Skip to main content Scroll Top
Nieuws of Column?:
COLUMN
Breaker:
-
2026 - Uitgave 46

Schizofreen links

Pieter Stuurman | Datum: 19 november 2026

schizofreen-links

Beeld: Sander Viddeleer

In de praktijk moet uiteraard alles worden opgebracht door de werkende klasse

In deze tijd zijn de traditionele politieke kwalificaties ‘links’ en ‘rechts’ nauwelijks nog bruikbaar. Wat voorheen links was, is nu rechts en andersom. In plaats van naar de gebruikte termen, kunnen we beter kijken naar de kenmerken.

In Nederland stond links in de jaren ’70 en ’80 voor emancipatie van de werkende klasse, vrede en vrije expressie. Nu staat het voor windmolentjes, het optuigen van een oorlogseconomie en grenzeloze immigratie. Dit alles ten koste van de werkende klasse. Wie zich daar niet in kan vinden moet worden gecensureerd, kaltgestellt of verstoten. Twee totaal verschillende gezichten onder dezelfde noemer: links.

Natuurlijk liggen die jaren ’70 en ’80 al een hele tijd achter ons. In de loop der tijd veranderen dingen, maar ook op dit moment zit het ‘nieuwe links’ barstensvol tegenstrijdigheden en dissonanties. Zo is links groot voorstander van streng klimaatbeleid dat CO2 moet terugdringen. Beleid dat iedere werkende een half godsvermogen kost, want hoewel ze nog maar zo’n 25 procent van de benodigde energie opbrengen, hebben die windmolentjes inmiddels al zo’n 80 miljard gekost en zijn er nog steeds CO2-producerende gascentrales nodig als back-up voor de wiebelstroom die ze leveren. Voor dat geld hadden we ook drie kerncentrales kunnen hebben die het hele land van stroom voorzien, zonder ook maar een grammetje CO2 uit te stoten. Bovendien gaat die investering drie keer zo lang mee als turbines die elke 25 jaar aan vervanging toe zijn (eveneens te betalen door de werkende klasse). Maar ja, dat wil ‘links’ dan weer absoluut niet.

Een ander prominent agendapunt van links is gelijke rechten voor vrouwen, homo’s en transgen­ders. Iedereen moet kunnen zijn wat hij/zij is (of denkt te zijn) en niemand mag daarin gekwetst worden — uiteraard met uitzondering van degenen die de linkse agenda niet aanhangen. Tegelijkertijd is links ook een groot voorstander van massale immigratie vanuit culturen die helemaal niks op hebben met vrouwenrechten en al helemaal niet met homo’s en transgenders (hoe lang zou een man met lippenstift en ­neptieten overleven in de straten van Mogadishu?). Omdat dit inmiddels miljoenen nieuwkomers betreft, neemt de gemiddelde acceptatie van homo’s logischerwijze af, terwijl het slaan van vrouwen juist vaker aanvaardbaar gevonden wordt. Verder dan bestuurders (zoals Femke Halsema) die verontwaardiging veinzen over dit rechtstreekse gevolg van hun eigen immigratie-agenda, komt links niet.

Links is en blijft desondanks voorstander van grenzeloze immigratie want, zo vindt men, iedereen moet dezelfde rechten hebben. Daarom moet iedereen aan tafel kunnen aanschuiven, ongeacht waar men vandaan komt en ongeacht of men hier legaal verblijft of niet. Dat die tafel ook gevuld moet worden, wordt voor het gemak vergeten. In de praktijk moet alles uiteraard worden opgebracht door de werkende klasse waarvoor links in het verleden beweerde op te komen, maar die van datzelfde links inmiddels de spreekwoordelijke tering kan krijgen, want die moet zowel dokken als achteraan aansluiten als het gaat om toegang tot voorzieningen zoals woningen. Kennelijk is het linkse medeleven met de medemens even selectief als tegenstrijdig.

Verder protesteerden hele busladingen linkse activisten in de jaren ’80 tegen kruisraketten en andere wapens. Vrede was het linkse woord, en er was zelf een heuse pacifistische linkse partij (PSP), die is opgegaan in GroenLinks dat weer opging in PRO en van waaruit nu krachtig aangedrongen wordt op militarisering, grootschalige bewapening en zelfs oorlog met Rusland. Alles uiteraard ook opgebracht door de werkende klasse, die straks eveneens hun kinderen mogen offeren aan het front als de boel escaleert. De januskop van links heeft (net als de Romeinse god Janus) twee gezichten die allebei hun eigen, onverenigbare doelen nastreven. Dat maakt het onmogelijk die doelen te realiseren zonder dat ze op elkaar botsen.

Het linkse idealisme lijkt afkomstig te zijn vanuit twee compleet verschillende belevingswerelden, samengeperst in één ideologische wokkel. Een soort gespleten persoonlijkheid. Iets dat we bij individuen schizofrenie zouden noemen. Individuen die we daarom bij voorkeur zouden opsluiten in een ggz-instelling, want ze zouden een gevaar voor zichzelf en anderen kunnen zijn. Het is daarom verwonderlijk dat de links-schizofrene ideologie nog substantiële aanhang heeft, want PRO is in de peilingen nog steeds de grootste partij. Natuurlijk zullen niet al die kiezers schizofreen zijn, maar een beetje realiteitszin en ietsje beter nadenken zou wel verrotte handig zijn.

Deel deze column:

Privacy Preferences
When you visit our website, it may store information through your browser from specific services, usually in form of cookies. Here you can change your privacy preferences. Please note that blocking some types of cookies may impact your experience on our website and the services we offer.