“Ik wil mensen wakker schudden”
Pauline Teunissen | Datum: 29 juni 2026
Met AI gemaakt beeld van JW Broken Veteran | jwbrokenveteran.nl
De man achter Spotify-hit ‘Wij zeggen nee, nee, nee tegen een AZC’
Met zijn muziek wil JW Broken Veteran de stem van ‘de gewone hardwerkende Nederlander’ vertolken en die aanmoedigen ‘te blijven strijden voor Nederland’. Zijn nummer ‘Wij zeggen nee, nee, nee tegen een azc’ ging vorig jaar viraal, maar werd al snel gecanceld toen bedreigingen volgden. Een paar weken geleden werden zijn muziekplatforms geblokkeerd. Sinds kort kan hij zijn protestsongs weer op YouTube en Spotify posten. Wie is de man achter JW Broken Veteran? “Ik blijf liever anoniem, want vaderlandsliefde wordt afgestraft.”
Het interview met ‘JW Broken Veteran’ verloopt via de e-mail, nadat de redactie zijn werkelijke naam en identiteit heeft kunnen controleren. Hij wil absoluut anoniem blijven, want zijn muziek levert hem een stroom van beledigingen en bedreigingen op, laat hij weten. De man is 41, getrouwd en zit al zes jaar thuis, afgekeurd. Hij diende vijf maanden in Afghanistan, werkte in het gevangeniswezen en bij de douane. Wat hij in zijn verschillende banen meemaakte, ging hem niet in de koude kleren zitten: het bezorgde hem PTSS en een zware burn-out. Hij deed twee suïcidepogingen. Nu maakt hij met behulp van AI protestsongs met bijbehorende animatievideo’s. Lidewij, geframed en gelyncht en Geen boeren, geen vreten zijn recente nummers van zijn hand. Op YouTube heeft hij inmiddels 25.000 abonnees en 4 miljoen weergaven met ruim 1500 muziekvideo’s. Zijn grote doorbraak kwam vorig jaar november met ‘Wij zeggen nee, nee, nee, tegen een azc’:
Alle grenzen open, ons land is in nood
Nederland verdrinkt, ons erfgoed gaat dood
Ze overspoelen ons met mensen die hier niet passen
Asielzoekers met fatbikes, iPhones, dure jassen
Wij zeggen nee, nee, nee tegen de azc
Genoeg is genoeg, vol is vol, weg ermee
“Ik maakte dat nummer om mijn frustratie kwijt te kunnen en plaatste het op Spotify en Apple Music zonder enige verwachting, maar wat er toen gebeurde was bizar”, mailt JW Broken Veteran. Op 1 november 2025 kwam het nummer binnen in de Single Top 100, direct op plaats 17 met 800.000 streams op dezelfde dag en steeg door naar plaats 5. In de Spotify Top 50 Netherlands kwam het al snel op de tweede plek met meer dan 200.000 streams per dag. In de Itunes Top Songs Netherlands kwam het op nummer één.
Niet iedereen stelde de muziek op prijs. ‘Wij zeggen nee, nee, nee tegen een azc’ werd gerapporteerd als haatzaaierij. Het Landelijk meldpunt discriminatie werd ingeschakeld en het nummer werd er door de distributeur afgehaald. Maker JW Veteran ontving bedreigingen via YouTube, TikTok, Facebook en Instagram en hij kreeg anonieme telefoontjes met haatdragende boodschappen.
“Mensen gingen op internet graven naar mijn identiteit. Ze wisten waar ik woonde, ze zouden me de mond snoeren, mij kapotmaken, ik verdiende de kogel, waren de reacties.”
Voor De Andere Krant wil JW Broken Veteran wel wat van zichzelf blootgeven. Want zijn nummers schrijft hij met een missie: “Ik maak me zorgen om ons land. Ik wil mensen wakker schudden en de stem zijn van de ‘gewone’, hardwerkende Nederlander.”
En dus vertelt hij over wat hem bracht tot zijn strijd nu: “Op de lagere school in Rotterdam-Zuid was ik de enige Nederlandse jongen in mijn klas. Ik was iemand die het altijd opnam voor de zwakkeren, ik kan niet tegen onrecht of machtsmisbruik.” Stilzitten in een schoolbankje was niet zijn sterkste kant en hij koos op zijn zestiende voor een vooropleiding om op zijn zeventiende het leger in te gaan. Hij werd soldaat eerste klas bij de verbindingsdienst — specifiek welke divisie laat hij vanwege de anonimiteit graag achterwege.
Op zijn twintigste werd hij voor vijf maanden uitgezonden naar Afghanistan. “Geloof me, in een oorlogsgebied voelt een paar maanden als een heel leven. Wat ik daar zag, heeft me kapotgemaakt. Mensen zien beelden op het nieuws, maar ze ruiken het niet. Het ene moment stonden we te praten, het volgende moment was er een enorme klap: een mortieraanval op ons kamp. Twee Amerikaanse jongens van mijn leeftijd gingen voor mijn ogen dood. De een was zijn hoofd kwijt, bij de ander spoot het bloed uit zijn nek. En ik kon niks doen. Uit deze periode komt mijn PTSS.”
Terug in Nederland probeerde hij de donkerte in zijn hoofd weg te blowen toen hij op zijn kamer werd gesnapt door de marechaussee. “Daar lag ook het souvenir dat ik uit Afghanistan had meegenomen. Het mes werd gezien als wapenbezit en ik kreeg een strafblad.” Hij werd geschorst, moest voor de rechter verschijnen, maar mocht toch in het leger blijven. “Ik werd weggestopt in een onbelangrijk groepje. Toen heb ik zelf maar eervol ontslag genomen. Ik was twintig en het leek me een goed idee dat het licht definitief uitging. Ik slikte een overdosis aan pillen, antidepressiva, paracetamol, pijnstillers, alles wat ik maar kon vinden. Maar goed, ik was er nog.”
De huisarts gaf het een naam: PTSS, maar JW Broken Veteran wilde toch door met zijn leven en solliciteerde op een baan in de gevangenis. “Ik schrok me er kapot! Bijna iedereen daarbinnen heeft een buitenlandse achtergrond. Intimidatie, eenvoudige opdrachten weigeren, uittesten hoever ze kunnen gaan bij het personeel, vechtpartijtjes om de kleinste dingen”, somt hij op. “Zij zorgden voor alle problemen. Het ergste was de slachtofferrol. Als ze hun zin niet kregen of als je ze aansprak op hun gedrag, trokken ze direct de discriminatiekaart. Ze spuugden op onze regels, maar eisten wel zelf alle rechten op als halal eten, speciale bidruimtes, tijd voor de moskee. Steeds vaker kregen wij als personeel te horen dat we rekening moesten houden met hun gevoelens en privacy. Werkelijk de wereld op zijn kop.”
Hij hield het er vijf jaar vol en stapte over naar de douane als Buitengewoon Opsporingsambtenaar (BOA), een ambtenaar met beperkte opsporingsbevoegdheden. Tot zijn taken behoorde onder meer het controleren van schepen op cocaïne en andere smokkelwaar en het opleiden van nieuwe BOA’s. Tot hij instortte. “Weet je, bij de Douane zie je ander onrecht. Kleine jongens worden gepakt, grote criminelen ontspringen de dans door slimme advocaten en mazen in de wet. Daarnaast was er de enorme werkdruk, het altijd alert zijn en de onregelmatige werktijden.”
Hij kreeg een zware burn-out. De dokter stuurde hem naar een psycholoog. “Een jonge meid, die door kippenvlees te verbranden en harde knallen en flitsen mij de oorlog wilde laten herbeleven om me van PTSS te genezen. Ik kreeg er juist psychoses van. Ik hoorde stemmen, ik sliep niet, stond strak van de zenuwen, ik werd juist mentaal over de rand geduwd.” Hij raakte tijdelijk zijn geheugen kwijt, liep 13 uur achtereen in het wilde weg. Werd wakker in de bosjes en wist niet meer hoe hij heette. Bij vreemden belde hij aan of ze de politie wilde bellen. Op het bureau werd hij opgehaald door zijn vrouw en zijn moeder. “Ik herkende ze niet eens, voelde niets. Ik werd gek van de psychoses en stemmen in mijn hoofd. Ik heb geprobeerd mijn polsen door te snijden. Als ik er nu op terugkijk, was het een extreem wanhopige roep om hulp. Ik zat zo ontzettend diep.” Hij werd opgenomen in een kliniek. Vijf maanden, waarvan drie achter gesloten deuren.
Zijn geheugen kwam langzaam weer terug, maar de onrust en de stemmen in zijn hoofd bleven. Verjaardagen en drukke plekken vermijdt hij. Zijn wereld is klein. Hij zit al zes jaar thuis. “Daar is gelukkig alles goed. Dat mijn vrouw na al die ellende bij me is gebleven… we zijn twaalf jaar samen en negen jaar getrouwd. Ik heb lieve familie, twee honden, een fijn huis.”
Maar thuis ziet hij wel wat er gebeurt in zijn Rotterdamse buurt. “Vrouwen worden geïntimideerd, uitgescholden voor hoer, groepjes jongeren met een migratieachtergrond die bij het winkelcentrum de boel terroriseren. Agenten die niet durven op te treden, bang voor escalatie. De sfeer op de straat verhardt.” En zo begon hij aan zijn protestnummers en -video’s. “Een beetje uit de hand gelopen hobby. Ik zit inmiddels in een ritme: elke avond, stipt om 18.00 uur zet ik een nieuw nummer op YouTube, dat ik daarna doorplaats naar de andere kanalen.” Daarnaast post hij speciaal geschreven nummers voor veteranen en mensen met PTSS. “Voor de jongens en meiden die precies snappen door welke hel we zijn gegaan.”
“Op mijn YouTube-kanaal zie ik dat ik niet alleen sta. Ik krijg zoveel steunbetuigingen en berichten van gelijkgezinden. Het lukt me alleen niet meer om overal op te reageren, maar ik lees ze stuk voor stuk. Ze krijgen een ‘hartje’; mijn manier om te zeggen: ik zie je, ik waardeer het dat je naar mijn muziek luistert en achter me staat. De teksten van mijn nummer zijn hard en direct. Dat doe ik expres, zeggen waar het op staat, geen fluwelen handschoentjes meer.”
Meer info op: https://www.jwbrokenveteran.nl
We zijn erg blij verrast en zeer vereerd dat JW Broken Veteran ook voor De Andere Krant een lied met een clip gemaakt heeft.
JW Broken Veteran over dit nummer: “De Andere Krant” is meer dan een nummer — het is een statement. Over media die gebonden zijn aan macht en geld. Over journalisten die braaf binnen de lijntjes kleuren. Over de taboes die ons denken knellend maken. En over de mensen die het wél durven te vragen. Dit lied is een eerbetoon aan de enige échte onafhankelijke stem in Nederland.
Bekijk het nummer hieronder of kijk op het YouTube kanaal van JW Broken Veteran voor meer nummers: https://www.youtube.com/@JWBrokenVeteran1
Meer in De Andere Krant: Lees in de krant meer opmerkelijke nieuwsberichten, achtergronden, columns en bijzondere initiatieven en tips in onze SamenLeven rubrieken.
Lees meer en weet meer met een abonnement op De Andere Krant. Nog geen abonnee? Overweeg dan een van onze abonnementen of probeer 6 weken voor € 20 met het proefabonnement en steun de onafhankelijke journalistiek!
Wat je alleen leest in De Andere Krant
Dossiers
