NCTV manipuleert publieke opinie
Dolf van Wijk | Datum: 8 juni 2026
Hoe de inlichtingendienst de bevolking bespeelt met mentale labels
De Nationaal Coördinator Terrorismebestrijding en Veiligheid (NCTV) pleegde tijdens de coronacrisis een stille staatsgreep op de Nederlandse democratie met behulp van psychologische manipulatietechnieken. Het klinkt als een complottheorie, maar honderdduizenden pagina’s aan Woo-documenten — soms pas vrijgekomen na gerechtelijk ingrijpen — bevestigen het beeld. De politieke partij Forum voor Democratie is inmiddels het target van mentale labeling. Het goede nieuws, volgens onderzoeker Dolf van Wijk, is dat deze door het NCTV bedachte stigmatisering door steeds meer mensen wordt doorzien.
De NCTV verzamelt en analyseert informatie over extremisme en dreigingen, maar valt niet onder de Wiv (Wet op de inlichtingen- en veiligheidsdiensten) en dus ook niet onder de Commissie van Toezicht op de Inlichtingen- en Veiligheidsdiensten (CTIVD). De NCTV opereerde tot medio 2025 zelfs zonder enige wettelijke basis, terwijl ze wel degelijk gevoelige informatie over de bevolking verwerkt en besluitvorming beïnvloedt. Tjibbe Joustra was in 2004 de allereerste Nationaal Coördinator Terrorismebestrijding en vertelt in een interview dat te vinden is op Kennisvandeoverheid.nl dat hij er trots op is dat hij een bijzondere schimmige machtspostie heeft weten te verwerven: “Al was het onzin, want als er iemand onder de ministeriële verantwoordelijkheid viel, was het wel de nationaal coördinator. Alle staatsgeheimen en politieke issues kwamen bij mij terecht. Dan ben je niet 100 procent ministerieel verantwoordelijk, maar bijna 120 procent!” Hij noemde de dienst heel bewust Nationaal Coördinator Terrorismebestrijding (NCTb), in 2012 omgedoopt tot NCTV. “Een dienst noemen naar de persoon is niet heel gebruikelijk, maar ik vond het verstandig dat er een lichte mystificatie ontstond over wat het nou precies is”.
De feiten, gedocumenteerd en onweerlegbaar, over de NCTV:
- De NCTV zat in alle crisisoverleggen — DOC, Catshuis, DCC, MCC, ACC — en stelde overal de notulen op. Wie de notulen schrijft, controleert de perceptie.
- De NCTV verordonneerde de coronamaatregelen. Niet VWS, niet het OMT, maar een veiligheidsdienst dicteerde wat burgers wel en niet mochten.
- De NCTV was opdrachtgever van het Land Information Manoeuvre Centre (LIMC), een militaire eenheid getraind in Behavioural Dynamics Methodology — oftewel PSYOPS2 — door de SCL-Group, het moederbedrijf van Cambridge Analytica.
- Het LIMC stelde wekelijkse Desinformation Weekly-rapportages op. De definitie van ‘desinformatie’? Niet feitelijke onjuistheid, maar informatie strijdig met het overheidsnarratief.
- Er was geen wettelijke grondslag voor deze operaties. Interne documenten tonen dat de NCTV bewust afwoog: juridische basis creëren óf gewoon doorgaan en de risico’s accepteren. Het werd de laatste optie.
- De NCTV schreef eigenhandig de Tijdelijke Wet Maatregelen Covid-19 (TWM), de ‘spoedwet’ die minister van Volksgezondheid Hugo de Jonge per decreet liet regeren. Ambtenaren van VWS reageerden verbijsterd: “Dit is een greep naar de macht” en “Het ging toch om de volksgezondheid?”, blijkt uit de Woo-documenten.
- De TWM werd voorgekookt met oppositiepartijen PvdA, SGP en GroenLinks. De uitslag van het Kamerdebat stond weken van tevoren vast. FVD en PVV werden expliciet genoemd als de partijen die maatregelen “zouden kunnen tegenhouden”.
- Defensieminister Ank Bijleveld loog tegen de Tweede Kamer over wanneer ze op de hoogte was van LIMC-activiteiten. WOB-stukken tonen aan dat ze al in maart 2020 wist wat er speelde — niet pas in november, zoals ze claimde.
Klik op de afbeelding om de pdf van het volledige artikel in de krant te zien. Of download hier de pdf: https://deanderekrant.nl/wp-content/uploads/2026/06/DAK26_23_P08-09.pdf
Het meest verraderlijke wapen dat de NCTV inzette, was psychologisch van aard: mentale labels, een cognitieve snelkoppeling die het brein gebruikt om complexe informatie te categoriseren (zie tabel).
Mentale labels werken via drie mechanismen:
|
Mechanisme |
Werking |
Voorbeeld |
|
Priming |
Het label activeert onbewust een heel netwerk van associaties |
‘Nazi’ → Hitler, holocaust, bruinhemden, genocide |
|
Frame-setting |
Het label bepaalt binnen welk kader de informatie wordt verwerkt |
‘Complottheorie’ → onzin, niet serieus nemen, gestoord |
|
Cognitieve |
Het label maakt verdere verwerking overbodig — het oordeel staat vast |
‘Extreemrechts’ → geen debat nodig, uitsluiten |
De geniale gruwelijkheid van mentale labels is dat ze pre-reflectief werken. Je hoeft niet te beargumenteren waarom iemand ongelijk heeft als je hem eerst als ‘nazi’ hebt geframed. Tijdens de coronacrisis perfectioneerde de NCTV het gebruik van mentale labels als wapen:
- Definieer het label. ‘Desinformatie’ werd operationeel gedefinieerd als ‘alles wat afwijkt van het overheidsnarratief’ — niet wat feitelijk onjuist is.
- Monitor op het label. Het LIMC met zijn PSYOPS-training en Cambridge Analytica-methodologie speurde het internet af naar ‘desinformatie’. Burgers die zich op sociale media uitten in strijd met het narratief, kregen politie aan de deur. De integratie tussen LIMC, OM en Nationale Politie maakte gerichte opsporing mogelijk.
- Verspreid het label. Via Desinformation Weekly-rapportages, NCTV-dreigingsanalyses en het netwerk van instanties onder NCTV-regie werd het label in de ambtelijke en politieke bloedbaan geïnjecteerd.
- Activeer het label. Politici, media en instituties — al geprimed — gebruiken het label als objectieve waarheid. De NCTV wordt vervolgens geciteerd als bewijs dat het label klopt. De cirkel is gesloten.
De coronacrisis was de testcase. De infrastructuur werd gebouwd, de methodologie verfijnd, de wettelijke grenzen geslecht. Toen de pandemie als dreiging stopte, verdween het apparaat niet. Inmiddels is de aanval op FVD geopend, via dezelfde zorgvuldig opgebouwde escalatieladder van mentale labels.
Niveau 1 — Het paraplulabel: rechts-extremistisch
De NCTV classificeerde termen als ‘omvolking’ en ‘remigratie’ in haar rapporten officieel als ‘rechts-extremistisch gedachtegoed’. Dit is geen neutrale waarheid, maar een politiek oordeel verpakt als veiligheidsanalyse. Niet de daden, niet het geweld, maar de woorden zelf worden gecriminaliseerd.
Niveau 2 — De nucleaire Optie: nazi
Wanneer ‘rechts-extremistisch’ niet het gewenste effect sorteert — FVD bleef groeien in de peilingen — wordt opgeschaald naar het zwaarste label in het arsenaal: ‘nazi’. Dit label activeert het meest beladen associatienetwerk in de westerse geschiedenis. Er is geen zwaarder verwijt denkbaar. En het wordt routineus ingezet:
Jesse Klaver in het Kamerdebat: “Omvolking is een theorie met een naziverleden”
Spotprenten: De Vos met swastika’s om haar nek, in bruin hemd op een paard met “nazidrek” (Groene Amsterdammer)
Nausicaa Marbe in De Telegraaf: vergelijkingen met de jaren ’30
Bas Erlings op NPO Radio 1: “Enger kun je ze niet vinden”
Het doel van het nazilabel is niet beschrijven — het is cognitieve afsluiting forceren. Je discussieert niet met nazi’s. Je sluit ze uit. Je boycot ze. Je ontneemt ze het woord.
Niveau 3 — De Rationaliteits-killswitch: ‘complottheorie’
Termen als ‘omvolking’ worden niet alleen als nazistisch gelabeld, maar ook als ‘complottheorie’. Dit label is bijzonder verraderlijk, omdat het een epistemologische uitspraak doet: dit is niet slechts fout, dit is irrationeel. De spreker wordt niet alleen moreel, maar ook cognitief buiten de orde geplaatst. Hij is niet slecht — hij is gek. NCTV-documenten tonen aan dat ‘complottheorie’ en ‘desinformatie’ operationeel synoniem zijn met “afwijkend van het overheidsnarratief”. Het label is dus niet diagnostisch maar politiek.
Niveau 4 — De Veiligheids-killswitch: ‘gevaarlijk voor de democratie’
De ultieme labels: ‘gevaarlijk voor de democratie’ en ‘bedreiging voor de rechtsstaat’. Dit is de brug van woorden naar daden. Als iemand ‘gevaarlijk’ is, dan is surveillance gerechtvaardigd en uitsluiting noodzakelijk. Dan kun je grondrechten onderhandelbaar verklaren. Klaver citeerde de NCTV expliciet: “Pas op, ze laten het heel redelijk klinken”. De boodschap is helder: het gevaar schuilt niet in wat FVD doet, maar in hoe redelijk ze klinkt. Het frame moet dus preventief vernietigd worden voordat mensen gaan luisteren.
De NCTV heeft een psychologisch ecosysteem gecreëerd waarin alle loyale spelers — politici, media, instituties —dezelfde labels toepassen op hetzelfde doelwit, op hetzelfde moment. De praktische uitvoering werkt als volgt:
- NCTV definieert label (‘omvolking = extreemrechts’);
- NCTV publiceert dreigingsanalyse en informeert Kamer;
- Politici citeren NCTV als ‘neutrale’ autoriteit;
- Media verspreiden label via nieuwsberichten, talkshows, columns;
- Andere politici zien media en versterken het frame;
- Instituties (gemeenteraden, universiteiten) baseren boycots op het label;
- NCTV gebruikt boycots als bewijs dat de dreiging reëel is;
- de cirkel is gesloten — het label is nu ‘waarheid’.
Kijk naar de tijdlijn van de vorige maand:
- Begin mei: FVD stijgt naar 16 zetels in de peiling van Maurice de Hond
- Medio mei: Ipsos I&O bevestigt groei (FVD +4 sinds verkiezingen)
- 24 mei: DDS bericht over ‘monstergroei’ FVD
- 26 mei: Kamerdebat Klaver — gecoördineerde aanval met nazi-labels door Progressief Nederland, D66, CDA én VVD
- 27 mei: NOS, BNNVARA en andere media publiceren synchroon artikelen die FVD framen als ‘weigerend geweld af te keuren’
- 27 mei: Vandaag Inside toont clash De Vos met Kamervoorzitter die haar het woord ontneemt
- 28-29 mei: Social media exploderen met discussie over de ‘gecoördineerde aanval’
De snelheid en uniformiteit van de framing verraadt coördinatie, precies wat de NCTV-labels bieden. Meest onthullend is de deelname van rechtse partijen aan de inquisitie. Electoraal zijn VVD en CDA concurrenten van FVD, maar ze doen mee aan de demonisering. Waarom? Omdat het mentale label ‘extreemrechts’ ook voor hén functioneel is. Door FVD buiten de orde te plaatsen, beschermen ze hun eigen electorale flank. De VVD verliest kiezers aan JA21 en FVD. Als FVD ‘nazi’ is, dan is de VVD ‘fatsoenlijk rechts’. Het label dient niet de waarheid, het dient het electorale eigenbelang.
Er is een diepere laag: de NCTV-infrastructuur heeft ook VVD en CDA in haar greep. Dezelfde ambtenaren, dezelfde dreigingsanalyses, dezelfde overlegstructuren. De NCTV heeft zich genesteld in het ministerie van Justitie en Veiligheid — een VVD-ministerspost bij uitstek. De partij die FVD nu aanvalt, is de partij die de NCTV huisvest.
De kracht van het label-wapen
Mentale labels werken omdat ze de menselijke cognitie omzeilen. Het brein is lui (of zuinig met zijn energie), het wil snelle oordelen, geen lange analyses. ‘Nazi’ is een volledig oordeel in één woord. Je hoeft niet te luisteren naar wat De Vos zegt over demografie, criminaliteitscijfers of de zorgen van burgers — het label heeft het al beslist. Het label werkt ook omdat het sociaal isoleert. Wie een gelabelde verdedigt, wordt zelf besmet. Vandaar de boycots, de uitsluiting, de weigering samen te werken. Het label is besmettelijk en de enige bescherming is afstand.
Het label werkt alleen zolang mensen geloven dat het klopt. En hier faalt het systeem. FVD groeit. Bijna 75.000 leden. Van 7 naar 16 zetels. Elke aanval — elke nazi-vergelijking, elke boycot, elke onterechte beschuldiging — wordt door een groeiend deel van de bevolking niet gezien als terechte kritiek, maar als bewijs van het tegendeel. De onbewuste logica van de burger is eenvoudig: “Als ze écht nazi’s waren, hoefde je niet zó hard te schreeuwen dat ze nazi’s zijn. Dan lieten de feiten dat zien.” De intensiteit van de labeling verraadt de zwakte van de positie.
Bovendien heeft de NCTV veel van haar geloofwaardigheid verspeeld. Burgers herinneren zich de coronamaatregelen, de leugens over mondkapjes, de avondklok zonder wettelijke basis, de discriminatie tussen gevaccineerden en ongevaccineerden. Dezelfde instantie die toen ‘desinformatie’ bestreed door afwijkende meningen te criminaliseren, definieert nu ‘extreemrechts’.
De parallellen met Pim Fortuyn zijn onmiskenbaar. Ook hij werd als ‘racist’, ‘fascist’ en ‘extreemrechts’ gelabeld. Ook hij groeide dóór de aanvallen. Zijn profetische woorden op 22 maart 2002 in de show van de legendarische Robert Jensen die Fortuyn als enige in de mainstream media een open podium gaf: “En als mij iets overkomt, dan zijn zij medeverantwoordelijk. Zij hebben het klimaat geschapen.” Anderhalve maand later, vlak voordat hij minister-president zou worden, was hij dood. Onder nooit helemaal opgehelderde omstandigheden. Hij was een buitenstaander en kwam te dicht bij de macht van het establishment. De Vos zegt nu: “Natuurlijk heeft dit effect op mijn veiligheid en die van alle mensen die betrokken zijn bij FVD. Daarom is het ook zo kwalijk.”
Er is een cruciaal verschil met 2002: het publiek herkent het spel. Veel NCTV-documenten en Wob-stukken zijn openbaar. De methodologie is blootgelegd. Burgers zien niet langer ‘gevaarlijke politici’ — ze zien theater dat krampachtig probeert een onwelgevallige stem te neutraliseren.
Wat we zien is de voortzetting van een psychologische operatie via mentale labels die het brein uitschakelen voordat het kan oordelen:
- Dreigingsanalyses die politieke standpunten criminaliseren
- Media-ecosystemen die synchroon dezelfde frames verspreiden
- Institutionele boycots die democratische uitsluiting normaliseren
- Parlementaire procedures die spreektijd ontnemen aan wie het label draagt
De NCTV is uitgegroeid tot een vierde macht — naast wetgevend, uitvoerend en rechterlijk — die niet controleert, maar bestuurt. Haar wapen is niet het geweer, maar het woord. Haar munitie is niet de kogel, maar het label. Labels verliezen hun kracht zodra mensen ze doorzien. En dat is precies wat er gebeurt. Elke ‘nazi’ die geen nazi blijkt te zijn, elke ‘complottheorie’ die een feitelijke beschrijving blijkt, elke ‘dreiging’ die een politieke actie blijkt, maakt het volgende label minder effectief. De NCTV heeft de aanval geopend op FVD, maar FVD staat nog steeds. Sterker dan ooit. De labels beginnen hun effectiviteit te verliezen, want velen beginnen te zien dat er nooit echte dreiging was — alleen manipulatie.
Bronnen:
Gedragsbeïnvloeding van de burger grootschalig georganiseerd: dakl.nl/gedragburger
Dolf van Wijk is gepensioneerd ecotoxicoloog en voormalig bestuurder in de chemische industrie. Tegenwoordig is hij hypnotherapeut en onderzoeker van het fenomeen mind control. Hij wil de geconstrueerde realiteit en de verborgen krachten die de menselijke perceptie vormen ontmaskeren. Bovendien hanteert hij een andere definitie van het woord complotdenken dan de gangbare. “Complotdenken is de zeldzaam geworden kunst van zelf vrij nadenken, in een wereld die liever heeft dat je gelooft wat je verteld wordt. Een complotdenker ziet patronen en onderzoekt deze met een open mind.”
De Tweede Kamer heeft dinsdag 2 juni een motie van Jesse Klaver aangenomen die de regering oproept geen akkoorden te sluiten met politici die oproepen tot geweld tegen vluchtelingen en die de omvolkingstheorie hebben verspreid. De motie komt neer op een cordon sanitaire — volledige isolatie — van groep Markuszower en Forum voor Democratie. Aanleiding voor de motie was het Kamerdebat van 23 juni over ‘normalisering van geweld’, waarbij Lidewij de Vos hard werd aangevallen door onder anderen Klaver, Henri Bontebal en Mona Keijzer.
De Vos benadrukte herhaaldelijk dat zij geweld bij demonstraties tegen azc’s afkeurt, maar verdedigde eerdere uitspraken over de demografische transformatie van Nederland door massa-immigratie en het stimuleren van immigranten om naar hun land van herkomst terug te verhuizen. In de motie beroept Klaver zich op waarschuwingen van de NCTV “dat het verspreiden van ideeën over omvolking en remigratie bijdraagt aan het normaliseren van extreemrechts gedachtegoed”.
Meer in De Andere Krant: Lees in de krant meer opmerkelijke nieuwsberichten, achtergronden, columns en bijzondere initiatieven en tips in onze SamenLeven rubrieken.
Lees meer en weet meer met een abonnement op De Andere Krant. Nog geen abonnee? Overweeg dan een van onze abonnementen of probeer 6 weken voor € 20 met het proefabonnement en steun de onafhankelijke journalistiek!
Wat je alleen leest in De Andere Krant
Dossiers
