met 50 procent. In 2040 belooft de wereldvoetbalbond zelfs “klimaatneutraal” te zijn. In 2022 leek die belofte niet loos, want de totale reisafstand van alle teams op het WK 2022 was zo’n 10.000 kilometer in Qatar. Maar de ambitie kan nu alweer de prullenbak in. Infantino breidde het WK in 2026 uit van 32 naar 48 landen. De duels zijn verdeeld over drie landen met enorme onderlinge afstanden gespeeld (Amerika, Canada en Mexico).
Voor het volgende WK heeft de voorzitter nog grotere plannen: in 2030 hoopt hij liefst 64 landen te verwelkomen bij het WK in Spanje, Portugal en Marokko. Om maar te zwijgen over zijn vurige wens niet eens in de vier, maar eens in de twee jaar een WK te organiseren. In een speech suggereerde Volgens Infantino zou dit het leven van bootvluchtelingen redden, omdat een frequenter WK hoop geeft en migratie en dodelijke overtochten over de Middellandse Zee tegengaat. “We moeten manieren vinden om de hele wereld bij het WK te betrekken, om Afrikanen hoop te geven zodat zij niet de Middellandse Zee hoeven over te steken om misschien een beter leven te vinden, maar veel waarschijnlijker de dood in zee”, zei hij in 2022 bij de Raad van Europa. Nadat hij hier bergen kritiek op kreeg, voelde hij zich genoodzaakt deze boodschap te nuanceren.
Het WK 2026 maakte van Infantino definitief de wereldkampioen hypocrisie. Het begon al bij de loting in december vorig jaar, toen Amerikaans president Donald Trump uit handen van Infantino de FIFA-vredesprijs kreeg uitgereikt. Een paar maanden later startte Trump een oorlog met Iran, dat overigens wel mee mocht doen aan het toernooi, maar te maken kreeg met zoveel intimidatie, discriminatie en ogenschijnlijke partijdige arbitrage, dat Iran verklaarde blij te zijn dat ze na ronde één al waren uitgeschakeld.
Onder Infantino’s leiding kregen de echte voetbalfans bovendien te maken met een exorbitante prijsverhoging van de tickets. Een gemiddelde groepswedstrijd kostte vier jaar geleden in Qatar nog tussen de 60 en 200 euro, tijdens het WK 2026 schoot de prijs omhoog naar een paar honderd of vaak zelfs duizend dollar. De FIFA-bobo verdedigde de keuze met het argument “marktprijzen te hanteren”.
In de aanloop naar het toernooi begon de FIFA ook te sjoemelen met de regels. Zo werd artikel 27 van het tuchtreglement misbruikt om een ongebruikelijke voorwaardelijke schorsing op te leggen aan Cristiano Ronaldo, die rood kreeg voor een elleboogstoot in de voorlaatste WK-kwalificatiewedstrijd. De sterspeler van Portugal kreeg voor dit zware vergrijp geen drie duels schorsing, maar één duel plus twee voorwaardelijk en stond daardoor gewoon binnen de lijnen op het WK. De spits van de Saoedische club Al-Nassr baarde overigens eerder dit jaar al opzien door met Trump en Infantino te genieten van een copieuze maaltijd in het Witte Huis. Als uithangbord van de Saudi Pro League en ambassadeur van het land zelf, wierp het nog eens het licht op de bedenkelijke toekenning van het WK 2034 aan Saoedi-Arabië. Door het plotseling naar voren halen van de deadline door de FIFA, was het land plots het enige dat een bidbook inleverde.
Tijdens het toernooi zelf kreeg Infantino de hele voetbalminnende wereld defintief over zich heen, toen bleek dat — een weliswaar discutabele — rode kaart van Amerikaans voetballer Folarin Balogun werd ingetrokken na een telefoontje van Trump — met wie hij een zogenaamde ‘bromance’ lijkt te hebben. Het ogenschijnlijk oneindige krediet van de bondsvoorzitter lijkt na die actie op te zijn. Zelfs de Europese voetbalbond UEFA, waarvan voorzitter Aleksander Ceferin al langer op gespannen voet leeft met Infantino, verhoogde in een officieel statement de druk op de FIFA-bons door te spreken van “een ongekende, onbegrijpelijke en onrechtvaardige beslissing” en dat er “een grens is overschreden”. De UEFA dreigt met een onderzoek naar het FIFA-bestuur en diens besluitvorming.
Na de massale steun van de 55 Europese bonden in 2023, leek Infantino ook in 2027 te kunnen rekenen op een verlenging van zijn mandaat, maar de steun brokkelt nu toch ook bij de afzonderlijke bonden zichtbaar af. Of de spreekwoordelijke rode kaart in Balogun-gate de definitieve ondergang voor Infantino bij de FIFA zal betekenen, is nog maar de vraag. De Zwitser werd in 2016, ‘toevallig’ heel kort nadat de Sustainable Development Goals het levenslicht zagen in 2015, tot de paus van het voetbal gekozen. Schurkend tegen de fine fleur van de wereldpolitiek, preekt hij schaamteloos het SDG-evangelie — zonder zich daar zelf aan te houden – over wereldvrede en gelijke kansen voor iedereen, ook al werd het WK geteisterd door racisme-incidenten. Het gebeurde allemaal in de naam van de populairste sport ter wereld, onder leiding van de FIFA-baas is die de afgelopen tien jaar de ideale zetbaas gebleken van Agenda 2030.
Met de keuze voor Gianni Infantino in 2016 als opvolger van de omstreden Sepp Blatter, hoopte de FIFA op een frisse start en een einde aan de negatieve corruptiegeluiden rond de bond. Blatter, net als Infantino een Zwitser, werd in 2015 tot aftreden gedwongen nadat de FBI tientallen FIFA-functionarissen en sportmarketingbedrijven in Zürich arresteerde voor omkoping, witwassen, fraude — lees: het aannemen van steekpenningen voor tv-rechten, toernooitoewijzingen en marketingcontracten met een waarde van meer dan 150 miljoen dollar — en afpersing. Blatter zelf werd uiteindelijk niet aangeklaagd en dus niet veroordeeld, maar is door de FIFA voor 12 jaar en 8 maanden geschorst. Diezelfde Blatter geeft in interviews aan op zijn beurt geen fan te zijn van Infantino. “Hij heeft geen enkele tegenstand meer, van niemand. Het WK van 2034 werd niet in een procedure toegewezen, maar met een beslissing. En niemand zei iets. Dan gedraag je je als een dictator.”
Meer in De Andere Krant: Lees in de krant meer opmerkelijke nieuwsberichten, achtergronden, columns en bijzondere initiatieven en tips in onze SamenLeven rubrieken.
Lees meer en weet meer met een abonnement op De Andere Krant. Nog geen abonnee? Overweeg dan een van onze abonnementen of probeer 6 weken voor € 20 met het proefabonnement en steun de onafhankelijke journalistiek!
Wat je alleen leest in De Andere Krant
Dossiers
